Band met mijn moeder

Hey lieve anoniem! Wat goed dat je je zorgen durft te delen hier! Ik begrijp echt super goed wat je bedoeld. Ik deed eigenlijk ook nooit iets met mijn moeder, en bleef daarom dus ook bij mijn vader wonen, omdat we alles samen deden. In het begin vond ik het heel moeilijk dat ik geen structuur in mijn week had en als ik vroeg of ik kon komen eten op het laatste moment kreeg ik heel vaak “nee” te horen. Omdat ze dan al andere plannen had of moest werken. Ik heb er toen heel goed over gepraat en we hebben samen naar een oplossing gezocht. Ik heb ook 2 vaste dagen nu dat ik bij haar ben, en ze weet dat dat elke week is dus ze kan er omheen plannen. Dat je moeder met iemand date is voor haar natuurlijk heel leuk, maar als ze met diegene steeds wel leuke dingen doet en met jou niet is dat natuurlijk heel vervelend. Misschien kan je dat eens benoemen. Ik kreeg met dit soort gesprekken eigenlijk altijd een discussie wat daarna uitdraaide op ruzie of irritatie. Daarom stelde ik altijd voor om ergens te gaan lunchen en het dan te bespreken. In het openbaar kan ze er niet heel fel op reageren. Misschien kan je er ook eens met je vader over praten, misschien komt hij wel met een super goed idee. Mijn ouders wonen nu een half uur uit elkaar, ook best ver. Maar mijn vader moest me ook altijd brengen en halen. Of naar de trein brengen of van de trein halen. Dit heb ik ook besproken, dat het ook vanuit haar moet komen. Dus misschien kan ze je een keer ophalen of naar huis brengen. Maar ik denk zeker niet dat het aan jou ligt! Ik hoop dat je iets aan mijn advies hebt! Als je nog andere dingen hebt kun je altijd terecht op het forum! Veel liefs, Tanja

Hoi Anoniem! Ik las jouw verhaal en wil er ook graag nog even op reageren! Het aller belangrijkste wat ik je mee wil geven is dat jij kind bent van jouw gescheiden ouders en ook kind mag blijven! Ik herken heel erg wat je zegt dat je het allemaal zo graag goed wil doen en graag contact wil houden met beide ouders. Onthoud goed dat het nooit jouw schuld is en jij als kind ook recht hebt op aandacht van allebei je ouders! Je bent niet verantwoordelijk voor het regelen wanneer ze jou zien, zij zijn als ouders verantwoordelijk. Ze houden van jou en willen ook echt vaak het beste voor je. Tanja gaf al heel goede tips ik wil er alleen maar aan toevoegen dat je je moeder zou kunnen bellen/appen en vertellen dat je haar mist en graag weer wat leuks met haar wil doen. Misschien heeft jou moeder het zo druk met werk en daten dat ze even vergeten is tijd voor je vrij te maken, maar ik weet haast wel zeker dat ze jou niet is vergeten en het ook leuk zou vinden om je weer te zien. Ik hoop dat je er wat aan hebt! Liefs, Esther

Hi Anoniem, Wat fijn dat je de weg naar Villa Pinedo hebt weten te vinden en wat dapper dat je jouw verhaal en vraagt met ons durft te delen. Ik kan me voorstellen dat je niet goed weet hoe je hier mee om moet gaan. Het lijkt me erg ingewikkeld!! Mag ik eerst vragen hoe het met jou gaat? Heb je zelf wel nog zin, tijd en energie om te investeren in de relatie met je moeder? Hoewel het bij mij een beetje anders ging, herken ik wel wat je zegt. De band tussen mij en mijn vader is ook wat veranderd sinds de scheiding. Telkens als hij een nieuwe partner kreeg, leek ik even minder belangrijk. Op een gegeven moment, had ik zelf ook geen zin meer om te investeren in onze band. Dat idee was eigenlijk best pijnlijk, waardoor ik uiteindelijk besloot om het gesprek met hem aan te gaan en dat heeft geholpen! Dat zou bij jou misschien ook kunnen werken: je gevoelens met je moeder bespreken en kijken of zij dat herkent. Misschien doet ze het onbewust of weet ze niet wat het met jou doet. Daarbij komt dat ouders, als ze eenmaal gescheiden zijn, zelf ook heel erg moeten wennen aan de nieuwe situatie. Van alles samen delen, naar alles zelf moeten regelen. Er weer alleen voor staan. Zelf alle keuzes maken, maar ook alleen zorgen voor het inkomen en dergelijke. Er verandert veel na een scheiding: niet alleen voor de kinderen, maar ook voor ouders. Er is tijd voor nodig om daar je eigen weg weer in te vinden. Tegelijkertijd schrijf je dat je moeder opeens uiteten gaat terwijl ze dat vroeger niet echt deed. Ook dat kan een gevolg van de scheiding zijn: jezelf opnieuw ontdekken of dingen over een andere boeg gooien. Dat heeft dus zeker niks met jou te maken; maar het is een proces waar je moeder door heen gaat. Dat hoort ook bij ontdekken hoe het leven kan zijn nu ze weer 'alleen' is. Denk je dat het jou lukt om met je moeder in gesprek te gaan? Vaak kunnen jullie dan dingen tegen elkaar benoemen en vragen, zodat er wederzijds meer begrip is. Ook kun je dan wensen aangeven waardoor je allebei misschien iets anders met elkaar omgaat. Als dat nog wat lastig is, kun je ook altijd een brief schrijven (offline of online). Hopelijk heb je hier iets aan gehad, lieve Anoniem. Het is in elk geval niet niks en ik wil je nog even laten weten dat je hier bij Villa Pinedo altijd terecht kunt! Je staat er hier nooit alleen voor. Mocht je wat vaker met iemand willen praten, dan hebben we ook Buddy's. Hier lees je daar meer over: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/