Durf niet tegen papa te praten

Hoi Rhea! Wat knap dat je een berichtje op het forum durft te plaatsen en hier jouw vraag durft te stellen! Ik vind het heel vervelend voor je dat je zo vaak moet huilen als je terugkomt van papa, dat is echt niet fijn. Uit ervaring weet ik dat dit heel erg moeilijk is. En het is ook echt niet fijn dat je het zo moeilijk vindt om met je papa te praten, heel erg vervelend! Ik vond het vroeger ook altijd erg lastig om tegen mijn papa te zeggen hoe ik me voelde, dus ik snap hoe vervelend dat kan zijn. Misschien helpt het om samen met iemand anders die jou begrijpt het gesprek met jouw vader aan te gaan zodat je er niet alleen voor staat. Of je zou een keer op kunnen schrijven hoe jij je voelt en dit door hem kunnen laten lezen. Misschien dat dit het al ietsje makkelijker voor jou zou maken! Je zou ook altijd een buddy bij Villa Pinedo aan kunnen vragen met wie je kan kletsen. Misschien dat dat ook oplucht :) Heel veel succes!

Lieve Rhea, Wat knap dat je naar Villa Pinedo schrijft! Wat vervelend dat je je zo voelt :( Ik herken heel erg wat je zegt, vroeger vond ik dit soort dingen ook heel moeilijk. Ik was ook altijd bang dat mijn vader boos zou worden, maar als het dan zover was werd hij eigenlijk nooit heel boos. Ik hoop dat jouw vader ook niet heel boos wordt. Weet dat je verdrietig mag zijn en dat dat niet gek is! Iedereen is weleens verdrietig en dat mag er zijn. Ik hoop dat je wat aan mijn reactie hebt en dat je snel jezelf weer wat beter voelt! Liefs!!

Hi Rhea, Wat dapper van je dat je jouw verhaal durft te doen op ons forum. Fijn dat je ons gevonden hebt! Allereerst, ik hoor dat je veel verschillende gevoelens hebt. Je mist papa, het is moeilijk om bij hem te zijn, maar ook heel lastig om weg te gaan. Je bent soms bang voor papa dat hij boos wordt en je durft niet te praten met papa of bij hem te huilen. Die verschillende gevoelens rondom papa herken ik. Ik heb dit ook een tijd lang gehad toen mijn ouders in de scheiding lagen. Ik vond het maar verwarrend: mijn papa is heel lief, maar soms mis ik ook een gevoelige kant die bijvoorbeeld mama wel heeft. Ik durfde niet over mijn gevoelens te praten, en nog steeds vind ik dat lastig. Ik merk wel dat mijn papa heel goed is om grapjes mee te maken, om hulp te vragen bij een lekke band van mijn fiets of andere praktische dingen. Dus, ik heb voor mezelf besloten dat ik naar papa ga voor dingen die ik fijn vind om samen met hem te doen (zoals samen sporten) en dat ik naar mama ga voor dingen die ik fijn vind om met haar samen te doen (zoals shoppen en praten over gevoelens). Wat vind jij fijn om samen met papa te doen? Zie je hem genoeg hiervoor? Of zie je hem te vaak? Kan je zoiets bespreken met iemand waar je wel mee durft of wilt praten? Zoals mama, of je tante, een buurman of een meester? Mijn tip is: ga naar iemand toe waar je het fijn vindt om mee te praten. En kijk dan wat je met mama of met papa (of met allebei) wilt bespreken. Mocht je niet iemand in je omgeving weten, kan je altijd een buddy aanvragen via ons. Dat kan via deze site: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Je mag ook altijd meer vragen stellen op het forum. Ik wens je heel veel liefde, sterkte en geluk toe. Veel liefs, van Anne

Hi lieve Rhea, Wat goed dat je een berichtje plaatst! Klinkt als een moeilijke situatie, die ik goed herken. Als ik iets lastig vind om te vertellen, of bang ben voor een reactie schrijf ik vaak een brief naar papa. Dan kan ik goed uitleggen wat ik graag wil zeggen en kan papa het rustig lezen en pas later reageren. Ook lastig dat je ouders niet aardig over elkaar praten als je erbij bent! Mijn ouders deden dat in het begin ook heel vaak, waardoor ik mij ertussen voelde staan. Heb je ook wel eens aangegeven dat je dat niet fijn vindt? Als ze dat weten, kunnen ze er rekening mee houden! Praten is vaak lastig, maar uiteindelijk is het dan fijner voor iedereen! Dan weet iedereen wat je fijn en niet fijn vind en kunnen ze rekening met je houden. Veel liefs, Esmée