De beste oplossing

Lieve Mijke, Wat goed dat je deze situatie met ons deelt. Heftig zeg, dat het contact tussen jouw stiefvader en jou zo moet verlopen. Ik heb ook een stiefvader gehad met wie ik totaal niet overweg kon, dus kan me voorstellen hoe je je mogelijk kan voelen. Het lijkt me erg ingewikkeld en kan me goed voorstellen dat je jouw vriend zoveel mogelijk wil zien. Des te meer omdat je je thuis niet fijn voelt, zeker in contact met je stiefvader. Ik snap ook dat jullie nu willen profiteren omdat je vriend komend jaar gaat studeren en jullie elkaar dan minder kunnen zien. Het is natuurlijk wel zo dat je onder de 18 bent, dus jouw moeder is verantwoordelijk voor je. Heb je ooit met jouw moeder gepraat over hoe jij je voelt over de situatie thuis en het contact met je stiefvader? En kun je aan haar uitleggen hoe gelukkig jouw vriend je maakt? Ik weet niet of je af en toe ook met je vriend bij je moeder en stiefvader bent? Mocht dit niet het geval zijn, is het eventueel een idee om met je vriend af en toe een dag (of een paar uur) bij je moeder en stiefvader te zijn, ondanks dat dit misschien niet prettig is? Mogelijk wordt het dan makkelijker voor je moeder om je naar je vriend te laten gaan. Weten de ouders van je vriend van de situatie bij jouw thuis en wat de mening van jouw moeder is? Als je het fijn vind, zou je de worsteling die je hebt, met hun kunnen delen. Misschien kunnen zij wel iets betekenen voor jou hierin. Veel succes en sterkte met deze situatie Mijke! Mocht je uitgebreider met iemand over je situatie willen praten bij Villa Pinedo: er is ook een Buddy Project (https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/). Je wordt dan gekoppeld aan een jongere die ook gescheiden ouders heeft. Je bent uiteraard ook altijd welkom op het forum om vragen te stellen of je hart te luchten. Liefs, Femke

Lieve Mijke, Wat knap dat jij dit met ons durft te delen, en wat lijkt jouw situatie mij ontzettend lastig. Ik heb dan ook geen oplossing zo voor de hand liggen. Ik heb zelf ook een lastige periode gehad met de vriendin van mijn vader en die dacht dat zij de baas over mij was. Ik deed alles in haar ogen verkeerd, terwijl ik dat zelf helemaal niet zo zag. Achteraf bleek dat zij het lastig vond (vindt..) dat ik zo een goede relatie heb met mijn vader terwijl zij dit nooit heeft gehad en haar plek als 'stiefmoeder' hierin niet goed kon vinden, zeker tijdens mijn puberteit, een periode waarin ik me vooral met mijn eigen leven wilde bemoeien en vooral niet met die van haar. Hiermee wil ik niet zeggen dat dit bij jouw stiefvader ook zo is, maar dat de kans wel groot is dat er een angst of een ander gevoel bij hem achter zit voor dit gedrag, die hij misschien niet (durft te) uit(en) naar jou toe en wellicht naar je moeder toe. Ik kan me ook heel erg voorstellen hoe rot het voor jou is dat ze zoveel ruzie om jou maken terwijl jij je, los van deze situatie, voor hoever ik uit je berichtje op kan maken, prima voelt en je wel kan vermaken zonder gekkigheid. Ik weet dat je hebt aangegeven dat je al meerdere malen hebt gepraat hierover met je moeder en je stiefvader, maar communicatie blijft altijd de sleutel naar oplossingen, en dit is vaak niet in één gesprek gebeurt maar gaat over continue communicatie waardoor je je problemen aan het licht brengt. Hierbij is wel belangrijk om anderen niet aan te wijzen voor jouw problemen, maar echt te praten vanuit gevoel, bijvoorbeeld : 'ik heb het gevoel dat jullie mij niet vrij laten terwijl ik zelf het idee heb dat ik oud genoeg ben om al eigen keuzes te maken'. Niemand kan namelijk iets zeggen over jouw gevoel, want dat is er nou eenmaal en is een reactie op een situatie. Dus op deze manier val je niemand direct aan en is voor veel mensen veel fijner om op te reageren en zo worden ruzies ook wel voorkomen. Misschien doe je dit wel al hoor, maar wie weet is het een handige tip! Zoals ik al eerder zei, ik heb helaas geen oplossing voor je, maar ik hoop dat jullie het uit kunnen praten en dat je deze zomer nog volop van je lieve vriend kan genieten. Het zijn enorme rotsituaties, maar je bent niet de enige die zoiets meemaakt. Zoals Femke hieronder ook al aangeeft is het buddy-project misschien ook wel een idee. Dan kan je aan iemand gekoppeld worden die wellicht een zelfde situatie heeft gezeten en je meer kan vertellen over hoe hij/zij daar mee is omgegaan. Heel veel sterkte Mijke, en ik hoop dat alles snel goed komt! Liefs, Laila

Beste mijke, wat ontzettend fijn dat je alles even met ons wilt delen. Het klinkt voor mij erg ingewikkeld en ook erg herkenbaar, vooral toen je begon over je vriend, dat herken ik heel erg. Dat de band zo slecht is geworden is enorm vervelend, ik heb dit vroeger gehad met mijn stiefmoeder, en mijn vader kon het ook niet zien. Toen is ze zo ver gegaan dat ze mij definitief het huis uit heeft gezet, en ik vanaf mijn 15e niet meer thuis woon. Ik had toen der tijd geluk dat ik bij de ex man van mijn moeder terecht kom, maar dit is natuurlijk totaal niet de bedoeling. Ik snap heel goed dat je het huis uit wilt, dat begrijp ik van alle kanten. Hoe is het contact met je moeder wanneer je alleen met haar bent? En heb je nog contact met je vader? Wat ik in mijn eigen situatie had was dat kijn vader erg anders was in mijn ogen wanneer ik alleen was met hem. En dan kon ik wel goed met hem praten, maar met mijn stiefmoeder erbij totaal niet. Ik denk dat het in deze situatie erg belangrijk is om 1 op 1 contact te hebben met je ouders en echt je gevoel uitspreekt. Dat je graag wat meer los gelaten wilt worden. Ik zou je eventueel ook het buddy traject aan kunnen raden, dan heb je iig altijd iemand waarmee je even kunt praten als het niet goed gaat of juist wel, en daar kun je altijd al je vragen aan stellen! http://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Hopelijk gaat het goedkomen deze vakantie! Liefs, kaylee