Duidelijkheid

Hoi lieve Lisa, Fijn dat je ons forum gevonden hebt en hier je vraag hebt gesteld! Dit lijkt me een lastige situatie voor je, met zoveel onduidelijkheid die al twee jaar duurt. Een jaar voordat mijn ouders "officieel" gingen scheiden, vertelden ze dat ze tijdelijk uit elkaar zouden gaan om even wat afstand van elkaar te nemen, zodat ze daarna hopelijk weer samen verder konden gaan. In dat jaar woonden ze in principe in twee verschillende huizen, maar we gingen nog wel met het hele gezin op vakantie en af en toe woonden we in de weekenden ook weer met z'n allen in hetzelfde huis. Ik was toen 9, dus dit is voor mij alweer een hele tijd geleden en ik was ook wat jonger dan jij nu bent, maar ik herinner me nog goed dat ik deze situatie ook erg verwarrend vond. Dat herken ik dus wel! Hoe is het bij jullie thuis, wonen je ouders nog bij elkaar of hebben ze allebei een eigen woonplek? Hoe denk je nu verder eigenlijk over de situatie? Zou je bijvoorbeeld graag willen dat je ouders nu gewoon maar zouden gaan scheiden, of hoop je vooral dat ze toch bij elkaar blijven? Ik weet nog dat voor mij eigenlijk een combinatie van beide was. Ergens wilde ik dat ze gewoon snel zouden gaan scheiden zodat de ruzies en spanningen thuis over zouden zijn, maar het liefst wilde ik dat ze weer van elkaar zouden gaan houden en we met het hele gezin bij elkaar zouden blijven. Ik vond het dus best een ingewikkelde situatie waar veel kanten aan zaten, en misschien voelt dit voor jou ook wel zo. Wat ik je als laatst nog graag wil meegeven, is dat jij niet verantwoordelijk bent voor de relatie van je ouders. Toen er bij ons thuis onzekerheid was over of mijn ouders nou wel of niet samen verder zouden gaan, dacht ik dat als ik een zo makkelijk mogelijk kind zou zijn en mijn ouders nergens mee lastig zou vallen, ik hun relatie zou kunnen "redden". Dit was natuurlijk niet zo, dit was niet mijn taak en hun relatieproblemen hadden niks te maken met hoe makkelijk of moeilijk ik deed. Ik hoop dus dat je weet dat, hoe ingewikkeld deze situatie ook is, het de verantwoordelijkheid van je ouders is om hier een oplossing voor te vinden, en niet die van jou. Heel veel succes en sterkte, Lisa! Ik hoop nog wat van je terug te horen, en weet dat je altijd welkom bent hier bij Villa Pinedo! Liefs, Loïs

Hey Lisa, Dankjewel voor je vraag! Vervelend om te horen dat je ouders er na 2 jaar nog niet uit zijn. Die onduidelijkheid is natuurlijk echt niet fijn. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf niet meer precies weet hoe het ging met de scheiding van mijn ouders (ik was toen 9 en nu 22), maar op gegeven moment vertelden ze aan mij dat ze gingen scheiden en vanaf dat moment ging alles heel snel (verhuizing etc.). Ik denk dat mijn ouders er zelf al langere tijd mee zaten en lang over na hebben gedacht, voordat ze mij iets vertelden (ik was immers ook best wel jong). Na die tijd heeft het echter wel lang geduurd voordat er voor mij duidelijkheid kwam over de omgangsregeling, nieuwe partners, vakanties en andere afspraken tussen mijn ouders. Misschien was het idee achter het delen van de (mogelijke) scheiding om je hier een soort van op voor te bereiden. Dat klinkt misschien gek, maar ik heb bij vrienden met gescheiden ouders vaak gezien dat het niet heel goed tussen ze ging en dat ze de kinderen probeerden 'voor te bereiden' op de scheiding door aan te geven dat het niet zo goed tussen ze ging. Dat betekent niet meteen dat ze gaan scheiden en er nog wel aan proberen te werken, maar dat een daadwerkelijke scheiding niet zomaar uit de lucht komt vallen. Ik weet uit mijn eigen ervaring dat de mededeling van de scheiding nogal plots kwam en ik niet zo goed wist wat ik daarmee moest. Er verandert immers ineens ontzettend veel en je voelt je verdrietig, boos, teleurgesteld, verbaasd en nog veel meer dingen tegelijk. Niettemin is deze situatie ook niet ideaal, omdat je in onzekerheid leeft of je ouders wel of niet gaan scheiden. Je zegt dat ze nu nog steeds niet weten wat ze willen. Je zou misschien (nog eens) kunnen proberen te vragen hoe het zit. Misschien zijn ze er nog steeds niet uit, maar misschien levert het ook iets van duidelijkheid op. Ik denk dat als je aangeeft dat je het vervelend vindt dat er zoveel onduidelijkheid is, dat je ouders zeker aan het denken zet. Het blijft natuurlijk een vervelende situatie, maar vergeet niet dat je ouders ook het beste voor jou willen (en misschien daarom wel zo lang in twijfel zitten). Ik hoop in ieder geval dat mijn reactie een beetje helpt. Als je nog eens iets kwijt wil of gewoon even wil kletsen, kan dit met een buddy via de chat (https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/), maar dit mag ook altijd op het forum! Ik wens je heel veel succes en liefs, Anique