Band met vader

Hee Lieve Lieve, Wat goed dat je ons forum hebt gevonden en advies aan ons vraagt. Super knap dat je je verhaal deelt. Ik begrijp dat het voor jou vervelend is dat je die verzorgende ouder niet altijd om je heen hebt. Wat lastig dat jij en je vader soms botsen. Voor mij is dit super herkenbaar, ik heb precies hetzelfde met mijn moeder. Mijn moeder en ik lijken zóveel op elkaar qua karakter, dat we heel vaak meningsverschillen of zelfs ruzie hadden toen ik nog thuis woonde. Nu heb ik verder wel een goede band met mijn moeder, maar is de band met mijn vader een stuk minder sterk. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 jaar oud was en ik woonde samen met mijn broertje bij mijn moeder. Eén keer in de twee weken gingen we een weekend naar papa toe. Tussen mijn vader en mij voelde ik vaak een soort afstand en een bepaalde spanning. We konden beiden niet onszelf zijn bij elkaar wat ervoor zorgde dat we geen vader-dochter-dingen ondernamen omdat dat een soort van ongemakkelijk was. Toen ik ongeveer dezelfde leeftijd als jij had, ging ik ook geen weekenden meer naar mijn vader omdat ik mijn eigen leven begon te leiden. Ook ik vond het zoeken naar balans heel moeilijk, ik had immers ook nog een halfbroertje en -zusje die ik daardoor minder zag. Op dit moment bellen mijn vader en ik 1 keer in de week en ga ik langs wanneer het mij uitkomt. Soms is dat 2 keer per week en soms is dat pas weer na 3 weken. In het begin kreeg ik schuldgevoelens naar mijn vader toe, omdat ik dacht dat ik hem het gevoel gaf niks om hem te geven. Ik merkte ook dat als ik een 'slechte' ervaring had gehad bij mijn vader, ik het moeilijk vond om weer contact op te nemen en er weer naartoe te gaan. Op een gegeven moment ging ik bijna niet meer en liet ik weinig van mezelf horen, totdat ik doorkreeg dat dit niet was wat ik wilde. Ik wilde helemaal niet dat ik geen contact meer had met mijn vader, want ik heb hem ook kei hard nodig. Uiteindelijk ben ik een gesprek aangegaan met mijn vader en heb ik uitgelegd dat ik het heel moeilijk vond om te zorgen dat ik hem genoeg sprak en zag. In dat gesprek hebben we afgesproken dat het oké is als ik even een tijdje niet op visite kan komen, omdat ik het bijvoorbeeld druk heb met mijn studie. Het was voor mij een heel fijn gevoel dat hij wist waarom we elkaar minder zagen en dat gaf me rust. Het gaf me rust dat ik er met hem open over heb kunnen praten en dat we onze gevoelens naar elkaar hebben weten te uiten. Je vertelt dat je vader kan leren om met anderen te communiceren en mee te leven met een ander. Hoe zou het voor jou zijn om ook een gesprekje met je vader aan te gaan en hem te vertellen hoe je erover denkt? Dat je heel graag wil dat jullie band goed is en je graag dingen met hem zou willen ondernemen? Door dat gesprek hebben mijn vader en ik een soort hobby met elkaar gemeen. Mijn vader is groot fan van de band Queen en ik ben daarmee opgegroeid. Nooit had ik daar zoveel mee maar naarmate ik ouder werd vond ik de muziek steeds leuker worden. Ik weet nog goed dat ik ons gesprek eindigde met het vertellen dat ik de nummers van Queen toch wel leuk vond. Na het gesprek gingen we samen voor de tv zitten en videoclips van Queen kijken, een heel fijn moment om samen te beleven, gewoon in de woonkamer. Is er iets wat jij en je vader allebei leuk vinden? Dat kan ook een band zijn, een spelletje of misschien een film die jullie allebei heel leuk vinden. Misschien dat je aan je vader kunt voorstellen om zulke dingen met hem te doen en zo op een laagdrempelige manier jullie band te versterken :) Lieve Lieve, ik hoop dat ik je heb kunnen helpen door mijn ervaring te delen en je advies te geven. Laat je me weten of je dit een fijn advies vindt? Veel liefs, Lisa

Hoi Lieve, wat fijn dat je je vraag wil stellen en wat een herkenbaar verhaal! Ik heb ook veel moeite met het contact met mijn vader. Ik heb er ook voor gekozen om minder bij hem te zijn omdat wij teveel botsen. Ik heb er zelf voor gekozen om een keer in de 14 dagen bij hem te eten, en hem dan te zien. Dat gaat heel goed! Als je elkaar wat minder ziet, dan heb je elkaar ook meer te vertellen, en wordt het automatisch super gezellig. Ook kan je met hem misschien een online spel spelen (Wordfeud ofzo) en dan "spreek" je elkaar toch nog en doe je ook nog iets leuks samen. Ik hoop dat het werkt! Laat je me weten welk spelletje jullie hebben gekozen? :) Veel liefs Anne

hoi hoi Lieve. Inderdaad vervelend dat je ouders gescheiden zijn. mijn ouders zijn ook zinds mijn vijfde gescheiden dus ik weet precies hoe het voelt! toen ik dit las begon ik me eigenlijk best wel heel erg zorgen te maken, de band met mijn vader en mij is op dit moment bijna al helemaal kapot en beschadigt en ik wil echt totaal niet dat andere mensen dit ook overkomen. Ik begrijp ook totaal wat je schrijft over je vader die eigenlijk heel erg in zijn eigen wereldje zit en dat je eigenlijk mist dat hij bijvoorbeeld zegt dat hij van je houdt, Ik heb daar namelijk ook erge moeite mee aangezien ik ook autistisch ben. ik wil hierbij met alle liefde wat tips geven om de beschadiging aan de band tussen jouw en je vader te voorkomen: praat er met hem over, vraag misschien aan hem of jullie wat leuks zullen doen op bijvoorbeeld een bepaalde dag in de week, vraag hem misschien op verschillende momenten om bijv. een bordspelletje te spelen. Ik hoop echt dat je wat aan deze tips hebt en dat het misschien helpt! Groetjes Danique 12 jaar. btw sorry als er wat spelfoutjes in zitten! doeiii!!