Bellen met één van je ouders

Mijn ouders en ik hebben afgesproken dat we gewoon mogen bellen als we willen maar als we niet willen dat het niet hoeft. Daardoor is er veel meer duidelijkheid. Hopelijk heb je hier iets aan.

Hoi Iris! Wat goed dat je deze vraag op het forum stelt! Is het iets wat je met je ouder zou kunnen bespreken? Misschien kunnen jullie samen afspraken maken over wanneer wel of niet bellen/appen. Ik hoop dat jullie er dan samen uit komen! Liefs Vera

Hoi lieve Iris, Goed dat je naar dit forum bent gekomen met je vraag! Ik begrijp uit je verhaal dat je liever niet belt met één van je ouders? Dit is een heel praktisch dilemma waar denk ik meerdere kinderen mee te maken krijgen. Sommige kinderen houden niet zo van bellen, en sommigen voelen zich ongemakkelijk door met de ene ouder te bellen als ze bij de ander zijn. Ik vond het vroeger (en nu nog steeds eigenlijk) altijd heel ongemakkelijk als ik een weekend bij mijn vader was en mijn moeder belde mij. Ik wilde dan liever niet opnemen als ik in de buurt van mijn vader en stiefmoeder was, omdat ik het gevoel had dat zij dat niet fijn vonden. En ik praatte met hun nooit over mijn moeder. Dus dan liep ik snel naar boven om daar op te nemen. Ik wist dat mijn moeder bezorgd zou zijn als ik niet op zou nemen. Dus ik snap denk ik wel wat jij bedoelt. Je bent nu in de war over wat je moet doen, en wat er van jou verwacht wordt, toch? Verwarring kun je eigenlijk alleen maar oplossen door te zoeken naar een duidelijk antwoord. Oftewel: vraag aan de ouder die jou belt wat hij/zij fijn vindt en geef ook aan wat jij fijn vindt. Jouw behoeften mogen er ook zijn! En als je het niet face to face durft te bespreken, dan kun je bijvoorbeeld ook een spraakmemo opnemen en daarin vertellen waar jij mee zit en wat jouw mening is. Dan kun je rustig alles zeggen wat je wilt, en dat is persoonlijker dan een appje. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Veel succes Iris! Liefs, Fabiënne

Hoi Iris, Fijn dat je het forum van Villa Pinedo hebt gevonden om deze vraag te stellen. Ik herken heel goed wat je zegt. Soms komt het mij bijvoorbeeld ook niet goed uit als mijn moeder belt en als ik niet opneem wordt ze boos. Ik heb toen bij mijn moeder aangegeven dat ik dat eigenlijk heel vervelend vind. Vooral omdat ik er ook niet altijd wat aan kan doen. Soms heb ik les op school en dan belt ze mij, maarja ik kan natuurlijk niet midden in de klas opnemen. We hebben samen afgesproken dat als ze mij belt en ik niet opneem dat ze dan kort een berichtje stuurt waar het over gaat. Mocht het echt dringend zijn dan stuurt ze altijd "bel mij". Dan weet ik dat ik zo snel mogelijk terug moet bellen. Als het niet dringend is dan stuurt ze bijvoorbeeld dat het gaat over een lunchafspraak met opa en oma. Dan reageer ik als ik tijd heb met wanneer ik er wel over kan bellen. Andersom gebeurt het ook nog wel eens dat mijn vader bijvoorbeeld wel mijn berichtjes leest, maar er niet op reageert. Dat vind ik dan ook irritant en dan word ik zelf eigenlijk een beetje boos! Daarom heb ik met hem afgesproken dat als hij de tijd heeft om het bericht te lezen (blauwe vinkjes) hij ook de tijd heeft om te reageren. Voor mij werkt dit eigenlijk heel goed! Is dit iets wat jij misschien ook zou kunnen proberen? Liefs, Veerle