Boos op vader - wat nu

Dag lieve Emily, Wat dapper en goed dat jij jouw verhaal met ons deelt! Ik herken veel van de dingen die jij schrijft! Toen mijn ouders hadden besloten om te gaan scheiden was ik ook heel verdrietig :(. Ik vond het hartstikke spannend dat ik niet wist wat er ging komen en dat niks meer hetzelfde zou zijn als vroeger! Ik vond het heel fijn als ik daar dan met mijn ouders over kon praten en ik mee kon denken over grote veranderingen. Zo voelde alles een stuk minder overweldigend en had ik het idee dat ik ook een beetje controle had over de hele situatie. Misschien mag jij ook wel een beetje mee denken over bij wie, wanneer en waar je woont? Ook hielp het voor mij heel erg om het er met mensen over te hebben. Heb jij misschien iemand in je omgeving met wie je het over deze situatie kan hebben? Iemand die je vertrouwt of iemand die misschien ook gescheiden ouders heeft? Een broer/zus/vriend(in)/opa/oma/buurvrouw/leraar? Wat vervelend om te lezen dat jij erachter bent gekomen dat je vader is vreemdgegaan en ik begrijp hartstikke goed dat je nu even heel boos op hem bent! Toen ik er achter kwam dat mijn vader was vreemdgegaan was ik ook heel verdrietig en heel boos! Ik zag hoe veel pijn hij mijn moeder daarmee had gedaan en het voelde alsof hij ons gezin kapot had gemaakt :(. Net als jij vond ik het ook een hele lastige situatie! Aan de ene kant was ik boos, verdrietig en gekwetst door wat hij had gedaan, maar aan de andere kant was hij mijn vader en hield ik wel van hem! Ervaar jij het ook zo? Uiteindelijk heb ik besloten om dit met hem te bespreken en hem te vertellen dat dit mij heel verdrietig en boos had gemaakt. Ik vond het heel eng maar tegelijkertijd wel heel fijn om dit tegen hem te kunnen zeggen, het luchtte heel erg op! We hebben er inmiddels veel goede gesprekken over gehad en het is mij gelukt om hem te vergeven. Misschien zou jij het er ook met je vader over kunnen hebben? Zou je hem willen en durven zeggen wat het met jou doet? Als je het nog niet tegen hem durft te zeggen is het misschien een idee om het ergens op te schrijven. Ik hield zelf vroeger altijd een dagboek bij waar in ik op kon schrijven wat ik dacht, vond en voelde en dat hielp mij om mijn gedachten op een rijtje te zetten. Misschien is dat ook een idee voor jou? Mocht je dit toch liever met iemand anders bespreken, dan kan je altijd een buddy aanvragen bij Villa Pinedo via deze link: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik hoop dat je wat aan mijn tips zult hebben, heel veel sterkte de komende tijd! <3 Veel liefs, Emma