Contact met zus

Hoi Jill, Wat tof dat je hier je verhaal wilt doen. Super stoer dat je dat durft! Ik snap heel goed dat je niet meer weet wat je moet doen. Ik heb zelf ook n hele poos geen contact gehad met mijn moeder, ook omdat ze het zelf verpestte vond ik. Gelukkig bleef het contact met mijn broertje wel goed maar altijd als hij met of bij mijn moeder is dan hebben wij ook geen contact. Wat mij zelf heel erg geholpen heeft toen ik zo boos en verdrietig was, was brieven schrijven. Alles op schrijven wat je voelt en vind en dan verscheuren. Zo kreeg ik altijd minn gevoel weer op orde. Misschien helpt dit voor jou ook. Wat ik je verder nog aan kan raden is het Buddy-project. Dit zijn jongeren zoals ik met ook gescheiden ouders, die regelmatig met jou contact hebben. Zij kunnen je helpen als je ergens mee zit, of als je een luisterend oor nodig heb. Hier kun je meer info vinden of je aanmelden. https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik hoop dat ik je een beetje geholpen hebt. Inmiddels is t contact met mijn moeder wel weer okay. Komt vast bij jou ook wel weer goed. Ik hoop dat je wat met mijn verhaal kan, en als je meer vragen of verhalen heb dit je kwijt kun je hier altijd terug komen! Lieve groetjes, Charlotte

Hee lieve Jill, Wat een goede vraag en ook zo super herkenbaar! Ik hoop heel erg dat je iets aan mijn ervaring hiermee gaat hebben. Mijn ouders spreken elkaar al twintig jaar ofzo niet. Altijd moesten mijn zusjes en ik kiezen tussen mijn moeder of mijn vader. Omdat we altijd bij mijn moeder hadden gewoond "kozen" we dus automatisch ook altijd haar kant. Omdat we mijn vader maar twee keer per maand om het weekend zagen voelde het dus nooit als echt een keuze. Toen we ouder werden werd het anders, omdat je dan veel meer zelf gaat nadenken. Zo zijn mijn zusjes bij mijn vader gaan wonen ik bij mijn moeder. Mijn moeder was al best een tijdje depressief waardoor ik veel voor haar zorgde (ze kwam haar bed niet meer uit bijvoorbeeld). Mijn zusjes hadden toen geen contact meer met haar door een ruzie. Hierdoor ontstonden er dus weer twee kampen: Mijn vader en zusjes tegen mijn moeder en ik. Het stomme was dat ik heel boos werd op mijn zusjes dat zij geen contact meer wilden met mijn moeder, want het ging al heel lang niet goed met haar. Dus elke keer dat ze haar negeerden voelde dat voor mij ook als een aanval tegen mij. Hierdoor was de band tussen mijn zusjes en mij super slecht en hadden we vaak geen contact. Nadat ik een keer met een psycholoog heb gesproken heb ik met hen een afspraak gemaakt om over de hele situatie te praten. Gewoon mijn zusjes en ik zonder ouders. Waar ik toen achter ben gekomen is dat zij het ook super zwaar hadden met alles. Voor hen was het helemaal niet makkelijk om die afstand te nemen en het feit dat ik ze dat ook nog kwalijk nam maakte alles nog moeilijker. Ik heb toen heel erg geleerd dat ik hun keuzes moet respecteren als ik weer een goede band met ze wil. Tegenwoordig hebben ze nog steeds bijna geen contact met mijn moeder maar is de band tussen ons als zussen super goed! Juist omdat ik hun keuzes niet veroordeel:). Ik denk dat dit voor jou misschien ook goed kan werken. Jij kan namelijk niet de band tussen jouw vader en je zus beïnvloeden maar wat je wel kan doen is haar keuze accepteren. Dit is super lastig en kost tijd, net zoals het haar tijd zal gaan kosten om jouw keuze te accepteren. Maar door erover te praten met elkaar zul je elkaar begrijpen waardoor je kan werken aan de band tussen jullie als zussen. Het is namelijk heel belangrijk om je te beseffen dat je nooit iemand zijn keuzes kan veranderen of beïnvloeden, het enige wat je kan doen is je open te stellen om erover te praten en naar elkaars verhaal te luisteren:). Want jullie zijn je ouders niet maar helemaal jezelf, jullie band is uniek als zussen in plaats van als kinderen in het kamp van of je vader of je moeder. Hoe ouder jullie worden, hoe meer jullie dit zullen gaan inzien, echt waar! Ik hoor heel erg dat je iets aan mijn advies is, weet dat je altijd nog meer vragen mag stellen op ons forum! Heel graag help ik je dan weer:). Veel liefs en sterkte