Bang dat het nooit meer goed gaat komen

Hey! Wat knap dat je om advies durft te vragen, dat vind ik heel goed van je! Want ik weet hoe lastig het soms kan zijn om advies aan iemand te vragen... Toen ik je bericht las, herkende ik een aantal dingen terug in mijn eigen situatie. Mijn ouders zijn al heel lang gescheiden en ik heb een stiefmoeder die mij niet mag. Toen ik als klein jongetje bij mijn vader en stiefmoeder ging logeren, merkte ik dat ze mij altijd negeerde en niet aardig tegen mij deed. Ik vond het dus verschrikkelijk om daar naartoe te gaan... Echter heb ik geen broertje of zusje waarmee ik samen naar mijn vader ging. Ik ben enigskind dus ik kan mezelf niet goed inleven hoe dat moet zijn. Ik vind het verdrietig en vervelend om te horen dat je nu ook ruzie hebt met je broertje. De gedachte dat het nooit meer goed gaat komen, is heel vervelend en verdrietig! Tijdens het lezen van je berichtje werd ik ook verdrietig voor je broertje. Als ik je berichtje goed begrijp, zit je broertje tussen twee situaties in en dat kan echt verschrikkelijk zijn. Ik denk dat je broertje hier evenveel verdriet van heeft als jij, ook al zal hij dat nooit zomaar laten merken. Want jongens vinden het nou eenmaal wat lastiger om gevoelens te laten zien. Broertjes en zusjes maken vaak ruzie, maar ze houden altijd veel van elkaar. Ik denk dat broertjes en zusjes veel steun bij elkaar kunnen vinden, want ze maken dezelfde situatie mee. Mijn advies is om samen met je broertje afspreken om eens goed met z'n tweeën te gaan praten. Praat samen over wat jullie lastig vinden en probeer elkaar erin te steunen. Probeer elkaar te begrijpen in het verhaal van de ander. Je kunt samen sterker ervan worden. Ik hoop dat ik deels je vragen beantwoord heb. Zo niet, dan hoor ik het graag en probeer ik je andere vragen ook te beantwoorden. Groetjes en succes! Pieter

Hallo, Bedankt voor je bericht en wat vervelend dat het zo uit de hand is gelopen. Ik herken de situatie wel, dat je soms dingen zegt en dat het achteraf zo escaleert en je de dingen die je zei, liever niet had willen zeggen. Dit is bij jullie nu ook het geval zo te lezen. Ik denk dat het voor de volgende keer beter is om je broertje niet op deze manier met z'n tweeën te benaderen. Ik denk dat hij zich op dat moment heel erg aangevallen voelde. Ik snap dat jij en je moeder boos bent, aangezien jullie goed weten wat er wel en niet speelt. Maar ik denk dat het voor je broertje misschien beter is om hem te laten en te wachten totdat hij zelf met de waarheid komt. Of wat soms ook werkt is niet met z'n tweeën tegen hem te gaan praten, maar juist één op één. Ik weet uit het verleden dat ik mij vaak ook erg voelde aangegrepen als twee mensen op mij af kwamen en een serieus gesprek wilden met mij. Maar ik snap natuurlijk ook dat jij en je moeder zorgen om hem hebt. Dus je zou ook tegen je broertje kunnen zeggen dat je alleen het beste voor hem wilt en hem ook niet kwijt wilt. Vaak werkt het heel goed om je gevoelens duidelijk te maken, dit heb ik zelf ook gemerkt in gesprekken met mijn zus. Ik denk ook dat het heel belangrijk is om even dit allemaal uit te gaan praten, want nu is het allemaal wel groter geworden dan wat eigenlijk nodig is. Dat heb je heel vaak en dat is gewoon zonde! Ik wens je veel liefs, Anne