Alleen voelen

Hai lieve Myriam,

Bedankt voor jouw bericht hier op ons Forum, echt goed dat je ons hebt gevonden.

Ik vind jouw berichtje best verdrietig overkomen, klopt dat? Het klinkt heel erg vervelend om je alleen te voelen, als de mensen om je heen allemaal iemand hebben en jij niet. Wat naar ook dat mensen boos worden als jij over gevoelens spreekt. Heb je al wel eens aangegeven hoe dat voor jou was? Ik herken het wel heel erg, ik klapte daardoor ook juist heel erg dicht, en zei daarom niets meer, herken je dat?

Ik vind het heel mooi dat je zegt, dat het jou wel pijn doet, ook al mag je van jouw vader niet in het verleden blijven hangen. Ik vind het zelf altijd heel erg irritant als mensen dat zeggen, het is namelijk niet altijd een keuze om dat zo te doen, en als je met dingen uit het verleden zit, helpt het echt niet om te zeggen dat je niet in het verleden moet blijven zitten. Ik heb geleerd dat het veel meer helpt om na te denken over wat je pijn doet en waarom. Wat is er in jouw verleden gebeurt wat jou pijn doet? Zeker omdat je ook zegt dat je het niet meer aankan, denk ik dat het belangrijk is dat je deze gevoelens er juist wél laat zijn. Wist je dat je dat niet alleen hoeft te doen? Je moet het zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen. :) Ik heb zelf bijvoorbeeld hulp van een psycholoog om mijn verdriet te verwerken. Zij heeft mij geleerd dat ik wel stil mag staan bij wat er in het verleden is gebeurt. Door er bij stil te staan kan ik het verwerken, en dat werkt! Hoe denk jij hierover Myriam? En is er iemand in jouw omgeving waarmee je hier wel over kan praten? Goed om te weten is, is dat je ook met een van ons kunt praten via de chat-app, zou je dat fijn vinden? Kijk maar eens op: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/.

Zorg goed voor jezelf Myriam, jij bent goed zoals je bent.

Veel liefs van Nine

Hey lieve Myriam,

Om te beginnen wil ik even zeggen dat ik vind dat je een hele mooie naam hebt. Daarnaast wil ik je laten weten

JIJ BENT NIET ALLEEN!!!!

Ik kan me zo goed vinden in wat je schrijft!! Ik voelde me heel erg alleen toen mijn ouders uit elkaar gingen. Ik had het gevoel dat alles wat mijn moeder ooit gezegd had over ons gezin dat ze dat had gelogen. Ondertussen ging mijn broertje super goed met mijn moeder en haar nieuwe vriend, en kreeg hij alle aandacht van hen. Terwijl ik vooral bezig was met het zorgen voor mijn vader, en zorgen dat het huishouden een beetje op orde bleef. Ik kon met mijn vader niet praten want die was te verdrietig, en op mijn moeder was ik te boos en zij had me te veel pijn gedaan. Uiteindelijk ontmoete ik mijn vriend, en met hem kon ik heel erg goed praten over wat ik voelde en waar ik mee zat. Heb jij zo iemand in je omgeving? Misschien een juf, of een goede vriendin, bij wie je jezelf even kan zijn, en even uit kan huilen? Of zou je het fijn vinden om je aan te melden bij het Buddyproject? Dit zijn jongeren zoals jij en ik met gescheiden ouders. Hij of zij is er speciaal voor jou, via een chat, en bij deze persoon kan jij je hart uitstorten als je een luisterend oor nodig heb, of kan je helpen als je ergens mee zit. Op Villapinedo.nl/info-over-buddy/ kun je meer informatie vinden.

Lieve Myriam, Nogmaals, weet dat je niet alleen bent, en dat we ons allemaal wel een heel klein voelen. Je mag altijd hier terug komen als je ergens mee zit, dan zijn wij er voor je. ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen, en dat je je nu minder alleen voelt.

Lieve groetjes

Charlotte

Hoi lieve Myriam,

Allereerst wil ik je zeggen dat ik het fijn vindt dat je ons forum hebt gevonden en je vraag hier durft te stellen! Wat moet het een ontzettend vervelende situatie voor je zijn om je zo eenzaam te voelen :(

Een week of twee geleden voelde ik me ook enorm eenzaam. Ik woon op mezelf en bijna al mijn vriendinnen hebben een relatie, ik niet. In deze gekke tijd zie ik mijn vriendinnen een stuk minder waardoor het gevoel van eenzaamheid mij bekroop. Ik vond het vreselijk om te horen dat die ene vriendin weer bij haar vriend was bijvoorbeeld.. Dus JA! Ook ik voel me weleens eenzaam en dat is helemaal niet gek of iets waarvoor je je hoeft te schamen.

Ik kan me heel goed voorstellen dat het naar is als anderen boos worden wanneer jij je gevoelens uit. Hoe voel jij je hier zelf bij? Vind je het daardoor moeilijker om je gevoelens nogmaals te uiten? Ik vind het super om te lezen dat jij je gevoelens wel al hebt geuit en ze niet opkropt, dat is heel fijn voor jezelf. Wellicht is het voor jou fijn om met een buddy van Villa Pinedo te praten. Een buddy heeft zelf ook gescheiden ouders en je kan met hem of haar via een app praten over alles wat jou dwars zit, of een leuk praatje maken mag natuurlijk ook ;) Hierbij de link waar je nog wat meer informatie kunt vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/

Hopelijk gaat dit je een beetje helpen lieve Myriam, veel succes en sterkte!

Veel liefs,

Lisa