Hee Jill, wat goed dat je hier een bericht durft te sturen! Ik kan me voorstellen dat de situatie nu lastig voor je is. Het is natuurlijk nooit leuk als je moet verhuizen als je alles al op een plek hebt. Daarbij snap ik ook dat het niet fijn voor je is dat je nu bij je stiefmoeder moet wonen, terwijl je haar eigenlijk niet leuk vindt of misschien zelfs wel boos op haar bent. Als je ouders gaan scheiden verandert er vaak veel, waardoor je soms erg boos en verdrietig bent. Het kan dan zo zijn dat je dit gaat afreageren op de mensen om je heen. Dit kan gebeuren, ook als je deze mensen wel aardig vindt!
Ik vond het in het begin ook erg lastig om aardig te doen tegen mijn stiefvader en stiefmoeder. Soms deed ik dan helemaal niet leuk tegen hen, terwijl zij wel heel lief voor mij waren. Achteraf voelde ik me dan weer schuldig dat ik zo gemeen had gedaan. Uiteindelijk heb ik het er toen met mijn ouders over gehad en dit luchtte erg op. Zij konden er zo rekening mee houden en snapten zo ook beter dat ik af en toe boos of niet gezellig was. We zijn nu een hele tijd verder en het gaat gelukkig veel beter. Het duurt soms ook even voordat iedereen aan de nieuwe situatie gewend is.
Is het voor jou een idee om je vader erover te vertellen dat je af en toe moeite hebt met je stiefmoeder? Misschien kunnen jullie samen kijken hoe het voor jou wat fijner wordt thuis of wat jou zou helpen. Het lucht vaak erg op als je er niet alleen mee hoeft rond te lopen. Als je het te spannend vindt om aan je vader te vertellen kan je het ook eerst aan iemand anders vertellen die je vertrouwt. Misschien aan je oude buurvrouw? Of je moeder? Soms kan het ook fijn zijn om dingen op te schrijven, zodat je iets rustiger wordt in je hoofd.
Ik hoop dat ik je hiermee een beetje heb kunnen helpen. Als je het fijn vindt kun je terugkomen op dit forum om te laten weten hoe het is gegaan of kunnen we samen naar een andere oplossing zoeken!
Liefs,
Liselot
0