Begrijpen dat het moeilijk is

Hi Eva, wat fijn dat je vader je deze website heeft laten zien. Met jouw vraag ben je hier op een goede plek beland. Het is super lastig wanneer je ouders gescheiden zijn. Maar inderdaad voor mensen om ons heen waarvan de ouders nog bij elkaar zijn, is het vaak moeilijk te begrijpen. Ik merkte ook dat mijn vriendinnen mijn situatie niet snapte. Wat bij mij heeft gewerkt, is om vaak te vertellen over hoe ik mij voelde in bepaalde sitauties rondom mijn gescheiden ouders. Bijvoorbeeld over hoe ik sinterklaas moest vieren in twee huizen. Ook kan ik mij heel erg vinden in dat je het lastig vind dat je geen herinneringen hebt aan je ouders toen ze samen waren. Ik was 10 toen mijn ouders gingen scheiden. Maar ook ik heb maar een paar herinneringen. Soms als ik foto’s zie kan ik mij niet voorstellen dat mijn ouders ooit bij elkaar waren. Dat voelt heel gek natuurlijk! Kan je hier bijvoorbeeld wel met je papa of mama over praten? Ze zouden misschien een herinnering kunnen vertellen van iets leuks dat ze samen hebben gedaan en foto’s laten zien? Dan krijg je meer een beeld van hoe het was. Ik hoop dat je weet dat je niet alleen bent en dat je hier zoveel vragen mag stellen als je wil! Liefs Isabelle

Ik herken dat

Lieve Mila, Wat fijn dat je via je vader op het forum terecht bent gekomen! Super goed dat je je vraag stelt! Ik herken mij heel erg in jouw verhaal. Toen mijn ouders gingen scheiden was ik net 8 jaar. Het was lastig om hier met vriendinnetjes over te praten, omdat hun ouders nog bij elkaar waren. Hierdoor begrepen ze mijn emoties dan ook niet altijd even goed. Wat mij toen heel erg heeft geholpen is om er juist veel over te praten. Hoe meer verhalen ik ze vertelde, hoe beter ze het begrepen. Ik vertelde bijvoorbeeld over dat ik elke week mijn spullen moest pakken om te wisselen, over de feestdagen in 2 verschillende huizen en over hoe ik met allebei mijn ouders apart op vakantie ging. Ik ben nu 18 jaar en heb gemerkt dat ik mij steeds minder goed kan herinneren hoe het was toen mijn ouders nog bij elkaar waren. Dit vind ik best wel jammer. Wat mij heel erg heeft geholpen is om baby video's en filmpjes terug te kijken. Wanneer ik dit doe, doe ik het vaak samen met één van mijn ouders, want zij kunnen dan nog allemaal verhalen erbij vertellen. Het blijft wel raar om alles terug te zien en de verhalen te horen, omdat ik het lastig vind om te bedenken dat ze vroeger samen waren, maar het is toch altijd wel fijn om het terug te zien. Ik hoop dat je wat aan de tips hebt! Je mag natuurlijk altijd nog een vraag stellen en je bent zeker niet alleen! Liefs, Sophie

Hallo,ik ben Cor.ik heb het zelfde meegemaakt als jou alleen ik was 0 (bijna 1).trouwens, die laatste zin snap ik helemaal.En slim van je vader.