Bang voor boosheid

Lieve Lotte, Wat fijn dat je ons forum hebt gevonden en dat je jouw verhaal hier hebt gedeeld. Wat je schrijft is een hele nare situatie en ik kan me voorstellen dat je hiermee zit. Je ouders zijn nu drie weken uit elkaar, dus dat is echt nog maar kort geleden! Het is echt niet gek dat je je dan nu boos voelt op je vader voelt en het gevoel hebt dat je het vertrouwen in hem kwijt bent. Het is een hele nieuwe situatie en daar komen dat soort gevoelens vaak bij kijken. Die gevoelens mogen er ook zeker zijn. Dat je schrijft dat je eigenlijk blij bent dat ze uit elkaar zijn mag er ook helemaal zijn. Ik was pas 1 jaar oud toen mijn ouders uit elkaar gingen, maar ik ben ook altijd blij geweest dat dat gebeurd is. Ik herken best wat dingen uit jouw verhaal. Mijn vader is ook vreemd gegaan en ik had ook best wat probleempjes met mijn vader. Hij was ook vaak boos op mij en mijn broer en kon mij soms ook wel eens vastpakken. Dat is natuurlijk nooit oké. Ik snap goed dat je nu niet het gevoel hebt dat je naar hem toe wil en dat je ook nog boos op hem bent. Ik vond het altijd heel lastig om naar mijn vader toe te gaan en ging dan ook vaak liever niet. Mijn moeder vond het wel belangrijk dat ik bleef gaan, dus zij moedigde dat ook aan. Daar ben ik achteraf wel blij om. Ik vind het heel mooi dat je al zo volwassen nadenkt over ervoor zorgen dat je niet meer zo boos bent en dat je zelfs al na wil denken over hoe je uiteindelijk gewoon naar je vader toe kan gaan. Ik denk dat je heel trots op jezelf mag zijn dat je hier al zo mee bezig bent! Het kan best moeilijk zijn om dit helemaal in je eentje te doen. Misschien dat je iemand in je omgeving hebt waar je mee kan praten hierover. Een lieve docent, een familielid of misschien wel je moeder? Bij Villa Pinedo kan je je ook aanmelden voor een Buddy. Deze Buddy heeft dan vaak een soortgelijke ervaring met zijn of haar ouders en kan daar dus fijn met jou over kletsen. Je aanmelden kan via deze link: https://www.villapinedo.nl/zoek-een-buddy/ Hopelijk weet je snel een manier te vinden om minder boos te zijn en lukt het je uiteindelijk ook om met een fijn gevoel naar je vader toe te gaan! Virtuele knuffel en veel liefs, Nikki

Lieve Lotte, Wat knap dat je naar ons forum bent gekomen om je vraag te stellen, heel dapper. De reden dat ik me geroepen voel om op jouw bericht te reageren is omdat ik me heel erg in jouw verhaal herken. Mijn moeder is ook vreemdgegaan en dat heb ik toen zelf met eigen ogen gezien. Dit zorgde ervoor dat ik altijd heel erg boos was op haar, en ook op haar partner. Ik moest wel altijd naar hoe toe, net zoveel als naar mijn vader. Ik kon haar hier nooit mee confronteren omdat zij nooit doorhad hoe bewust ik me was van wat zich had afgespeeld. Dat je je vader zijn vertrouwen een beetje bent verloren kan ik mij heel goed voorstellen, ik denk dan ook echt dat het aan hem is om dat te herstellen. Of in ieder geval te proberen. Boosheid is een gevoel maar onder boosheid ligt altijd verdriet. Ik snap dat je boos bent maar ik merkte in mijn situatie dat ik onder die boosheid vooral heel erg verdrietig was. Toen ik echt open en eerlijk naar dat verdriet durfde te kijken kon ik ook bezig met de volgende stap, het accepteren. Dit klinkt misschien zweverig en langdurig (en dat is het ook wel een beetje), maar het is allemaal een proces. Zo lang jij wilt blijven investeren in de relatie tussen jou en je vader gaat het goed komen. Niet dat je er iets aan hebt maar misschien is het toch leuk om even te delen dat de relatie tussen mij en moeder weer helemaal is hersteld. Het siert je in ieder geval dat je de deze vraagt hier komt stellen, het zegt mij in ieder geval dat je graag wilt nadenken over een oplossing. Als je structureel het gevoel hebt om met iemand te willen praten die ervaring heeft als kind van gescheiden ouders hebben we vanuit Villa Pinedo een zogenaamde ; buddy. Aanmelden kan via onderstaande link: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Als je op zoek bent naar tips om makkelijker met je ouders te kunnen praten is misschien onderstaande link wel interessant. https://www.villapinedo.nl/blog/10-tips-hoe-kunt-praten-ouders/ Vanuit persoonlijke ervaring heb ik heel erg ervaren dat een brief schrijven naar mijn moeder het beste heeft gewerkt. Op deze manier had ik de tijd om echt goed na te denken over wat ik voelde en wat mij dwars zat. Ook had ik alle tijd om rustig na te denken over alle dingen die ik graag wilde bespreken, zo vergat ik minder dingen. Daarnaast kan je de brief geven en hoeft de ontvanger ook niet binnen 1 seconde te reageren, automatisch geef je hen dan ook tijd om na te denken over de brief en over wat ze erover willen zeggen. Ik hoop dat ik je een klein beetje heb kunnen helpen en anders ben je altijd van harte welkom om terug te komen naar ons forum voor een nieuwe vraag. Je lijkt me een topper! Veel kracht en succes toegewenst, je kan het! Liefs Joost