Best sterk

Lieve anoniem, Bedankt voor je berichtje! Ik lees dat je het nu moeilijk hebt met de relatie van je vader, ook omdat het zo snel gaat allemaal. Dat begrijp ik heel goed, en het is heel normaal dat je daar boos en verdrietig om bent. Dat je ouders gaan scheiden is al zwaar, maar als je vader dan ook zo snel een nieuwe relatie heeft dan moet je extra veel verwerken en daar komen veel emoties bij... Met de tijd zal de woede afnemen en zul je de scheiding een plekje kunnen geven. Maar neem je tijd, dat mag best! Als het je allemaal te snel gaat dan mag je dat best zeggen. Ik zou het je zeker aanraden om er eens over tr praten met je vader. Dat is misschien heel erg lastig, maar dat lucht op. Ik had ook moeite met de relatie van mijn vader en daar hebben we over gepraat. Ik heb toen kunnen uitleggen wat me dwarszat, en we hebben nieuwe afspraken gemaakt om het wat makkelijker te maken (bijv af en toe een op een aandacht). Door met je vader te spreken dan weet hij dat je er mee zit en kan hij er rekening mee houden, misschien kan je hem ook vragen om een ontmoeting met haar nog even uit te stellen. Hopelijk begrijpt hij dan dat jij er moeite mee hebt en kunnen jullie er samen uitkomen. Je zou hem ook een brief kunnen schrijven als je dat liever hebt. Wat je gevoelens betreft is afleiding iets wat enorm heeft geholpen voor mij. Sport heeft mij geholpen om even mijn hoofd leeg te maken en om er niet over te hoeven denken. Muziek maken of luisteren of je gevoelens verwerken in verhalen, gedichten of een dagboek kan ook zeker helpen. Voor die avonden waarop het dan rustig is en je die gevoelens hebt kan het helpen om het lekker te laten gaan. Ik heb wel eens expres een zielige film opgezet om te huilen, dan was die brok emotie eruit en dat luchtte op! Maar je kunt ook over praten met vriendinnen of familie die je begrijpen, om je gevoelens op die manier kwijt te raken. Je kunt ook een buddy bij Villa Pinedo aanvragen, dat is een jongere van gescheiden ouders met wie je dan kunt praten. Ik wil dat je weet dat het heel normaal is om emoties te hebben en dat je dat niet hoeft op te kroppen. Ik heb dat een lange tijd gedaan, ondat ik me net als jij sterk hield. Maar als je emoties geen plekje geeft dan blijf je er last van hebben, dus ik hoop dat je op deze manier je gevoelens kan verwerken zodat je je langzamer hand beter gaat voelen. Na een tijd went het en krijg je er minder last van. Ik hoop dat dit helpt, heel veel sterkte, Amélie

Hi anoniem, Wat fijn dat je je vraag stelt op het forum. Ik snap dat het heel vervelend is dat je veel woede voelt en dat je niet goed weet hoe je daar mee om moet gaan. Ik heb toevallig dezelfde situatie, want mijn vader heeft ook iemand anders gevonden. Het is nu inmiddels bijna 4 jaar geleden, maar ik was ook best lang nog boos op mijn vader. Het is ook lastig als het oneerlijk is verdeeld, omdat je moeder dan niet een nieuw iemand heeft (dat vond ik tenminste). Helaas zijn gevoelens niet altijd logisch, dus je moet niet boos op jezelf zijn dat je dat voelt want dat is nou eenmaal zo en deze gevoelens zijn heel normaal. Maar er zijn natuurlijk wel verschillende manieren om ermee om te gaan. Ik zou zelf aanraden om niet heel hard te schreeuwen tegen je vader, maar je gevoelens of woede op te schrijven op papier en een brief aan hem te geven. Voor mij hielp het altijd om over mijn gevoelens te praten en ik merkte dat mijn vader niet luisterde als ik schreeuwde in plaats van met hem praatte. Maar omdat praten soms lastig kan zijn, kan het helpen om in plaats daarvan een brief te schrijven. Ik vind het heel knap dat je sterk in je schoenen staat, hoewel je je niet altijd groot hoeft te houden. Als je wel moet huilen of je gevoelens laat zien, vind ik zelf dat dat helemaal geen teken van zwakte is, maar juist van kracht omdat je je gevoelens durft te laten zien aan mensen van wie je houdt. Wees niet te streng voor jezelf! Als je alleen bent en je bent opeens heel verdrietig, zou ik zeker iemand appen of bellen. Tenzij je graag alleen wilt zijn natuurlijk. Maar ik vond het altijd heel fijn om met mijn vriendinnen te praten als ik verdrietig was. Als je het fijner vindt om met je moeder te praten zou ik dat doen, maar dat ligt er natuurlijk aan wat jij zelf fijner vindt. Ik zou in ieder geval als je je alleen voelt, zeker iemand appen of bellen want dat is nooit fijn! De grootste tip die ik dus eigenlijk voor je heb is met je vader praten over je gevoelens want dan weet hij hoe jij je voelt en kan hij het misschien makkelijker of beter voor je maken. Ik wens je super veel sterkte en weet dat je niet alleen bent! Als je het fijn zou vinden om te praten met een ander kind van gescheiden ouders die hetzelfde heeft meegemaakt, kun je altijd even kijken naar ons buddyprogramma: https://www.villapinedo.nl/buddy/. Veel liefs, Julia

Hallo, Bedankt voor je bericht. Ik begrijp dat je nog woede in je hebt en ik denk dat dit er ook een beetje bijhoort. Aangezien jouw gezin daardoor ook kapot is gegaan. Wat mij helpt tegen woede gevoelens is om alles op papier te zetten wat mij raakt. Verder vind ik afleiding zoals gaan wandelen ook fijn. Daarna voel ik mij vaak beter. Ik denk ook dat het helpt als je gewoon tegen je ouders zegt wat je voelt. Zij kunnen met jou emoties dan ook rekening houden. Probeer het maar eens uit. Ik hoop dat het je ook helpt. Ik wens je veel liefs, Anne