Bezorgd

Lieve Rosa, Allereerst wil ik zeggen dat ik het super dapper vind van jou dat je hier jouw verhaal durft te delen! Je vertelde dat jouw ouders al voor de tweede keer uit elkaar gaan, jeetje wat heftig! Een scheiding heeft al veel impact, laat staan twee! Wat vervelend dat je zo bang bent en je zorgen maakt om jouw vader. Ik denk dat het heel goed is als je hier met iemand uit jouw omgeving over praat! Aan de ene kant omdat het niet jouw taak is om op jouw vader te letten en om op zo'n intensieve manier voor hem te zorgen. Anderzijds omdat het goed is dat anderen er ook vanaf weten en eventueel te hulp kunnen schieten! Misschien kun je hier wel met je mama over praten? En zo niet, met een oom of tante, opa of oma? Ik hoop dat je iemand in jouw omgeving hebt waar jij jouw zorgen mee kunt delen. Ook over de scheiding van jouw ouders op zich, want dat is ook niet makkelijk! Als je graag met een andere jongere in contact zou willen komen waarvan zijn/haar ouders gescheiden zijn om zo ervaringen uit te kunnen wisselen, kun je altijd bij ons vragen om een buddy. Bij hem/haar kun je dan je hart luchten en misschien wel om wat tips vragen. Dat kan via de onderstaande link; https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik hoop dat je wat hebt aan mijn tip! En dat je steun kunt vinden bij een vertrouwd persoon, bijvoorbeeld familie, vrienden of misschien wel op school of bij jouw eventuele sportvereniging. Liefs Mandy

Lieve Rosa, wat goed dat je bij ons komt met je verhaal. Wat lijkt het me naar als je ouders meermaals uit elkaar gaan... Ik vind het heel lief van je dat je bezorgd bent over je vader maar dat is natuurlijk niet aan jou... Heb je je vader al verteld dat je bezorgd over hem bent? Misschien kun je dat als eerst doen. Het zou nog vervelender zijn als school hier onder zou lijden.... Liefs Melissa

Lieve Rosa, Wat goed dat je je bezorgdheid deelt. Een scheiding is heel heftig, dus kan me voorstellen dat dit dubbel naar is.. Ik vind het fijn dat je vertelt dat je de minder ruzies fijn vindt, dit zal inderdaad veel meer rust geven! Nu is het tweede stuk van je vraag wel wat minder positief. Waar komen deze zorgen vandaan? Is dit al eerder gebeurd? En hoe is het toen afgelopen? Ik denk dat het heel normaal is dat kinderen zich zorgen maken om hun ouders. Echter, het is niet jouw taak om het op te lossen. Nu snap ik dondersgoed dat je je niet machteloos wilt voelen, dus er zijn misschien wel andere dingen die je kunt doen. Er iemand over vertellen zal een goede eerste stap zijn. Dan kan diegene je papa misschien een beetje in de gaten houden, en er met jou over praten. Als iemand er al van weet, is het ook makkelijker aan te geven als het niet goed gaat. Daarnaast is het misschien handig als je mentor van de scheiding af weet. Als je je dan een keer naar erover voelt, is die stap ook minder groot om dat aan te geven (: Ik wens je veel sterkte Rosa, en weet dat om hulp vragen heel dapper is! Liefs, Madelief