Alimentatie ontvangen

Hoi lieve Nadia, Super tof dat je het forum van Villa Pinedo hebt gevonden en dat je je vraag aan ons durft te stellen! Financiële zaken zorgen altijd voor een hoop gedoe hé! Ik heb niet precies hetzelfde meegemaakt, maar ik begrijp je wel een beetje. Toen mijn ouders besloten uit elkaar te gaan, hebben zij onderling besproken hoe ze het zouden doen met de alimentatie. Zo hadden wij de regel dat wij totdat wij 23 jaar waren (en klaar zouden zijn met studeren) maandelijks van iedere ouder een bedrag zouden krijgen. Mijn moeder regelde dit voor mijn zus en mijn vader regelde dit voor mij. Het scheelt dus dat mijn zus en ik hier nooit achteraan hoefden te gaan. Wij moesten alleen onze rekening in de gaten houden of het wel iedere maand overgemaakt werd. Ik zie in jouw berichtje terug dat je al best wel veel moeite hebt gedaan. Wat mooi dat je jouw vader wilt helpen en ondersteunen. Dat is echt heel mooi en complimenten daarvoor! Je moet het maar kunnen! Ik kan me heel goed voorstellen dat je nu met je handen in je haar zit. Je hebt al een heel overzicht gemaakt met waar hij te weinig of niets betaald heeft en telkens zegt hij dat het goedkomt, om vervolgens geen veranderingen te zien. Frustrerend lijkt mij dat. Wat ik mij wel afvraag is waarom jij het moet oplossen met je vader. Volgens mij zijn jouw beide ouders nog verantwoordelijk voor jou. Nu weet ik natuurlijk niet wat er bij jullie is afgesproken, maar misschien kan je kijken voor een gezamenlijk gesprek. Daarnaast denk ik wel dat je goed bezig bent met de reminders sturen. In mijn situatie ging het over überhaupt samen afspreken en elke keer werd dit afgewezen of afgeblazen. Moedeloos werd ik ervan, maar het werkt uiteindelijk wel. Je zegt ook dat je het geld zou kunnen laten terugvorderen door het NLAI, maar dit zou ik persoonlijk als laatste redmiddel gebruiken. Als je dit echt overweegt, zou ik het wel aan je vader doorgeven, dan weet hij in ieder geval dat je er wel mee bezig bent en dat je het belangrijk vindt. Als je het nog steeds erg moeilijk vindt en je wilt graag wat uitgebreider met iemand praten, dan kan je ook altijd naar een buddy kijken. Via deze link kan je wat meer informatie krijgen over het hebben van een buddy. Misschien spreekt dit je wel aan? https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ter afsluiting wil ik nog even zeggen dat ik je supersterk vind en dat ik je heel veel succes wens! Je kunt altijd bij ons terecht op het forum! Liefs, Renée

Lieve Nadia, Wat een moeilijke situatie! Ik snap zeker dat dit lastig voor je is. Ik heb ook problemen gehad met mijn vader en financiën. Hoewel hij altijd wel op tijd betaalde heeft hij de laatste jaren steeds vaker gezeurd over hoe hij wilde stoppen met betalen en dit vond ik altijd erg stressvol. Ik vind het echt super knap dat je al zo veel werk hebt gedaan om alles te regelen. Aan de andere kant is het ook heel jammer, want het hoort helemaal niet jouw taak te zijn om dit allemaal te regelen! Je ouders zouden dit moeten regelen, maar ondanks dat jij het "kind" bent (ook al ben je volwassen) lijkt het wel alsof je vader het kind is. Heb je dit filmpje al eens gezien? https://www.villapinedo.nl/blog/filmpjes/animatie-niet-jouw-taak/ Heel veel dingen die door de scheiding ontstaan zijn namelijk eigenlijk niet jouw taak. Ik herken er heel veel van, misschien jij ook wel. Misschien kan je het filmpje en de open brief (https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/) naar hem toesturen met een berichtje over dat dit niet jouw taak is en dat hij verantwoordelijkheid moet nemen. Met mijn vader had ik het op een gegeven moment ook vaak over alimentatie en daarnaast alleen maar over werk, geen persoonlijke dingen meer. Op een gegeven moment werd onze relatie door dit gedoe gewoon zo slecht. Mijn zusje heeft hierom zelfs contact met hem verbroken. Dit is natuurlijk heel extreem, maar het is ook belangrijk voor jou om te beslissen waar je grenzen liggen en wanneer het genoeg is: het gaat immers ook om jouw mentale gezondheid en je stresslevels. Als het voor jou het punt van "genoeg is genoeg" heeft bereikt zou je het kunnen laten terugvorderen, maar ik zou dat echt als laatste stap doen, want dan is er geen weg terug meer. Als je dat punt ooit bereikt zou ik dat als ik jou was ook aan je vader aangeven, dan kan er misschien nog wat gedaan worden. Veel succes! Liefs, Hilde

Lieve Nadia, Wat goed dat je dit deelt met ons! Ik begrijp wel een beetje wat voor een vervelend gevoel het oplevert. Het is erg vervelend als je vader niet regelmatig het geld overmaakt, vooral als je het nodig hebt. Zelf maakte mijn vader in principe het geld regelmatig over, alleen trok hij soms onverwacht kosten van de alimentatie af die hij niet vooraf had aangekondigd. De laatste tijd gaat dat beter, omdat ik goed met hem heb gepraat over hoe stressvol dat kan zijn. Je hebt er denk ik heel goed aan gedaan om reminders te sturen en een overzicht te maken. Het is nu aan jou wat je verder voor maatregelen gaat nemen. Je zegt dat je het geld niet wilt laten terugvorderen bij het NLAI, maar, in het geval je dit nog niet gedaan hebt, misschien zou je eens kunnen overwegen om hierover in gesprek te gaan. Dat je het liever persoonlijk oplost, maar geen andere uitweg weet. Wie weet laat je hem realiseren dat het jou ook een plezier doet om de financiën duidelijk op een rijtje te hebben. Ik hoop ontzettend dat je hieruit gaat komen, het liefst via de persoonlijke weg. Dat zou natuurlijk het fijnst zijn, ook omdat het minder energie kost. Energie die je zo te lezen al genoeg hebt gestopt in het duidelijk maken van de kosten van de alimentatie. Ikzelf heb nog recht op alimentatie tot mijn 23e, omdat dat zo is afgesproken met mijn ouders. Als dat bij jou ook het geval is, heb je het recht om nog geld van je vader te ontvangen tot die tijd. Succes! Liefs, Odette