Bij moeder wonen

Hoi Bram, Wat goed dat je je weg naar het forum hebt gevonden. Het lijkt mij ontzettend lastig om in deze situatie te zitten. Ik heb zelf ook twijfels bij wie ik eigenlijk wil wonen. Zelf woon ik volledig bij mijn vader en ben ik om de week twee dagen bij mama. Ook ik merk dat ik mij bij mama prettiger voel, ik snap dus goed hoe jij je kunt voelen nu. Je geeft aan dat je je bij je moeder prettiger voelt en dat je liever daar bent. Ik snap heel goed dat je niet zomaar bij je vader weg wilt gaan, dat gevoel herken ik bij mijzelf. Is het een idee om met je moeder over de situatie te praten? Misschien kan zij het gesprek met je vader aan gaan om zo te kijken naar een oplossing. Wie weet kunnen jullie met z’n drieën tot een nieuwe woonregeling komen. Als je het prettig vindt, kun je ook met een buddy kletsen over je situatie. Weet dat je ook altijd welkom bent op het forum Bram! Heel veel succes. Ik hoop dat je snel meer rust kunt vinden! Veel liefs, Lisa

Hey lieve Bram, Wat goed dat jij het forum hebt gevonden en wat knap dat je je verhaal zo durft te delen. Dit klinkt zo herkenbaar voor mij. Toen ik 18 was wilde ik ook liever bij mijn moeder wonen dan bij mijn vader. Ik voelde mij bij mijn vader totaal niet thuis en had het altijd veel gezelliger bij mijn moeder. Ik heb dit heel lang niet aan mijn vader durven de vertellen en verzon steeds smoesjes om niet naar hem toe te moeten. De ene keer was ik ziek, de andere keer had ik het druk met werk en ga zo maar door. Op een gegeven moment werd mijn vader daar boos om, omdat ik hem niet de waarheid durfde te vertellen. Ik voel mij hier nu nog steeds wel een beetje schuldig om. Uiteindelijk heb ik het hem verteld en we hebben daar later nog goed over kunnen praten. We hebben er nu alle twee vrede mee en zijn blij hoe het nu tussen ons gaat. Wat denk jij dat de beste manier is om zoiets tegen je vader te zeggen? Als ik het anders zou kunnen doen, had ik in een brief geschreven met daarin de uitleg waarom ik graag bij mijn moeder zou willen en later dit aan hem voorgelezen. Op die manier zou ik niet vergeten wat ik allemaal graag tegen hem wil zeggen. Ook zou ik erin zetten dat dat niet betekent dat ik hem nooit meer zou zien. Ik zou graag nog een keer bij hem komen eten of gewoon een nachtje blijven slapen. Zou dit ook een aanpak zijn waar jij je in kan vinden? Ik weet namelijk zeker dat je hier met je vader uit zal komen, maar het is altijd moeilijk om zoiets te zeggen. Je wil hem natuurlijk niet kwetsen. Lieve Bram, ik hoop dat je iets aan mijn berichtje hebt gehad. Je kan ook altijd je verhaal aan iemand anders kwijt die je misschien ook kan helpen, bijvoorbeeld je moeder, je tante of oom, een leraar op school of een buddy van Villa Pinedo. Een buddy heeft ook gescheiden ouders en weet precies hoe jij je voelt! Hier is de link: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Als je nog vragen hebt of nog graag iets wilt delen dan kan je altijd nog een reactie onder mijn reactie posten. Heel veel succes. Je kan het kanjer!! Veel liefs, Manon

hoi Bram ik zelf heb jouw probleem niet..... maar ik ga proberen je te helpen je kan zeg maar heel soms bij je vader langs gaan maar dan wordt hij mischien alleen maar verdrietiger ik zelf ken jouw vader natuurlijk niet maar ik heb mischien nog een oplosing je kan je vader stap voor stap beetje bij beetje je onderwerp vertellen als dit niet helpt hoop ik dat je beteren reacties krijgt Doei Bram........

Heyy, ik vind het ook veel fijner bij mijn moeder! Mijn vader zie ik een keer per week, soms twee keer, en dan gaan we naar het strand en zo. Dat kan je ook doen! Als ik jou was zou ik je vader uitleggen waar je mee zit en samen kijken hoe het verder kan, bijv. dat je elk weekend een dag naar hem toe gaat of een paar keer na school even gaat kletsen... zoiets! Als je gewoon zegt hoe je je voelt, kan hij daar eigenlijk niet boos om worden. Misschien vind hij het wel moeilijk, maar dat ligt niet aan jou toch? Je volgt gewoon je gevoel, en dat is wat je moet doen. Sterkte ermee! X Noa

Hoi Bram, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 was, mijn vader had toen al een nieuwe vrouw. Zij was erg jaloers en omdat mijn vader daar niet tegenin durfde te gaan kwam hij nooit bij mijn moeder waar mijn broer en ik woonden. Dit terwijl mijn vader maar 1 straat verder woonde. Mijn broer en ik werden door mijn vader geforceerd om 2x onze verjaardag te vieren , 2x kerst en als we met oud en nieuw niet langs kwamen werd er scheef gekeken. Toen ik 16 was heb ik geprobeerd hier tegen in verzet te gaan en ging niet meer bij mijn vader langs. Niet alleen kwam hij niet langs, toen ik na een half jaar zwichtte en toch weer eens langs ging bij hem was hij nog boos op me ook. Het heeft mij en mijn broer veel schade berokkend. Waarom vertel ik je dit? Omdat jij denk ik een vader hebt die het echt om jou gaat, die echt van je houdt en die echt het beste voor je wil. Tegen zo’n vader kun je gewoon eerlijk zijn. Hij gaat het misschien niet leuk vinden, maar hij zal denk ik blij zijn dat je eerlijk tegen hem durft te zijn. Bram, kies voor jezelf. Dat mag. En je hoeft je er niet schuldig om te voelen. Jij hebt deze situatie niet gecreëerd, dat deden je ouders. Je laat je vader in mijn ogen niet in de steek door eerlijk te zijn en bij je moeder te gaan wonen. Je laat jezelf denk ik in de steek als je het niet doet. Groeten Dieta

hee bram, zelf herken ik dit ook. ik voel me veel meer op mijn gemak bij mn moeder en vind het daar ook veel gezelliger dan bij mn vader. mn vader en mijn moeder weten allebei dat ik liever bij mn moeder wil gaan wonen, alleen mijn vader wil dit niet. ik heb hier de regel dat ik steeds twee weken bij mn moeder ben en dan weer twee weken bij mn vader enzovoort. zelf weet ik ook niet goed wat ik nu moet doen omdat ik en mijn moeder allebei niks kunnen doen.