Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Band stiefmoeder

, jaar

Hi mensen, Ik zit met een probleem (duh); mijn ouders zijn zes jaar geleden gescheiden (toen ik acht/zeven was) en ben in datzelfde jaar nog verhuisd. Twee jaar na de verhuizing heeft mijn vader echter een nieuwe partner gekregen. Kort samengevat: Ik mag haar niet. Al meteen toen ik voor het eerst naar haar huis toe ging, mishandelde ze haar eigen kinderen fysiek. Dit maakte natuurlijk een impact en begon het hele verhaal eigenlijk. Ze kan ook redelijk fel/bot reageren en je moet echt voorzichtig zijn met je woorden, of je maakt haar boos. Ze heeft heel vaak een eigen mening en wilt (vrijwel) nooit naar andere mensen luisteren. Ik ben (in mijn eigen ogen) een redelijke introvert, maar (volgens mij) begrijpt zij dit niet en wilt dat ik een heel ander persoon ben. Daarom zit ik ook met het probleem dat ik niet meer naar het huis van mijn vader en zijn partner wil gaan, omdat ik me er soms gewoon niet eens veilig voel, want je weet nooit wanneer zij boos wordt, ik me niet vrij voel en ik het gevoel heb dat ik niet kan zijn wie ik wil zijn. Ik ben ook aan het puberen, dus misschien heeft dat wel invloed, maar dit is dus al wel drie à vier jaar bezig. Hopelijk begrijpen jullie dit! Groeten, Simon

3

10-10-2019

Stel je eigen vraag
OF

Reacties (3)

Elisabeth

meer dan 6 jaar geleden

Hallo Simon, bedankt voor jouw vraag hier op het forum. Wat een vervelende situatie bevind jij je in. Ik herken me wel in jouw situatie. Ik was wel iets ouder toen mijn ouders uit elkaar gingen (15), maar ook een puber, zoals jij het zo mooi verwoordt. Mijn vader had vrij snel na de scheiding een nieuwe vriendin (nu vrouw), die ook niet goed binnen ons gezin paste. Zij bemoeide zich met alles en nam op een nogal agressieve manier een plek in ons leven in. Altijd als ik naar mijn vader ging, was zij er ook (ze woonden al heel snel samen) en ik had altijd het idee alsof ze als een soort havik ons in de gaten hield. Met andere woorden: ik voelde me absoluut niet thuis daar en dat vond ik écht haar schuld. Mijn tip aan jou is om toch het gesprek aan het gaan met jouw vader. Hij vindt jullie band samen natuurlijk heel erg belangrijk en als jij aangeeft dat je je niet prettig voelt bij zijn nieuwe relatie, kan er misschien iets veranderen aan de situatie. Misschien heeft jouw stiefmoeder niet door hoe ze overkomt. Ik ben jammer genoeg niet gaan praten met mijn vader en dat heeft er (mede) tot geleid dat wij al een lange tijd geen contact meer hebben. Dit zeg ik niet om je bang te maken, maar vooral om je bewust te maken van jouw rol in dit probleem en hoe je toch kan proberen dit op te lossen. Het is echt s pannend om het bij je vader aan te gaan geven dat je je niet fijn voelt bij zijn nieuwe vrouw, maar ik denk dat dit achteraf heel veel oplucht voor jou. Ik zou je graag nog veel meer advies willen geven in deze situatie, maar jammer genoeg kan ik dat niet allemaal in één forumberichtje zetten. Wist je wel dat je over dit probleem kan praten met een buddy van Villa Pinedo? Hij of zij is ook een kind van gescheiden ouders en kan zich goed inleven in jouw situatie en jou goed advies geven. Misschien dat jouw buddy ook voelt als een soort steun, iemand die er voor je is. Ik had geen buddy, maar ik denk dat dat mij echt veel had geholpen. Als je benieuwd bent geworden, kijk vooral even op: www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/. Lieve Simon, heel veel succes met het gesprek & ik duim dat alles goed komt tussen jou, jouw vader & jouw stiefmoeder. Alle liefs van Elisabeth.

0

Danique

meer dan 6 jaar geleden

Lieve Simon, Dankjewel voor het delen van je verhaal en gevoel op het forum. Wanneer ik je bericht lees, heb ik het gevoel dat ik een aantal jaar terug ga ik de tijd. Ik heb ook een stiefmoeder gehad waarbij ik heel voorzichtig moest zijn op mijn woorden. Ik vond haar erg agressief in haar woorden, zowel naar mij als naar mijn vader. Een paar jaar lang heb ik alles wat mijn stiefmoeder zei geslikt, omdat ik mijn vader niet wilde vertellen wat ik van haar vond. Ik was bang dat hij mij niet zou begrijpen, omdat hij blind verliefd op haar was. Op een gegeven moment deed mijn stiefmoeder heel fel tegen mijn broer. Als ze tegen mij fel deed kon ik het wel hebben, maar mijn broer was er vaak zó verdrietig van. Op dat moment was het voor mij genoeg geweest en ben ik héél erg boos geworden op mijn stiefmoeder. Mijn vaders eerste reactie was dat hij boos werd op mij. Toen pas liet ik mijn verdriet zien en daar is mijn vader heel erg van geschrokken. Daarna heb ik een gesprek met mijn vader gehad (zonder mijn stiefmoeder erbij), waarin ik hem heb verteld wat ik van mijn stiefmoeder vond. Ik zou willen dat ik dat gesprek jaren geleden gehad had. Mijn vader begreep me zó goed toen ik liet zien hoe verdrietig ik er eigenlijk van was hoe mijn stiefmoeder deed. Wat ik je hieruit wil meegeven is: praat met je vader! En wanneer je met hem praat, probeer dan vooral te vertellen hoe je je voelt. Wacht niet te lang, je vader houdt van je! Ik hoop heel erg dat je iets aan mijn verhaal en tips hebt. Mocht je nog vragen hebben, dan kun je die hieronder stellen. Ik duim dat het, net als bij mij, na een gesprek met je vader er veel zal veranderen. Groetjes, Danique

0

Danielle

meer dan 6 jaar geleden

Lieve Simon, Wat vervelend om te horen dat je je niet op je gemak voelt bij je stiefmoeder. Dat lijkt me heel erg lastig omdat je natuurlijk ook bij je vader wilt zijn. Ik heb zelf een soortgelijk iets meegemaakt, maar dan met mijn stiefvader. Hij was erg agressief en schreeuwde vaak. Naar mijn moeder kon hij z'n handen niet thuishouden. M'n moeder kwam er steeds weer bovenop en dan was ze weer helemaal fan van m'n stiefvader. Iets met 'verblind zijn door de liefde'. Hierdoor begreep ze soms zelf niet dat ik samen met mijn broertje en zusje best veel last kon hebben van die situatie en ik me op een gegeven moment ook minder veilig ging voelen thuis. Dat is natuurlijk absoluut niet de bedoeling. Ook bij mij was alles wat ik zei verkeerd en het resulteerde vaak ik een ruzie. Of je nou pubert of niet, ik denk dat het erg belangrijk is dat je probeert te praten met je vader, zoals Elisabeth en Danique al zeiden. Laat hem zien hoeveel pijn het jou doet en dat het resultaat is dat je minder graag naar hem toekomt. Misschien ziet hij het de eerste keer niet in, maar dat heb je in ieder geval een zaadje geplant: hij zal er ongetwijfeld over na gaan denken en zich bewuster worden van de situatie. Ik ben zelf meerdere keren het gesprek met mijn moeder aangegaan, en dat sloeg niet de eerste keer al aan. Het werd steeds beter, maar het had wel tij nodig. En het is ook niet erg als het wat langer duurt. Als je maar iets in beweging zet bij je vader. Heel veel succes Simon! Als je nog vragen hebt zie ik ze wel verschijnen in de reactie. Groetjes, Danielle

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter