Mijn verhaal

Wauw Anoniem, Wat heb je je verhaal mooi geschreven en wat fijn dat je door Isa deze site hebt gevonden! Ik herken bepaalde dingen wat je zegt zelf ook. Zoals dat een ouder na de scheiding depressief wordt, het is erg lastig om daarmee te leven en ook logisch dat je niet klaar was om je moeders vriend te ontmoeten. Gelukkig heeft op jezelf wonen je rust gegeven en jammer dat daar nog wel geld problemen bij komen. Je schrijft dat dit schrijven je ook helpt en rust geeft, fijn om te lezen! Het is inderdaad erg fijn om te kunnen schrijven over je gevoelens zodat je het zelf ook begrijpt want het kan zo lastig zijn om je eigen gevoelens te begrijpen. Heb je ooit geprobeerd om in een dagboek te schrijven? Dit blijkt ook erg goed te zijn voor je mentale gezondheid en kan je alles schrijven wat je voelt en kan je vaker geholpen worden als je je gevoelens even niet begrijpt. Je geeft ook ontzettend mooi advies aan het eind trouwens! Ik wens je al het beste toe! Liefs, Dolores

Lieve Anoniem, wat een mooi bericht heb je geschreven. Het geeft helemaal niets als je geen vraag hebt, natuurlijk mag je ook zo dingen met ons delen. Heel fijn om te lezen dat je onze site hebt gevonden, ook al had je graag gewild dat je hem eerder had ontdekt. Ook nu kan hij misschien nog helpend zijn. Ik vind dat je een heel eerlijk en open stuk hebt geschreven en dat veel kinderen daar zeker bij geholpen kunnen zijn. Mijn ouders hadden al heel wat jaren ruzie voordat ze gingen scheiden en mijn moeder riep zo vaak dat ze bij mijn vader zou weggaan, dat het op den duur ongeloofwaardig werd. Totdat ze dus écht weg was.. Mijn broertje en ik kregen het nieuws te horen op een vrijdagavond (wij woonden beiden al op kamers) toen we thuiskwamen. Een week later kwam het bericht dat mijn moeder al een tijdje iemand anders had. Daar is ze meteen bij ingetrokken. Mijn vader, broertje en ik moesten alles nog verwerken en mijn moeder was allang begonnen aan haar nieuwe leven. Dat heeft de relatie met mijn moeder ook erg veranderd. Waren we eerst twee handen op een buik, kon ik haar na dit hele gebeuren niet meer begrijpen. Ik besefte dat ze had gelogen en bedrogen en dat heeft me ontzettend veel pijn gedaan. Ik was zo teleurgesteld, boos en verdrietig. En zij maar vrolijk en verliefd zijn.. Ze kon zich niet altijd in ons verplaatsen, wat ervoor zorgde dat het contact niet altijd positief was. Ook bleef ze maar vragen of ik bij haar en haar vriend (inmiddels man) wilde langskomen, terwijl ik nog midden in de verwerking van de scheiding zat. Ik heb erg veel tijd nodig gehad om alles een plekje te geven en daadwerkelijk de stap te kunnen zetten om daar op bezoek te gaan. Uiteindelijk heeft ze me die tijd dus wel gegeven, maar dat is niet zonder slag of stoot verlopen.. Jij hebt weer heel andere nare dingen meegemaakt, maar het is zeker fijn om te lezen dat je steun en rust gevonden hebt. Je mag trots op jezelf zijn hoe je je hierdoor heen hebt geslagen! Bedankt voor je mooie bericht en veel sterkte met alles. Veel liefs, Nadine

hoi anoniem, Wow wat een verhaal zeg ik heb er tranen van gekregen! Je hebt dit super mooi verwoord ! . Ik gun geen een kind dat die komt te lijden onder de scheiding van zijn ouders, maar wat vind ik het knap hoe je het op die jonge leeftijd hebt opgepakt om met iemand erover te praten dat was heel volwassen en zelfstandig van je ! Dat je er sterker uit komt is zeker waar. Het voelt heerlijk om er sterker uit te komen. Maar het is zo moeilijk om dat te realiseren terwijl je tussen de vechtscheiding van je ouders zit.... Je hebt super advies gegeven. En na zo een rotte ervaring is dat denk ik ook het beste wat je kan blijven doen aan andere kinderen met gescheiden ouders, advies geven! Ik hoop dat het je toch even heeft opgelucht on dit verhaal nog even uit te typen. Ik wens je veel succes verder ! Liefs, Luna