Durf echt niet

Lieve anoniem, Goed dat je nog een berichtje geplaatst hebt op het forum. Ik heb je vorige berichtje ook gelezen, wat een vervelende en lastige situatie is het zeg! Het is erg vervelend als zich herhaaldelijk situaties afspelen waarbij je je niet veilig voelt. Zelf heb ik dit vroeger ook meegemaakt, ook toen ik ongeveer net zo oud was als jij. In de weekenden waarin ik bij mijn vader was ontstonden ook herhaaldelijk situaties waarin ik mij niet veilig voelde. Dit waren vooral situaties met geweld, bijvoorbeeld vechtpartijen die ik zag gebeuren, waar mijn vader een onderdeel van was..Tijdens en na deze situaties heb ik mij natuurlijk ook erg bang gevoeld en was ik flink van slag. Ik voelde me wel onveilig, maar als ik erop terug kijk was mijn veiligheid eigenlijk nooit echt in gevaar. Als in: het geweld was nooit naar mij gericht. Dit maakte dan ook dat ik de weekenden erna gewoon naar mijn vader ging. Die weekenden zag ik dan eigenlijk ook weer een beetje als een kans voor mijn vader om het goed te maken met mij, want als ik bij hem was geweest en we hadden het gewoon weer leuk gehad, dan kon ik het nare gevoel wat beter vergeten. Uit je berichtjes kan ik niet zo goed opmaken waarom je je precies onveilig hebt gevoeld. Heeft jou vader jou dingen aangedaan? Of zijn er andere dingen gebeurd, net als in mijn situatie? En als dat zo is, denk je dan dat het mogelijk is dat een soortgelijke situatie zich voordoet wanneer jij en je zusje bij je vader gaan eten? Jij kent jouw situatie natuurlijk het beste, maar ik denk wel dat de rechter en ook jouw moeder er wel heel goed over nagedacht hebben voordat besloten werd dat jullie vier avonden bij jullie vader moeten gaan eten. In je vorige berichtje las ik dat je zelf ideeën had gegeven waardoor je weer vertrouwen in je vader zou kunnen krijgen. Kan ik hieruit opmaken dat je er wel voor open staat om de band met je vader weer wat te verbeteren? Verder komt het in je berichtje wel over alsof je vader erg graag wil dat je bij hem komt eten en dat lijkt positief. Als ik dit allemaal goed zie, denk je dat je het dan misschien één keertje kunt proberen? Misschien kun je dan met je moeder bespreken dat je het wel wilt proberen, maar dat je haar bijvoorbeeld kunt bellen of een berichtje kunt sturen als zich toch weer zo'n situatie voordoet wanneer je bij je vader bent en dat zij jullie dan direct komt halen? Of misschien kun je je vader vragen of je een vriendin mee mag nemen, misschien voel je je dan meer op je gemak? Het is misschien een beetje een gek voorbeeld, maar als ik vroeger dacht dat mijn moeder boos was, dan nam ik altijd eerst een vriendinnetje mee naar huis, want ik wist dat ze niet heel erg boos zou doen als mijn vriendinnetje erbij was. Als ik het helemaal mis heb of als je het toch niet ziet zitten, zou je misschien kunnen overleggen met een Kinderbehartiger. Informatie hierover vind je op de volgende website: http://kindbehartiger.nl/voor-kinderen/ Een Kinderbehartiger is er speciaal voor kinderen in een scheidingssituatie. Deze persoon luistert dan naar jou en naar jouw wensen en probeert dan samen met jou te zorgen dat jouw wensen gehoord worden. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Heel veel succes! Laat je anders nog even weten hoe het afgelopen is? Heel veel liefs, Mila

je moet tegen je mama zegen dat je het niet durft en je kan even met je vader bellen g.nikki