Contact verbreken of juist niet?

hey wat vervelend lijkt mij dat, ik zou aan je moeder vragen wat zij het allerliefst wil e aan je moeder duidelijk maken wat jij graag wil. ik zou als je het niet super belangerijk vind het even laten rusten misschien brengt dat ook rust in je hoofd

Hey Lieve Rachel, Wat goed dat je je vraag hier bent komen stellen, en ook dat je al een buddy hebt om over dit soort dingen mee te praten. Ik kan me voorstellen dat dit een enorm moeilijke situatie voor je is. Aan de ene kant wil je dat het klaar is met alle nare dingen die je moeder zegt en de onzekerheid over of ze wel of niet aardig kan doen tegen je, maar aan de andere kant is het wel je moeder en wil je haar ook niet kwijt. Mijn moeder was vroeger ook heel onvoorspelbaar. Het ene moment wilde ze van alles met me ondernemen en dan later kwam daar weer niks van terecht. Wat ik hier zo naar aan vond was de teleurstelling keer op keer, en het idee dat ik haar woorden niet kon vertrouwen. Ik heb het hier toen met haar over gehad omdat ik er niet meer tegen kon, maar zij zelf zag het probleem niet echt. Ik heb er toen voor mezelf voor gekozen om wat afstand te nemen van haar, hoe moeilijk het ook was. Voor mij was geen verwachtingen hebben beter dan teleurstellingen. Achteraf gezien was dit zwaar, maar wel de beste keuze voor mijn eigen mentale gezondheid. Nu, jaren later, ziet ze in waar het mis ging en gaat ons contact veel beter. Ik wil je dan ook adviseren om een keuze te maken die jou meer rust geeft. Ik denk inderdaad dat het een goed idee is om voor jezelf alles op een rijtje te zetten en dit te laten bezinken, en daarna het gesprek aan te gaan. Misschien is het handig om alle punten even op te schrijven om erbij te houden tijdens het gesprek, soms kan het zijn dat je door emotie dingen vergeet die belangrijk zijn om te zeggen. Je zou ook de punten samen kunnen vatten in een brief voor haar, zodat ze het rustig kan lezen en ook terug kan lezen. Op deze manier geef je jouw moeder nog een kans om consistenter te zijn en je niet zo naar te behandelen, terwijl je duidelijk je grenzen aangeeft. Of je het contact helemaal verbreekt, het contact behoud, of gaat voor een middenweg is natuurlijk helemaal aan jou, en dit is een beslissing die je niet in je koude kleren gaat zitten. Ik vind het enorm knap van je dat je hulp vraagt in het maken van deze beslissing! Blijf er ook vooral over praten met mensen die je vertrouwt, en die je kunnen steunen in wat je ook kiest. Ik wens je veel sterkte Rachel, en heb vertrouwen in jou dat je voor jezelf de beste keuze kan maken. Heel veel liefs! Dieuwke