Boos om mijn keuze
, jaar
Reacties (5)
bijna 6 jaar geleden
Hey lieve Soffie, Wat fijn dat je ons hebt gevonden en dat je een berichtje plaats hier op het forum. Wat vervelend om te horen dat je ouders boos worden om de keuzes die jij maakt. Mijn ouders lieten mij ook vaak kiezen in wat ik graag wilde, dit vond ik aan de ene kant heel erg fijn, want zo kon ik kiezen bij wie ik graag wilde zijn en kiezen wat ik graag wilde, maar aan de andere kant voelde ik mij ook schuldig wanneer ik er dan voor koos om langer bij mijn moeder te blijven. Ik wilde mijn vader dan niet kwetsen. Herken je misschien ook dat gevoel? Ik denk dat het belangrijk is om te weten dat wanneer je ouders jouw de keuze laten dat het helemaal oke is met wat je gaat kiezen. Je moet kiezen waar jij je fijn bij voelt en als je ouders daar boos om worden dan is dat iets bij hen en niet bij jou. Misschien is het een goed idee als je een gesprek hebt met je ouders hierover en dat je dan kan vertellen wat het met je doet op het moment dat zij boos worden en dat je gewoon allebei bij hen wil zijn, maar dat je het niet fijn vindt als zij dan boos op je worden. Door hierover te praten worden je ouders misschien meer bewust van wat het met jou doet en kunnen ze er een volgende keer rekening mee houden. Hoe klinkt dat voor jou? Ik hoop dat je hier iets aan hebt en anders mag je altijd terug komen op het forum. We helpen je graag! Veel liefs, Melissa
bijna 6 jaar geleden
bijna 6 jaar geleden
mijn ouders luisteren niet naar mij wat ik te zeggen heb ze worden alleen maar boos op mij ik vind het niet zo heel leuk ik word daar best wel verdrietig om ik dacht eerst van mischien is het beter dat ze uitelkaar gaat maar het word alleen maar erger ze schreeuwen tegen elkaar en worden het niet eens over de afspraken ik herken dat ook heel erg ik zit er midden in
bijna 6 jaar geleden
Hey Soffie, Ik lees zojuist je reactie en wilde je graag nog wat zeggen. Jouw situatie is best lastig en ik kan me heel goed voorstellen dat het je verdriet doet als je ouders boos op je worden. Ook dat je ouders zelf zo n ruzie maken is niet fijn. Jij als kind zit daar tussen en daar staan ouders niet altijd bij stil. Die zien alleen hun eigen problemen en irritaties. Ik las in een andere reactie dat je schrijft dat het jouw schuld is dat je ouders uit elkaar zijn gegaan. Lieve Soffie, het is echt, maar dan ook echt, absoluut nóóit de schuld van het kind dat ouders gaan scheiden. Volwassenen hebben zo hun eigen problemen, stress, noem het maar op. Jij bent daar de dupe van, maar nooit de aanleiding. Ik hoop heel erg dat je dit van me aanneemt, zodat je niet onnodig met schuldgevoel rondloopt. Je stelt ook voor om een brief te schrijven over hoe je je voelt. Dat is een super idee. Je kunt zo goes nadenken over wat je zeggen wilt en hoe. Je kunt je vader, of aan wie je de brief stuurt, ook vragen of ze jouw brief ook met een brief willen beantwoorden als je dit fijn vindt. Ook zou je zelfs een brief naar jezelf kunnen schrijven om zo alle gevoelens van je af te schrijven en je hoofd leeg te maken. Dit heb ik vroeger ook wel eens gedaan. Ik gooide de brief nadat ik het goed verfrommeld had ook weg. Dat hielp mij met het geven van een plekje van al mijn gevoelens. Praten over de scheiding is niet altijd makkelijk, zeker als je niemand hebt die jouw situatie herkent. Ik wil je dan ook graag wijzen op het buddy traject wat Villa Pinedo heeft. Een buddy is iemand met gescheiden ouders waarmee jij ervaring kunt uitwisselen. Iemand die er helemaal voor jou is en naar jou luistert. Een buddy aanvragen kan je hier: https://villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy Ik hoop je met dit berichtje weer een beetje geholpen te hebben. Weet dat je er niet alleen in staat lieve Soffie! Veel liefs, Joëlle
1
bijna 6 jaar geleden
Hoi Soffie! Wat goed dat je een berichtje naar Villa Pinedo stuurt! Het is zeker moeilijk als je ouders van je verwachten dat je een keuze maakt tussen een van beide en dan vervolgens boos worden als de keuze niet op hem/haar valt. Dat gebeurt nou eenmaal als je moet kiezen. Je kunt jezelf immers niet in tweeën splitsen! Niet helemaal eerlijk naar jouw toe dat een van je ouders dan boos op je wordt. Wat doet dat met jou? Ik heb binnenkort aan beide kanten een familiefeest. Op dezelfde dag... Ergens wel knap dat ze dat gelukt is. Mijn moeders familie viert feest voor de 80e verjaardag van mijn oma. Het wordt grootst gevierd met tuinfeest en al. Ik zie die familie niet vaak omdat ze ver weg wonen. Mijn vader viert mijn zijn kant van de familie zijn huwelijk voor een grotere kring. Hij is een paar maanden geleden getrouwd. Ook combineert hij dit met een housewarming. Beide ouders wilden graag dat ik er zou zijn. Vanwege reistijd kan ik beide niet op één dag doen en moet ik dus ook, net als jij, kiezen tussen mijn ouders. Ik voelde me best schuldig toen ik één van mijn ouders moest afwijzen. Het voelde alsof ik mijn moeder teleurstelde. Herken jij dit ook? Ik heb aan tegen mijn moeder gezegd dat ik voor een keuze stond en dat het dan zo kan zijn dat ik niet voor haar familiefeest kies. Door dit te zeggen maak je je ouders meer bewust van wat het betekent als je iets moet kiezen. Ook heb ik erbij gezegd dat het niet inhoud dat ik niet om haar of om mijn oma geef, in tegenstelling! Je mag best naar je ouders uitspreken dat je het moeilijk vindt om te kiezen en waarom dat zo is. Vertel wat het met je doet, maar het kan ook helpen om je keuze te onderbouwen, uit te leggen waarom je bijvoorbeeld kiest voor bijvoorbeeld je moeder. Dit kan een hele praktische reden zijn voor jou, terwijl hun misschien denken dat het gaat om hun als persoon. Snap je? Ik heb dit ook met mijn moeder gedaan. Inmiddels heb ik samen met mijn moeder gekeken naar een oplossing. Omdat het feest niet verzet kan worden, ga ik op een ander moment, in klein gezelschap, naar oma toe om toch bij haar verjaardag stil te staan. Lieve Soffie, ik hoop dat ik je zo een beetje op weg heb kunnen helpen met mijn ervaring. Ik wens je veel succes! Veel liefs, Joëlle
0
1