Afleiding nodig

Lieve Anoniem, Bedankt voor je berichtje op het forum, ontzettend fijn dat je je verhaal met ons wilt delen en ons de kans geeft jou te helpen. Ik wil je allereerst een complimentje geven voor de inzet die je zelf al getoond hebt; je hebt al verschillende pogingen gedaan om jezelf wat afleiding te bieden! Ik snap echt dat deze situatie hartstikke rot is voor je en dat je gek wordt van alle ruzies en zelfs een beetje moedeloos na al dat proberen. Ik denk dat ik me goed kan voorstellen hoe je je voelt, omdat ik zelf jarenlang ook een heleboel gedoe heb gehad met mijn vader. Uit je verhaal krijg ik de indruk dat het je zo dwars zit, dat afleiding alleen niet genoeg is om je wat beter te voelen. Ik hoop ik je met mijn verhaal een beetje vooruit kan helpen en dat je je snel een beetje beter voelt! Zelf heb ik door al het gedoe met mijn vader op een wat onhandige/vervelende manier geleerd wat voor negatief effect boosheid heeft op mij als persoon. Op een gegeven moment was voor mij de maat vol en was ik ontzettend boos op mijn vader. Ik piekerde hier veel over en dit kostte me veel energie. Praten was in mijn ogen geen optie, dus besloot ik het 'op te geven'. Ik liet al mijn verwachtingen varen, nam nog nauwelijks contact op met mijn vader en had me erbij neergelegd dat onze band niet goed was en ook niet ging worden. Dit was helemaal geen leuke beslissing natuurlijk, maar het gaf me wel rust in de zin van dat ik mijn boosheid liet varen. Na een wat rustigere periode met wat minder contact, zocht mijn vader weer wat meer contact met mij. Achteraf gezien denk ik dat ik toen veel meer open stond voor 'positief' contact met mijn vader, omdat ik die boosheid had laten gaan. Al die woede had namelijk in een heleboel dingen een ontzettend negatief effect op mij; ik voelde me over het algemeen minder goed en keek veel negatiever tegen alles aan. Vergelijkbaar met wat jij beschrijft. Ik wil je met dit verhaal natuurlijk helemaal niet aanmoedigen om het contact met je vader te verbreken, in tegendeel zelfs, maar ik wil je laten zien wat boosheid met mij doet. Zou het kunnen dat er bij jou en jouw vader ook boosheid heerst die jullie positieve contact in de weg staat? Uit mijn verhaal heb ik zelf geleerd om me wat 'zachter' op te stellen naar anderen. Ik probeer me nu bijvoorbeeld wat vaker af te vragen of het echt de moeite waard is om een boze reactie te geven, of dat ik ook op een wat andere manier kan reageren. Of ik probeer eerlijk te zeggen dat iets me boos maakt of me een rot gevoel geeft, voordat ik een tegenreactie geef. Ik heb gemerkt dat dit op anderen vaak het effect heeft dat zij ook wat 'zachter' reageren. Daarom vraag ik me af of het voor jou misschien een idee is om je vader eens goed te vertellen hoe erg de situatie jou dwars zit. Dus dat je hem vertelt hoe vervelend je het allemaal vindt, hoe verdrietig het je maakt, hoeveel je erover piekert, wat het met je doet in het dagelijks leven etc. Dus puur alleen benoemen hoe jij je voelt en hoe graag je zou willen dat het beter gaat. Lijkt je dat wat? Ik hoop dat jullie gesprek op die manier niet direct uitloopt op een ruzie en dat er zodoende om te beginnen wat positief contact tussen jullie ontstaat! Ik hoop dat je hier iets aan hebt, maar stuur gerust nog een berichtje als nog wat advies nodig hebt of iets anders kwijt wilt! Heel veel liefs, Zoë

Lieve anoniem, dankjewel voor je berichtje op ons forum. Ik vind het ontzettend dapper van je dat je jouw verhaal deelt en dat je om advies vraagt. En jeetje, wat heb jij al veel geprobeerd om je beter te voelen. Contact met je vader opnemen ondanks dat je weet dat jullie vaak ruzie krijgen, hulp van een psycholoog, vrijwilligerswerk, paardrijden, met de hond wandelen, sporten, hier een berichtje plaatsen... Dat maakt jou een heel moedig persoon en een echte doorzetter! Daarmee ben je echt wel een voorbeeld voor veel kinderen. Ik vind het helemaal niet gek of raar dat je je zo rot voelt. Want ik vind dat je echt in een hele lastige situatie zit en het lijkt me heel moeilijk om zo lang ruzie te hebben met je vader. En dan ook nog zijn vrouw die jou uitscheldt. :-( Kan me voorstellen dat dat je erg kwetst. En misschien ook wel boos maakt? Ik wil dat je weet dat jij niet de enige bent met deze problemen en dat je ook niet de enige bent die soms liever even wilt verdwijnen uit zo'n rotsituatie. Ik heb ook een tijdje geen/slecht contact gehad met mijn vader. Ik vond zijn nieuwe vrouw eerlijk gezegd (zacht uitgedrukt) een heks! Ze mocht mij ook niet en praatte slecht over mij achter mijn rug om tegen anderen. Zij kwam eigenlijk tussen mij en mijn vader in te staan. Ik was niet gelukkig daar en op een gegeven moment was ik er klaar mee. Ik heb toen vrij onverwachts het contact verbroken. Toen we het probeerden goed te maken, begrepen we elkaar niet meer. En dan ontstaan er ruzies... Dat herken jij vast ook wel. Ik moest ook vaak spontaan te huilen en werd boos om de stomste dingen. Ik heb wel eens een boze brief geschreven om mijn emoties van me af schrijven en dat luchtte wel op. Ik durfde deze brief niet aan hem te geven. Misschien lucht dat jou ook wel op. Als je merkt dat je veel boosheid voelt of juist heel verdrietig bent, het even van je af schrijven. Ik denk dat het goed is om lekker door te gaan met de afleiding die je al zoekt. Het werkt misschien niet altijd om je veel beter te voelen. Maar ik denk dat als je stopt met alle dingen die je nu doet, dat je je misschien wel slechter gaat voelen. Ik zocht ook veel afleiding toen het contact met mijn vader slecht was, en soms moest ik wel eens huilen terwijl ik aan het sporten was. Maar soms ook niet, en had ik even afleiding. Mij had het heel veel geholpen om hier met iemand over te praten. Niet per se een psycholoog, maar iemand die hetzelfde voelt en heeft meegemaakt. Te weten dat je er niet alleen voor staat en die jouw situatie echt begrijpt. Ik praatte wel met mijn moeder, maar die was zelf natuurlijk ook een onderdeel van de scheiding. En vriendinnen hadden geen gescheiden ouders en waren wel lief, maar begrepen mij niet altijd. Villa Pinedo biedt buddy's (jongeren met gescheiden ouders) die ongeveer hetzelfde meegemaakt hebben als jij. https://www.villapinedo.nl/buddy/ Hier vind je meer informatie. Ik denk dat dat je misschien wel kan helpen! Ik gun het je dat je je wat beter gaat voelen. Je doet zo je best! Hopelijk heeft het je een beetje geholpen dat ik mijn verhaal met je heb gedeeld en dat je (als het je wat lijkt) eens een gesprekje voert met een buddy. Je mag altijd nog een berichtje plaatsen als je nog een vraag hebt, wilt delen hoe het met je gaat, of even van je af wilt schrijven. Ik wens je veel liefs, Demi