Hallo Fabio, bedankt voor jouw vraag hier op het forum. Ik herken jouw probleem erg goed. Ik heb zelf ook al een lange tijd geen contact meer met ÊÊn van mijn ouders, in mijn geval is dat mijn vader. Ik had ook heel erg het idee dat mijn vader voor zijn nieuwe vrouw (en haar zoon) heeft gekozen en daardoor indirect niet voor mij. Dit gevoel sluimerde al een lange tijd, maar op een gegeven moment had ik er genoeg van en heb ik zelf besloten het contact te verbreken. Bij mijn vader zijn deed mij meer pijn dan niet met mijn vader zijn, het was dus een beslissing uit zelfbescherming.
Ik snap heel erg goed dat jij je moeder mist, een kind houdt ook van beide ouders, wat de omstandigheden ook zijn. Hoe ik ook over mijn relatie met mijn vader denk, er is zeker nog een deel van mij dat van hem houd. Ik denk dat jij voor jezelf moet uitmaken of dat gemis groot genoeg is om weer contact op te nemen. Misschien dat als je een goed gesprek hebt met jouw moeder (en misschien haar vriendin), dat je je problemen kan uitleggen. Als je zo'n gesprek spannend vindt, kan je ook vragen of een nicht, neef, oom of tante misschien kan bemiddelen. Zo is er een soort van onafhankelijke derde bij het gesprek, die de gemoederen wat kan kalmeren als jij of je moeder te emotioneel worden.
Wat ook kan helpen, is een keer een goed gesprek te hebben over het geen contact hebben met iemand die hetzelfde meemaakt of heeft meegemaakt. Ik vind het soms erg lastig om de mensen om mij heen uit te leggen hoe ik mij voel bij mijn beslissing om mijn vader niet meer te zien. Als jij het fijn vindt een keertje een gesprek hierover te hebben, kan je een buddy aanvragen via deze website: www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy. Jouw buddy kan jouw helpen met de beslissing om weer contact op te nemen met je moeder, maar je kan er ook gewoon je verhaal kwijt, wat soms heel erg kan opluchten.
Ik hoop dat je iets aan mijn antwoord hebt & wens je alle goeds, veel liefs, Elisabeth.
0