Buitengesloten

ik snap wat je bedoeld want mijn moeder kreeg ook een nieuwe vriend en hij heeft ook 2 dochters dus als ik probeer contact te krijgen dan lijkt het als of ze me negeren het besten wat je kan doen is zegen dat het best is om met jullie om te gaan maar ik wil wel dat ik ook geakpseteerd word

Lieve Charlotte, Wat fijn dat je het forum hebt gevonden met je vraag! Ik herken je verhaal heel erg! Mijn vader zit momenteel met zijn vriendin en haar dochter (die eigenlijk niet meer mee mocht op vakanties maar nu toch wel weer gewoon) lekker in Azie vakantie te vieren maar mijn zusje en ik mochten niet mee. Het zou tenslotte echt een vakantie tussen mijn vader en zijn vriendin zijn... Dit soort dingen gebeuren bij ons heel veel en dat buitengesloten gevoel herken ik dan ook direct (en ik denk dat heeeeel veel kinderen van gescheiden ouders dit herkennen, dus bij Villa Pinedo zul je in ieder geval niet buitengesloten worden). Wat ontzettend fijn dat de band tussen jou en jouw stiefbroers en stiefzus over de jaren beter is geworden! Dat is natuurlijk super maar als daarmee het buitengesloten gevoel niet weg gaat helpt dat niet altijd. Ik probeer het ook te negeren wanneer ik bij mijn vader ben en dan zal ik altijd heel vrolijk mee proberen te doen maar ik snap de onderlinge grapjes vaak niet en kan niet over alles mee praten omdat ik niet up to date ben. Dat maakt het negeren altijd wat lastiger en pijnlijker. Mijn vader en zijn vriendin staan niet open voor feedback helaas. Ik denk dat wanneer (stief)ouders hier wel voor open staan er veel kan veranderen. Jullie band is al gegroeid in de afgelopen jaren. Die kan nog veel verder groeien maar soms weten de betrokkenen niet goed hoe. Jij kan ze vertellen hoe jij je voelt en wat je nodig hebt om gezien te worden. Het kan ook zo zijn dat de stieffamilie met hetzelfde gevoel rondloopt maar dat jullie dat niet van elkaar weten. Je buitengesloten voelen is niet iets waar mensen veel over praten. Je moet je dan kwetsbaar opstellen bij mensen die je daar misschien nog net niet genoeg voor vertrouwd. Maar soms is die kwetsbaarheid juist het sterkste wat je op zo'n moment kan doen. En misschien is het makkelijker om er met de stiefbroers en stiefzus over te praten of misschien juist met de ouders en kinderen erbij. Maar je kan altijd klein beginnen in bij wie je het aan kaart. Hulp vragen daarbij mag natuurlijk ook want je hoeft het niet alleen te doen. Misschien kan jouw vader heel goed verwoorden wat jij voelt of begrijpt je oma je perfect. Soms kan het ook fijn zijn om een vriend of vriendin mee te nemen voor zo'n gesprek. Ik maak zelf van te voren altijd een lijstje met wat ik zeggen wil zodat ik een wat beter beeld heb van hoe ik het aan ga pakken (ondanks dat ze niet voor feedback open staan probeer ik het wel regelmatig want wie weet!). Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat je je niet alleen voelt hierin! Liefs, Sabine