Bang om iets te zeggen

Hoi lieve Sophie, Ik weet niet zo goed wat je precies wil zeggen, maar het kan natuurlijk wel eng zijn om iets tegen je vader te moeten zeggen waarvan je weet dat hij het niet zo leuk zal vinden of het er niet mee eens zal zijn. Ik heb dit zelf ook nog wel eens en al sinds heel lang en ik ben nu 21. Wat ik heb geleerd is om een rustig moment uit te kiezen en te vragen of hij tijd heeft om even te praten. Als je dit moment uitkiest heb je er verschillende voordelen van. Hij is rustig en jij kan je voorbereiden op wat je wil zeggen in plaats van dat het op een moment moet waarop je het niet verwacht. Het is dan misschien fijn om te zeggen tegen je vader dat hij eerst je moet laten uitpraten en dat jullie het er daarna over kunnen hebben. Zo geef je hem ook de vrijheid om er op te reageren, maar wel op jouw voorwaarden. Het kan natuurlijk wel voorkomen dat zijn reactie niet zo is als je het liefste zou hebben. Maar dit kan jij het beste inschatten. Mocht het vervelend worden heb jij alle recht om tegen je vader te zeggen dat je dit niet fijn vindt zo. Want wanneer jij aangeeft waar je grens ligt, kan hij daar rekening mee houden. Het zal misschien lastig zijn aan het begin, maar mij heeft dit heel erg geholpen en ik kan nu ook veel beter over moeilijke onderwerpen praten met mijn vader. Hopelijk heb je hier wat aan en mocht je nog meer willen praten over dingen waar je mee zit kun je je altijd aanmelden voor een buddy! Die staat altijd voor je klaar voor welke vraag je dan ook hebt en ook als je even je hart wilt luchten. https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Liefs, Lisanne

Dat is vervelend Sophie ik durfde vroeger nooit tegen mijn stiefmoeder te praten ik zou een dagboek kopen ik heb er ook een het is een vriend die je nooit verlaat Groeten Imke

Hey lieve Sophie, Wat goed dat je ons forum hebt gevonden en wat knap dat je deze vraag durft te stellen. Ik snap heel goed waarom jij deze vraag stelt. Ik vond het vroeger namelijk ook heel moeilijk om iets aan mijn vader te vragen, omdat mijn vader altijd heel boos kon worden. Bijvoorbeeld wanneer mijn moeder en ik iets hadden afgesproken in de week dat ik bij hem was. Ik vond het dan heel moeilijk om te vragen of dat dat mocht. Ik weet door de ervaring van de afgelopen jaren nu best goed hoe ik met mijn vader moet omgaan. Als ik rustig blijf, blijft hij dat meestal ook. En als ik geïrriteerd of boos reageer, reageert hij meteen kwaad. Heeft jouw vader dit ook? Of reageert jouw vader anders? De tip van Lisanne werkt ook vaak voor mij. Probeer het op een rustig moment te vragen. Door stress of drukte reageren mensen meestal anders dan wanneer ze 's avonds op de bank zitten. Ik heb laatst tegen mijn vader gezegd dat ik het heel moeilijk vind om hem iets te vragen of te vertellen omdat ik heel bang ben voor zijn reactie. Hier reageerde mijn vader geschrokken op. Hij wist dat helemaal niet en had tegen mij gezegd dat hij daar op zou letten. Zou jij dit ook durven te zeggen tegen jouw vader? Als je het eng vindt om het persoonlijk te zeggen, kan je het ook opschrijven. Door het op een blaadje te zetten, zou je het kunnen voorlezen of aan hem kunnen geven. Lieve Sophie, ik hoop dat dit berichtje je een beetje heeft geholpen. Ik ben heel benieuwd naar je antwoorden op mijn vragen, dus als je wilt kan je altijd nog een reactie achterlaten op dit bericht. Kijk ook nog even naar het Buddy programma wat Lisanne je heeft aanbevolen. Zo kan je altijd je hart luchten tegen iemand die ook ervaring heeft met gescheiden ouders. Hier nog een keer het linkje: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Zet hem op kanjer! Veel liefs, Manon

Gewoon zeggen! Ik heb heel lang mezelf helemaal vast gezet omdat ik alles wat me dwars zat ophoopte naar mezelf. Ik ben toen alles gaan opschrijven en dat luchtte wel op, maar er kwam geen oplossing. Ik heb zelf helemaal geen behoefte aan om met anderen mensen te praten, want wat kan zij er nou allemaal aan doen dan, niks dus. Ik ben wel met mama gaan praten, papa heeft soms tegen mij gelogen en ik vertrouw hem nu helaas minder, maar met mama praten hielp wel. Toen ben ik ook met papa gaan praten, over alles wat me dwars zat, ik heb alles er maar gewoon uit gegooid en toen zijn er sommige dingen opgelost. Maar je moet dus vooral gewoon voor jezelf staan en gaan praten! Je vader gaat het echt niet raar ofzo vinden als je iets zegt!