Doodvallen

Hallo Felicia, Wat erg om dit te moeten lezen, vervelend dat je dit moet horen. Ik denk dat het misschien goed is om dit haar zelf eens te gaan vragen, als je dit niet durft zou je bijvoorbeeld ook een brief kunnen schrijven waarin je dit vraagt. Ik kan mij voorstellen dat je niet begrijpt waarom je stiefmoeder dit zegt, zoiets zeg je niet zomaar. Ik zou dit ook heel naar vinden om te horen. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat ze dit uit een boze bui heeft gezegd en er helemaal niets mee bedoeld. Soms is het nou eenmaal zo dat als we boos zijn, lelijke dingen roepen. Ik hoop ook dat je hierover met je papa kunt praten. Ik wens je veel liefs, Anne

Lieve Felicia, wat fijn en knap van je dat je hier een berichtje plaatst! Ik vind het heel rot voor jou dat je stiefmoeder zoiets tegen je heeft gezegd.Dat wil natuurlijk niemand horen! En ik snap daarom ook zeker dat je je afvraagt waarom je stiefmoeder zoiets tegen je zegt... Ik weet het antwoord eigenlijk ook niet, maar ik herken wel veel in mijn eigen situatie. Mijn stiefmoeder kon ook nare dingen zeggen over mij. Alleen die dingen zei ze dan nooit recht in mijn gezicht, maar moest ik van anderen horen. Of die ene keer dat ik de slaapkamer van mijn vader in wilde lopen om iets te vragen, en per ongeluk hoorde dat mijn stiefmoeder allemaal nare dingen over mij zei tegen mijn vader. Dat ik alleen maar vervelend en tot last was bijvoorbeeld. Dus wat dat betreft herken ik die nare opmerkingen van stiefmoeders maar al te goed. Ik heb me net zoals jij ook vaak afgevraagd waarom iemand zoiets stoms kan zeggen. Ik snapte er niks van toen ik jonger was. Nu is het een paar jaar later (en heeft mijn vader geen relatie meer met mijn stiefmoeder) en denk ik dat stiefmoeders het niet altijd begrijpen als wij als kinderen verdrietig zijn. Sommige kinderen gaan als ze verdrietig zijn heel hard huilen. Andere kinderen gaan als ze verdrietig zijn ruzie maken. Ik was eigenlijk heel verdrietig om de scheiding en vond het moeilijk om met mijn stiefmoeder om te gaan en naar haar te luisteren. Maar ik wist niet hoe ik dat moest uitleggen, dus maakte ik ruzie met haar. En zij snapte er niks van en vond mij irritant. Het kan zijn dat jouw stiefmoeder zulke dingen dus zegt omdat ze je niet begrijpt. En dat is niet jouw schuld, want jij mag je uiten zoals jij dat wilt. Alleen, als ik zo terug kijk, had ik het wel fijn gevonden als mijn stiefmoeder mij begreep waarom ik soms 'lastig' was (maar eigenlijk best verdrietig). Maar dat is zo moeilijk uit te leggen! Misschien dat je hierbij hulp kan vragen van papa. Misschien vind je het heel spannend (dat snap ik heel goed) maar ik denk dat papa het ook niet leuk vindt als jij verdrietig bent. Je kunt het ook naar hem schrijven, bijvoorbeeld op een briefje waar je op schrijft hoe je je voelt als je stiefmoeder dit zegt en die je daarna aan hem geeft. Wij hebben ook een brief gemaakt voor alle volwassenen in ons leven (waaronder je stiefmoeder) en die kun je misschien aan haar laten lezen, of er stukjes uithalen voor als je zelf een brief zou willen schrijven: https://www.villapinedo.nl/aan-alle-volwassenen/. Als je er liever niks mee wil doen, is dat natuurlijk ook goed. Misschien vind je het nog wel fijn om een blog te lezen over een ander meisje die het lastig vond met haar stiefmoeder: https://www.villapinedo.nl/blog/stiefmoeder-accepteren/. Ik vind deze blog zelf heel mooi en herkenbaar! Ik hoop dat het delen van mijn ervaring hiermee je een beetje heeft geholpen en dat je het misschien wat meer begrijpt. Onthoud dat jij het altijd mag zeggen als jij iets niet fijn vindt. Het belangrijkste is dat jij gelukkig bent! Heel veel liefs, Demi