Afleiding

Lieve Eva, Allereerst wil ik even kwijt dat ik het heel dapper van je vindt dat je je vraag hier aan ons op het forum durft te stellen. Vervelend om te lezen dat je pas gehoord hebt dat je ouders gaan scheiden. Ik kan me goed voorstellen dat je daar dan heel verdrietig van bent, dat is helemaal niet gek! Toen mijn ouders gingen scheiden was ik een heel stuk jonger en begreep ik het nog niet, ik kan me dus niet herinneren hoe die eerste periode is geweest, maar zelfs toen ik ouder werd ben ik er nog wel vaak verdrietig om geweest. Mij heeft het toen heel goed geholpen om erover te praten. En om mijn verdriet soms even met andere mensen te delen. Heb jij mensen in je omgeving bij wie je je fijn voelt en met wie je kan praten? Ik vond het bijvoorbeeld altijd heel fijn om met mijn opa en oma erover te praten, maar het kan ook met bijvoorbeeld een juf of meester, of oom of tante. Praten kon natuurlijk niet de scheiding oplossen, maar ik kon het daardoor wel meer een plekje geven en accepteren. Dus daarom is mijn tip voor jou om er ook over te praten. Als je het fijn vindt zou dat ook kunnen met een buddy hier bij villapinedo. Je kunt je dan aanmelden voor een buddy, en via een speciale app kun je daar dan mee chatten. Die buddy is een jongere die net als jij en ik ook gescheiden ouders heeft en dus goed begrijpt hoe jij je voelt. Als je daar meer informatie over wilt heb ik hier een linkje : https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Verder hielp het mij om soms even verdrietig te zijn. Soms werd ik namelijk boos op mezelf dat ik zo vaak verdrietig was, ik wilde dat helemaal niet. Maar daardoor werd het verdriet eigenlijk alleen nog maar meer. Dus zorg dat je soms gewoon even verdrietig mag zijn van jezelf. Deze emoties zijn niet leuk, maar horen er een beetje bij, en gaan ook vanzelf weer over gelukkig :) Ik hoop dat je iets hebt aan mijn advies! Veel liefs, Samantha

Hoi Eva! Goed dat je dit forum gevonden hebt om je vraag te stellen! Wat vervelend om te horen dat jouw ouders gaan scheiden. Dat is echt geen leuke situatie. Ik was net zo oud toen ik te horen kreeg dat mijn ouders uit elkaar gingen. Ik was ook heel verdrietig, soms boos, en zat met best veel vragen omtrent de scheiding. Dat allemaal maakte dat ik er heel veel aan moest denken op school. Wat doe jij als je verdrietig bent? Zijn er specifieke dingen of vragen waar je aan denkt bij de scheiding? Ik was dus ook vaak verdrietig en wilde ook graag afleiding zoeken. Zo ging ik thuis mezelf afleiden met leuke dingen. Zo vind ik lezen en creatief bezig zijn erg leuk. Dat hielp me om mijn gedachten te verzetten. Ook was ik veel met vriendinnen te vinden. Samen gingen we dan op pad om leuke dingen te doen en tegelijkertijd kon ik bij hun praten over wat er zoal door mijn hoofd spookte met betrekking tot de scheiding van mijn ouders. Dat vond ik erg fijn. Ik ging meer over de scheiding van mijn ouders praten. Net zoals Samantha al mooi gezegd heeft; praten lost de scheiding niet op maar kan er wel voor zorgen dat jij wat meer rust krijgt door te praten over hoe je je voelt en de vragen te stellen waarmee je misschien rondloopt. Ook ik kan je dit echt aanraden. Weet dat je bij Villa Pinedo altijd welkom bent om een berichtje achter te laten of om een Buddy aan te vragen. Ik wens je veel sterkte en hoop dat je je snel weer wat beter voelt! Geef het tijd, het wordt op een gegeven moment weer minder ;) Veel liefs, Joëlle