Ik vind mijn stiefmoeder niets

Lieve anoniem, Pfffft.. wat een rotsituatie, maar wat ontzettend herkenbaar! De vriendin van mijn vader en ik liggen elkaar totaal niet. We zijn twee super verschillende mensen en kunnen niet goed door een deur, en helaas zal dit ook nooit veranderen. In het begin ben ik er ontzettend boos om geweest, en zij overigens ook, maar we kunnen elkaar niet uit mijn vaders leven bannen. Nog steeds word ik er wel eens verdrietig of boos van, dat de situatie zo is. Ik gun mijn vader een gelukkig leven, waarbij ook een gelukkige relatie hoort en als ik daar iets voor moet opgeven, dan is dat maar zo. Ik vrees dat er niet echt een oplossing is voor je probleem, want jouw vader geeft om haar en daar kan jij helaas niet veel aan veranderen. Soms is de situatie accepteren zoals hij is, heel erg goed, maar het is ontzettend lastig. Om het misschien wat draaglijker te maken kan je het misschien wel met je vader er over hebben dat als je bij hem bent, je misschien wat tijd met hem alleen wil doorbrengen, dus iets leuks gaan doen buitenshuis of iets dergelijks. Daarnaast is het misschien ook goed om met zijn drieën een gesprek(je) te voeren over wat jullie van elkaar verwachten. Zo zorgen jullie er in ieder geval voor dat het duidelijk is wat jullie van elkaar verwachten (jij dus misschien niet zoveel van haar?) en kan je eventuele ruzies voorkomen. Het blijft een rot situatie die zoals je zelf al zegt, erg lastig is! Liefs, Laila

Beste Anoniem, Wat goed dat je deze vraag stelt op het forum. Als ik het goed begrijp vind je je stiefmoeder niet echt leuk, maar ook niet vervelend. Misschien heb je nog geen band met haar opgebouwd? Je hoeft je stiefmoeder natuurlijk niet meteen leuk te vinden. Het opbouwen van een band kost tijd. Ik ben zelf opgegroeid met een stiefouder en des te langer ik hem ken, des te beter onze band geworden is. Dus als het er nu nog niet is: geef het een kans! Als je het niet fijn vindt dat je stiefmoeder overal bij is, is het misschien een idee om een 'papadag' te plannen, waarop alleen jij en je vader iets met z'n tweeën gaan doen. Ik hoop dat je iets hebt aan mijn tips! Liefs Iris

Hallo, Bedankt voor je bericht. Ik begrijp je heel goed, soms wil je bepaalde personen even niet zien. Dat heb ik ook weleens namelijk. Ik denk dat je dan ook het beste tegen je vader kunt zeggen dat je afstand nodig hebt ten opzichte van zijn vriendin. Dit zou ik in ieder geval doen. Je kunt dan ook zeggen dat het bijvoorbeeld niet met haar te maken heeft, maar dat dit even met jou te maken heeft. Als ik personen niet wil zien, laat ik namelijk ook weten dat het niet met hun te maken heeft als dat het geval is. Ik hoop dat je vader dit zal begrijpen. Maar daar ga ik wel van uit. Ik wens je veel liefs, Anne

Hoi lieve anoniem, Wat goed dat je je vraag hier op het forum stelt! En wat vervelend om te lezen dat je het niet zo goed kunt vinden met je stiefmoeder. Helaas is je situatie wel heel herkenbaar. Ik heb de vriendin van mijn vader ook vanaf het begin al niet echt gemogen, waardoor ik er soms ook weleens tegenop zag om naar mijn vader toe te gaan, terwijl ik hem eigenlijk wel graag wilde zien. Ik heb toen een keer met mijn vader hierover gepraat. Net als jij zag ik ook wel in dat het ook gewoon haar huis is, dus dat ik niet zomaar kan zeggen dat zij niet mag komen. En ik snapte ook wel dat mijn vader gelukkig met haar is, dat heb ik ook gezegd tegen mijn vader dat ik dat snapte. Maar ook heb ik gezegd dat ik me toch minder fijn voel als zij ook altijd er is. Toen hebben we samen gekeken naar een oplossing. We hebben toen uiteindelijk afgesproken dat ik vaker samen met mijn vader iets zou gaan doen, bijvoorbeeld ergens lunchen of een stuk fietsen of ergens iets drinken of iets anders. Af en toe kwam ik ook nog wel naar mijn vader en zijn vriendin, maar ik had zo ook wat vaker mijn vader gewoon even voor mezelf en dat was heel fijn. Voor mij was dat een prima oplossing, maar het zou natuurlijk best kunnen dat voor jou iets anders werkt. Ik denk dat het in ieder geval goed is om het een keertje met je vader te bespreken. En ik kan me best voorstellen dat dat misschien een beetje eng is. Ik vond dat ook best eng, maar uiteindelijk was mijn vader juist blij dat ik zo eerlijk tegen hem was en was hij blij dat we samen een oplossing konden bedenken. Als je het echt heel spannend vindt, zou je eventueel ook een brief naar hem kunnen schrijven, dan zie je niet meteen zijn reactie dus dat is soms wat makkelijker. Je zou dan precies kunnen zeggen of schrijven wat je hier ook hebt gedaan. Dus zeggen dat je begrijpt dat zij hem gelukkig maakt, dat het ook haar huis is. Dat het niet per se iets is wat ze doet, maar dat het voor jou toch niet helemaal fijn voelt zo. Het is een gevoel van je, en ook al weet je niet precies hoe het komt, dat gevoel is er wel. Ik denk dat je vader het uiteindelijk alleen maar fijn zal vinden als hij er voor kan zorgen dat jij je fijn voelt :) Ik hoop dat je iets hebt aan mijn advies! Veel liefs, Samantha