Bang om mijn ouders te kwetsen

Lieve Lyanne, Wat fijn dat jij je vraag aan ons durft te stellen! En wat rot om te horen dat jij je zo voelt. Maar ik herken het wel. Toen ik wat jonger was hield ik altijd rekening met mijn moeder haar gevoelens. Ik had het gevoel dat ik ervoor moest zorgen dat zij niet verdrietig zou zijn. Zo wilde ik bijvoorbeeld niet bij iemand logeren, omdat mijn moeder dan alleen zou zijn. Dat zat mij ook altijd heel erg dwars, want soms vergeet je dan een beetje aan jezelf te denken. Maar jij bent ook belangrijk! Het komt veel vaker voor dat kinderen in een scheiding vaak het gevoel hebben dat zij voor hun ouders moeten zorgen. Je bent dus echt niet de enige. Maar jouw ouders zijn er juist om voor jou te zorgen. Je ouders zien je natuurlijk het liefste elke dag, en jij hun ook. Helaas gaat dat na een scheiding vaak niet. Dat betekend dat er veel verandert voor jou en je ouders. Gelukkig hoef jij niet voor je ouders te zorgen. Het is belangrijk dat je vooral doet wat jij wilt. Natuurlijk is het moeilijk voor je ouders om afscheid te nemen en voor jou misschien ook. Voor mij hielp het om minder te denken aan het feit dat ik weg ging. Ik probeerde juist te denken aan hoe het zou zijn als ik weer terug kwam. Dit werkte wel voor mij, omdat ik zo juist meer enthousiast werd om terug te komen. Ik probeerde ook zo min mogelijk te denken aan hoe mijn ouders zich zouden voelen bij het afscheid. Dat was voor mij niet makkelijk, maar na een tijdje wende ik er wel aan. Als je wilt zou je ook met je ouders hierover kunnen praten. Je zou ze kunnen vertellen dat je bang bent om hun te kwetsen. Misschien kunnen ze er dan rekening mee houden, door bijvoorbeeld zulke dingen niet tegen je te zeggen. Als je het eng vindt om met ze te praten dan kan je ook een brief schrijven aan ze. Vind je het misschien fijn om hier met iemand over te praten? Als je wilt kan je een Buddy nemen. Een Buddy is iemand die zelf ook gescheiden ouders heeft waarmee je kan chatten via een app. Deze persoon kan je altijd een berichtje sturen. Zelf heb ik ook een Buddy en ik vind het heel fijn, omdat ik zo altijd een luisterend oor heb! Als je wilt kan je hier een Buddy aanvragen; https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik wens je veel liefs, Esmée

Lieve Lyanne, Wat goed dat je hulp zoekt want gescheiden ouders zijn af en toe ook niet makkelijk. Ik begrijp ontzettend goed hoe jij je voelt. Mijn vader liet soms heel duidelijk merken dat hij vond dat hij ons te weinig zag en dat hij daar verdrietig om was. Als ik dan een weekend niet bij hem was voelde ik mij ontzettend schuldig terwijl dat helemaal niet hoefde. Mijn vader begon op een gegeven moment zelf een gesprek, er kwam uit dat we de regeling flexibeler zouden maken zodat er geen druk voor mij was om ergens wel of niet te zijn. Hij begreep mij erg goed en dat was een hele opluchting. Ik denk dat als je een van je ouders vertelt dat je een dagje extra bij je moeder of vader wilt zijn zij het echt wel begrijpt, je kunt hun misschien ook vertellen dat je bang bent om hun te kwetsen. Ik denk namelijk niet dat het hun bedoeling is om jou schuldig te laten voelen. Je hoeft je namelijk ook niet zo schuldig te voelen, jij bent niet verantwoordelijk voor de gevoelens van je ouders. En dit is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan maar als je je gevoelens bespreekbaar maakt bij je ouders zullen jullie elkaar beter begrijpen en dan ben jij vrij om een dag of een weekend extra naar je moeder of vader te gaan zonder je bezwaard te voelen. Als je het moeilijk vind om het met hun te bespreken kun je misschien het gesprek voorbereiden door een briefje met wat punten op te schrijven, op die manier ben je goed voorbereid. Ik wens je veel liefs en succes, Hannah