Vader blij maken

Hoi lieve Pien, Fijn dat je deze vraag met ons deelt. Wat lijkt het me zwaar om deze verantwoordelijkheid voor jouw vader te voelen. Ik begrijp heel goed dat het lastig is om de vriendin van je vader te accepteren. Dit heeft voor mij een hele tijd geduurd. Dit kwam vooral omdat ik het lastig vond dat ze er altijd bij was. Ik kan me ook wel voorstellen dat het lastig is om te zien dat de vriendin van je vader boos wordt op je vader. Je wilt natuurlijk dat ze altijd lief is. Ook ik heb dit wel eens bij mij thuis gezien. Nu is het zo dat iedereen wel eens boos is op de ander, zo was mijn vader ook wel eens boos op haar. Graag wil ik je mee geven dat het niet jouw taak is om voor je vaders geluk te zorgen. Heb je onze open brieven wel eens gelezen? Of het filmpje van pieter gezien? Ik denk dat deze jouw best kunnen helpen: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-kinderen-van-gescheiden-ouders/ en https://www.villapinedo.nl/blog/animatie-niet-jouw-taak/ Als je er niet uit komt en je wilt hier graag met iemand over praten, dan hebben wij ook buddy's! Zij bieden jou een luisterend oor en omdat ze hetzelfde hebben mee gemaakt kunnen ze jouw tips geven: https://www.villapinedo.nl/zoek-een-buddy/ Ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen :) Liefs, Misha

Lieve Pien, Wat goed dat je je vraag hier stelt. Ik snap dat het lastig is om te zien dat iemand boos doet tegen je vader, want dat wil je natuurlijk niet omdat je van hem houdt. Ik denk dat het voor hem ook wel lastig is omdat hij van jullie allebei houdt: van jou en van haar. Dus hij wil natuurlijk graag dat jullie elkaar ook mogen. Ik denk dat hij daarom boos wordt als je erover begint, omdat het hem denk ik verdrietig maakt dat jij zijn vriendin niet net zo leuk vindt als hij haar vindt. Ik probeer niet te zeggen dat je haar per se aardig moet vinden hoor, maar meer uit te leggen waarom hij waarschijnlijk daar niet goed op reageert. Ik had eerst ook veel moeite met de vriendin van mijn vader te ontmoeten, en toen ik haar wel ontmoet had duurde het ook nog even voor ik haar accepteerde. Nu heb ik dat wel gedaan, en ik zie hoe blij dat mijn vader maakt. Als ik bijvoorbeeld met hen mee eet of met haar praat, zie ik dat hij helemaal blij is en dat maakt mij ook weer blij. Ik snap heel goed dat je niet wil dat je vader verdrietig is. Zoals Misha ook zegt, is het inderdaad niet jouw taak om je vader blij te maken, maar ik snap wel heel goed dat je dat gevoel hebt. Ik denk dat je niet zoveel kunt doen aan de manier waarop zijn vriendin met hem omgaat, want dat is tussen hen. Ik denk eigenlijk dat hij er blijer van wordt als hij met jou een goede band heeft, dan dat jij hem probeert uit te leggen dat zijn vriendin niks is. Je mag dat natuurlijk vinden, en misschien kan je er soms heel voorzichtig iets over zeggen, maar ik denk dat het hem blijer maakt als jij gewoon lief voor hem bent en je richt op de band tussen jullie dan dat je zegt dat zijn vriendin niks is omdat hij waarschijnlijk verliefd is op haar dus dan ziet hij dat niet in. Helaas is het moeilijk om het gedrag van anderen te veranderen (dus van zijn vriendin), maar je eigen dingen veranderen is veel makkelijker dus ik zou proberen te focussen op jezelf. Je vader wordt er vast sowieso blij van om met jou te zijn en als jij wel gewoon lief voor hem bent. Ik snap wel dat je het moeilijk vindt hoor om er niks van te zeggen als zij zo doet. Als je er toch iets van wil zeggen, probeer dan rustig te blijven en niet te beschuldigend te praten. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, veel succes! Liefs, Jasmijn