Beïnvloeden

Lieve Anoniem, Dank voor het stellen van je vraag, ik ben blij dat je ons forum gevonden hebt! Een scheiding is altijd lastig, en is een beslissing van twee volwassenen. Misschien heb jij het gevoel dat het meer de schuld is van de een, of meer van de ander. Dat familie kiest voor het steunen van hun kind/broer/zus/neef/nicht, kan ik me iets bij voorstellen. Als je een dierbaar iemand verdrietig ziet, wil je deze natuurlijk steunen. Het is helemaal niet gek dat je als kind boos bent op ze allebei. Jij had natuurlijk nooit ervoor gekozen dat je ouders zouden scheiden! Ik denk dat boos zijn ook helemaal niet erg is. Dit is nou eenmaal hoe mensen reageren. Sterker nog, ik denk zelfs dat het niet erg is om dit tegen je ouders te zeggen. Dan ben jij het kwijt, en kunnen jullie erover praten. Misschien lucht dit zelfs wel op. Wat je familie betreft, als je dit durft, kan je misschien tegen hen zeggen dat je dat vervelend vindt? Misschien wil jij dit wel helemaal niet van ze horen, en dat mogen ze best weten. Jij hebt je eigen dingen om mee om te gaan en te verwerken, dus voor jezelf opkomen hierin is helemaal niet gek. Ik hoop dat het lukt om je eigen weg hierin te vinden. Mocht je hier extra hulp in willen, of het fijn vinden om er met iemand over te kletsen, is een online buddy misschien wat voor jou. Meer informatie hierover kan je vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Succes, weet dat je hier altijd terecht kunt met vragen, we helpen je graag! Liefs en zomerse groet, Madelief

Lief anoniempje, Wat vervelend dat jij je zo voelt. En wat lijkt het mij dan fijn om een plek te hebben gevonden om je gevoel te delen en vragen te stellen. Knap ook dat je dit durft! Om te beginnen snap ik dat je boos ben op papa en op mama. Zelf was ik vooral boos op mijn moeder toen mijn ouders gingen scheiden omdat zij degene was die wilde scheiden. Ook toen was de familie van papa's kant heel boos op mijn moeder en straalde dit ook naar mij uit. Zelf was ik alleen iets ouder dus heb ik er gewoon voor gekozen om tegen mijn familie te zeggen hoe ik mij voelde. Ik heb gewoon gezegd dat ondanks dat zij boos waren het nog steeds mijn moeder was. En dat ik het vervelend vond zoals ze mij een kant op duwde. Nu is het voor jou misschien wat lastiger maar toch denk ik dat praten heel belangrijk is. Zeker in scheidingen met onduidelijkheid en boosheid. Dus misschien kan je met beide ouders in gesprek gaan over hoe je familie reageert. En daarbij vooral letten op hou jij je voelt als ze zo reageren... Wist je dat wij een brief hebben geschreven speciaal voor gescheiden ouders en ook hun familie en vrienden? Deze brief zou je goed kunnen gebruiken! Je kan hem bijvoorbeeld voorlezen of gewoon geprint aan ze geven, ik weet zeker dat ze hierdoor beter zullen gaan nadenken over wat ze tegen jou zeggen:). De brief kun je hier gratis en anoniem downloaden: https://www.villapinedo.nl/aan-alle-volwassenen/ Lieve anoniem, ik hoop je wat moed en steun te hebben gegeven. Mocht je nog vragen hebben kan je die altijd opnieuw stellen hier. Ook zou je eens kunnen kijken bij onze Buddy's, met hun kun je anoniem appen. https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/ . Lieve groet, Charlotte

Hallo, Bedankt voor je bericht en wat vervelend dat je dit ervaart. Ik herken dit ook wel een beetje. Ik zou wel als ik jou was toegeven dat je op beide boos bent. Je hebt ook recht om boos te zijn en je hoeft niet één kant te kiezen. Ik ben ook weleens boos geweest op mijn ouders. Ik zou ook laten weten dat je niet wilt dat ze jou op deze manier gaan beïnvloeden. Dan stoppen ze hiermee waarschijnlijk ook. Zoals Madelief hier ook al heeft benoemd, is het misschien ook een goed idee om een online Buddy te krijgen die jou helpt in soortgelijke situaties. Ik denk dat je hier vaak ook veel baat bij hebt, want mij zelf helpt praten met anderen over minder leuke dingen ook heel goed. Je zou het kunnen proberen! ik wens je veel liefs, Anne

Hoihoi Anoniempje, Dankjewel voor jouw berichtje op het forum. Je situatie klinkt lastig! Wel is het natuurlijk zo dat je recht hebt op je eigen gevoelens bij de scheiding. Het is belangrijk om jezelf de tijd en ruimte te geven om de scheiding een plekje te geven, dus ook om zelf te bepalen wie je daarvan nou eigenlijk de schuld geeft. Zelf ben ik het over het algemeen met jou eens. Je ouders hebben ervoor gekozen om te scheiden en scheiden doe je samen. Eigenlijk is het dus altijd de 'schuld' van allebei. Misschien is het juist wel goed om eerlijk te zeggen dat je allebei je ouders ervan de schuld geeft. Je mag bij je familie gerust vragen om meer begrip en iedereen mag natuurlijk zijn eigen mening hebben. Voel je dus niet verplicht om één van jouw ouders meer de schuld te geven dan de ander, alleen omdat dat van je familie moet. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, succes! Lieve groetjes, Sandra