Communicatie stiefmoeder

Hey lieve Nina, Wat goed dat je je hart even kan luchten! Ik herken echt super veel van wat jij hier schrijft. Mijn ouder zijn nu 20 jaar uit elkaar en heb daarbij ook een stiefmoeder. In het begin ging het echt niet en ontweek ze mij en mijn broertje wanneer we bij mijn vader waren. Op een gegeven moment heb ik er een gesprek met mijn vader over gehad en daarna samen met haar. Dit heeft mij en haar geholpen en sinds dien kan ik super goed met haar overweg, zonder wrijving. Ik wil je aanmoedigen om met je vader in gesprek te gaan even met hem om te tafel. Daarna kan je met je stiefmoeder om de tafel zodat het uitgepraat kan worden. Dit helpt je echt heel goed en je zal snel zien dat t beter gaat. Daarnaast wil ik je nog een tip geven, mocht je er niet uitkomen kan je een buddy aanvragen. Deze is er voor jou en zal je altijd helpen en advies geven als je dat wil. Je kan je aanmelden via deze link: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Je mag ook altijd terug komen op t forum. Ik weet dat je het kan. Zet m op! Liefs Naomi

Hoi Nina, Wat fijn dat je het forum hebt gevonden en je verhaal met ons wilt delen! Wat je zegt kan ik wel een beetje herkennen. Zelf heb ik altijd wat meer moeite gehad om mijn vaders vriendin te accepteren. Dit omdat wij erg verschillend zijn. Nu ken ik haar al een tijdje en merk ik dat het steeds iets beter gaat. Ik snap heel erg dat het frustrerend voor je is dat ze niet altijd even goed communiceert. Wel vind ik het heel mooi van je dat je ziet dat ze alles op een goede manier bedoeld. Zelf duurde het voor mij even dat ik dat in zag bij de vriendin van mijn vader. Maar ik denk inderdaad ook dat zij de situatie misschien lastig of spannend vind. Je geeft aan dat je het moeilijk vind om hier met je stiefmoeder over te praten, wat ik heel erg begrijp. Is het misschien een optie om het hier met je vader over te hebben? Je zou bij hem aan kunnen geven dat je het een lastige situatie vind. Of misschien is het een optie om met je vader en zijn vriendin erbij in gesprek te gaan? Misschien maakt dit het voor jullie beide wat minder spannend. Ik wil je graag doorverwijzen naar onze open brief voor alle nieuwe partners van gescheiden ouders. Misschien hebben jullie samen hier iets aan: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-nieuwe-partners-van-gescheiden-ouders/ Ik hoop dat je iets aan mijn tips hebt! Ik wens je veel liefs, Esmée

Lieve Nina, Wat een lastige situatie maar wat kan jij het goed vanuit het perspectief van je moeder bekijken. Je bent super begripvol voor haar onzekerheid en dat vind ik echt heel knap. Ik ben ook heel lang niet blij geweest waarop de vriendin van mijn vader en ik communiceerden (ben nog niet helemaal tevreden maar we werken er aan). Ik vond het zo naar als ik dan weer iets van mijn zusje te horen kreeg. Bijna alsof ik met mijn gevoel niet bestond, terwijl zij gewoon het gesprek met mij niet goed aandurfde of niet wist hoe ze het in moest vliegen. En dat terwijl het juist zo fijn is om de communicatie open te gooien en het er samen over te hebben. Ook op je tenen moeten lopen is natuurlijk niet fijn. Je wilt je wel gewoon thuis kunnen voelen bij je vader en op je gemak zijn maar misschien loopt zij ook wel op haar tenen en voelen jullie elkaars spanning die het helaas alleen maar voed. Heb je al eens geprobeerd om met je stiefmoeder te praten? Wat maakt het moeilijk om het met haar te bespreken? Ik was 18 toen mijn ouders scheiden en mijn vaders vriendin in beeld kwam dus ik heb nooit echt bij hun gewoond en ik dacht ook dat er geen interesse in mij was. Ik liep daardoor ook altijd op eieren en stapte helaas vaak mis. Het gesprek aangaan vond ik lastig want voor mijn gevoel ken ik haar niet goed genoeg dus dit is een beetje het proces waar ik door ben gegaan: Ik vond eerst dat zij moest veranderen (ik was 18 maar wel het kind in de situatie was mijn gedachte) zij moest mij vragen hoe het met mij ging en dingen delen en werken voor de relatie en daarna ben ik er gelukkig achter gekomen dat dat iets is wat we samen moeten doen. Maar toen kwam ik achter haar onmacht en onzekerheid. Ik ben de afgelopen tijd meer mijn hand uit gaan steken. Kaartje sturen op haar verjaardag (voorheen gebeurde er niks met verjaardagen en dergelijke) en zo kreeg ik een kaartje terug op mijn verjaardag. Ik ben haar af en toe gaan appen hoe het met haar gaat en zo stuurt ze nu af en toe uit zichzelf appjes terug om te kijken hoe het met mij gaat. Ik ben het gedrag gaan laten zien wat ik ook graag van haar zou willen zien en ik heb het geluk dat ze dit spiegelt. Ze pakt mijn uitgestoken hand aan en ik hoop dat we zo verder kunnen samen. Ik herken het gevoel dat het moeilijk is om met haar te praten. En hypocriet als ik ben zou ik jou dus wel aanraden om het gesprek aan te gaan ondanks dat ik daar zelf het lef nog niet voor heb gehad. Deze dingen hebben voor mij wel de drempel verlaagd om het gesprek aan te gaan want ik kan niet mijn hele leven blijven voordoen wat ik nodig heb in de hoop dat ze het snapt. Ik ben nu bezig om steeds iets kleins aan te geven. Voor Corona was er bijvoorbeeld een situatie met haar familie wat ik vond dat ik had moeten weten maar wat mij niet gedeeld werd. Toen heb ik er in het moment dat ik er achter kwam wat van gezegd en dat werd eigenlijk heel goed opgevangen. Op basis van dit soort momenten word ook de drempel voor mij lager om het gesprek aan te gaan. Nu zie ik haar en mijn vader bijna niet door corona maar als dit over is ga ik op deze manier door tot ik het aan durf om de brief die villa pinedo gemaakt heeft voor alle nieuwe partners met haar door te nemen. Dat lijkt mij een mooie ingang en hou vast om te kijken naar onze relatie en te kijken hoe we verder willen samen. Het feit dat jij je irriteert en er iets mee wil is eigenlijk iets super moois. Jij wil werken aan jullie relatie en als jouw stiefmoeder dat ook ziet dan hoop ik dat ze dat als een groot compliment ervaart. Ik zie dat de link naar de brief al in een ander bericht staat maar die zou ik zeker even doorlezen als ik jou was. Je doet het heel goed! Liefs, Sabine

Dank jullie wel voor alle fijne reacties! Ik ga hier zeker iets mee doen! Ik vind het nog heel moeilijk om een gesprek aan te gaan, maar ik ga mij proberen hier overheen te zetten. Ik denk dat het al heel veel helpt als mijn vader erbij zit. Dank je wel!