Communicatie via ons

Hoi Kristel, Dankjewel voor je vraag hier op het forum, en wat dapper dat je iets aan deze situatie wilt doen! Je vertelt dat je ouders gescheiden zijn, en de communicatie via jou en je zusje gaat. Dit is iets wat ik herken van toen mijn ouders scheidden. Ik was twaalf toen mijn ouders scheiden, en tot ongeveer mijn negentiende hebben zij via mij gecommuniceerd over allerlei dingen, zoals geldzaken. Toen had ik nog niet eens echt door dat ik het vervelend vond en vond ik het ergens ook fijn dat ik ze kon helpen. Achteraf besefte ik mij pas hoe vervelend die situatie voor mij was. Ik maak uit jouw bericht op dat jij het ook niet als prettig ervaart. Wat mij toentertijd geholpen heeft, is om heel direct naar mijn ouders te communiceren dat ik het niet fijn vond dat ze dingen bespraken via mij, en dat als ze iets met elkaar wilden bespreken, ze dat direct met elkaar moesten doen. Ze namen mij wel serieus, maar af en toe (en nog steeds wel eens) vervielen ze in hun oude gedrag en begonnen ze weer via mij te communiceren of teveel te delen over dingen die tussen hen speelden. Elke keer als zij vervielen in hun oude gedrag, wees ik hen er (vriendelijk) op, dat ze dat met elkaar moesten bespreken. Ook ging ik er opgegeven moment niet meer op in als ze wel dingen wilden bespreken waar ik mij niet prettig bij voelde. Ik kan me voorstellen dat het spannend is om dit zo direct aan hen te vertellen. Wat misschien een idee is, als je het spannend vindt om het gesprek hierover aan te gaan, is om een brief naar je ouders te schrijven waarin je kan uitleggen dat je het niet fijn vindt dat ze via jou met elkaar communiceren. Ook vertel je dat je een zusje hebt, en dat ze ook via hen communiceren. Ik vroeg me af of je het wel eens met haar hierover gehad hebt? Zelf heb ik ook een broertje en zusje, en toen wij wat ouder waren begonnen wij ook dit soort dingen te bespreken, wat ik als heel fijn ervoer, omdat je er niet alleen in staat. Ook kan je soms samen bedenken hoe je met dit soort dingen kan omgaan. Je vertelt ook dat ze over elkaar klagen tegen jou. Ik kan me voorstellen dat dat niet prettig is voor jou. Ik denk dat ik hier dezelfde tip voor heb: je mag aangeven dat dit voor jou niet fijn is (en waarom je dit niet fijn vindt), wat je kan doen via een gesprek of bijvoorbeeld een brief. Als ze door blijven gaan met klagen, kan je ook op zo'n moment aangeven dat je het niet fijn vindt, en dat je het bijvoorbeeld ergens anders over wilt hebben. Ik kan me voorstellen dat het misschien best lastig is om het zo direct aan te geven bij je ouders. Bij mij is het ook niet van de ene op de andere dag veranderd. Als je het fijn zou vinden, kan je hier verder over praten met een buddy. Diegene heeft zelf ook gescheiden ouders en kan je meer tips geven hoe je hier mee om kan gaan, of je een luisterend oor bieden. Mocht je hier interesse in hebben, kan je je aanmelden via deze site: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Lieve Kristel, ik hoop dat je wat aan mijn tips hebt gehad en ik wil je veel succes wensen! Als je nog vragen hebt, mag je altijd nog een berichtje sturen. Liefs, Gwenn

Lieve Kristel, Bedankt voor je berichtje op ons forum. Ik zat paar jaar geleden in ongeveer dezelfde situatie als jou. Mijn ouders praatte toen niet echt met elkaar. Ze gingen er vanuit dat alles wel via ons kon gaan. Dat vond ik echt niet fijn. Ik voelde mij de boodschapper tussen mijn ouders. Via villa pinedo ontdekte ik dat dit niet mijn verantwoordelijkheid is. Mijn ouders praatte ook slecht over elkaar tegen ons. Ik praat zelf niet makkelijk over hoe ik me voel. Daarom heb ik eerst mijn gevoelens in een brief geschreven en dit aan mijn mama gegeven. Nadien heb ik hier met mijn mama over gepraat. Ze snapte me en was blij dat ik het vertelde. Zou jij dit kunnen aangeven aan je ouders? Het eerst opschrijven kan ook al een goed begin zijn voor een gesprek. Villa pinedo heeft hierover ook een filmpje gemaakt dat zeker de moeite is om eens te bekijken. https://vimeo.com/181902655 Veel liefs Elien