Was je verdrietig?

Lieve Faylon, Wat goed dat je het forum hebt gevonden en hier je vraag stelt! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 9 was en daar was ik best wel verdrietig om. Ik wist vaak niet zo goed hoe ik hier mee om moest gaan en wat ik daar aan kon doen. Heb jij dat ook? Ik merkte later dat het voor mij erg goed helpt om te praten over hoe ik me voel en waarom ik verdrietig ben. Ook heb ik tegen mijn ouders gezegd dat ik erg verdrietig was door de scheiding en had lastig vond om daar mee om te gaan. Dat lucht vaak erg op en doordat je ouders weten dat je verdrietig bent kunnen ze hier rekening mee houden. Ook vond ik het vaak fijn om er met iemand anders over te praten, bijvoorbeeld mijn beste vriendin. Praat jij wel eens met iemand over dat je verdrietig bent? Dit kan naast een vriend of vriendin natuurlijk ook met broers of zussen, een juf of meester of misschien een ander familielid. Bij Villa Pinedo kan je natuurlijk ook altijd op het forum een berichtje achter laten, we lezen en beantwoorden het graag! Misschien vind je een buddy ook fijn, dit is iemand die ook gescheiden ouders heeft, waarmee je kan praten over de scheiding, maar natuurlijk ook over hobby's, je huisdier(en) of iets anders waar je graag over wilt praten. Als je meer wilt weten over een buddy kan je klikken op dit linkje: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Heb je misschien ook iets wat je graag doet om iets minder verdrietig te worden? Zelf vind ik het heel fijn om mijn favoriete muziek op te zetten en lekker te dansen op mijn kamer, daar word ik altijd heel blij van. Ook bel ik vaak met een vriendin om gewoon even gezellig te kletsen. Misschien helpt dit voor jou ook :) Schrijf gerust nog eens een berichtje, je bent altijd welkom op het forum! Veel liefs, Anique

Hoi lieve Faylon (wat een mooie naam zeg!), Bedankt voor je berichtje. Wat goed dat je deze vraag hier stelt! Hopelijk heb je iets aan mijn verhaal. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was, een hele tijd geleden dus al. Toch weet ik er nog best wel iets van. Zo weet ik nog dat ik thuis kwam van school en mijn moeder mij vertelde dat zij en papa uit elkaar gingen, mijn vader was er toen niet. Ik zat met mama op de bank en moest huilen. Dus ja, ik was best verdrietig. Ik weet ook nog dat ik een tekening heb gemaakt waarop ik mijn gezicht en mijn moeders gezicht heb getekend met dikke tranen, deze heb ik aan mijn vader gegeven. Achteraf gezien denk ik dat dat toen mijn manier was om papa te vertellen hoe dat moment voor mij was en dat ik verdrietig was. Wat ik eigenlijk niet zo goed weet is of ik lang verdrietig ben geweest. Ik weet nog wel dat ik mama soms miste als ik bij papa was (ik woonde grotendeels bij mijn moeder) en dat ik grote veranderingen, zoals wanneer mijn vader een nieuwe vriendin kreeg en bij haar gingen wonen, lastig vond. Ben jij verdrietig? En vertel jij iemand daar over? Of maak jij bijvoorbeeld ook een tekening, of schrijf je het op? Wat ik heb geleerd is dat het mij heel erg helpt om mijn verdriet eruit te laten, op wat voor manier dan ook. Toen ik jonger was praatte ik er veel over met een vriendin die ook gescheiden ouders had, nu praat ik erover met mijn vriend of schrijf ik soms dingen op. Er was ook een tijd daartussen waarin ik het best veel voor mezelf heb gehouden als ik verdrietig was, ik weet niet meer zo goed waarom maar wel dat ik me toen echt veel minder goed voelde. Weet jij welke dingen jou kunnen helpen als je verdrietig bent? Wat mij verder ook heeft geholpen is herkenning bij anderen. Toen vond ik het dus bij mijn vriendin die ook gescheiden ouders had en nu vind ik dat hier bij Villa Pinedo. Iets waar ik veel aan heb gehad is de open brieven, deze vind je hier https://www.villapinedo.nl/open-brieven/. Wie weet helpt het jou ook! Ik hoop dat je hier iets aan hebt gehad. Stuur gerust nog eens een berichtje als je nog wat kwijt wilt of een vraag hebt. Ik wens je in ieder geval heel veel liefs toe! Dikke knuffel, Lotte

Lieve Faylon, Wat fijn dat je hier op het forum bent om je vraag te stellen! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 15 was. Dit is voor mij inmiddels al weer een jaar of 7 geleden.Zijn jouw ouders ook gescheiden en zo ja hoelang al? Ik weet nog heel goed dat mijn ouders eerst even een weekje moesten kijken of ze nog verder wilden samen. Toen ze uiteindelijk besloten om niet meer samen verder te gaan was ik zeker heel verdrietig. Hoe voel jij je op dit moment? Op de momenten dat ik verdrietig was schreef ik in mijn dagboek, ging in wandelen of luisterde ik naar muziek. Dit hielp voor mij altijd heel goed! Wat helpt voor jou als je verdrietig bent? Ik weet nog dat ik het in het begin heel lastig vond om met mensen te praten over de scheiding. Toen ik eindelijk begon te praten over de scheiding kreeg ik heel veel positieve woorden terug van mijn vrienden en van school. Dit heeft mij heel erg geholpen om mij minder eenzaam te voelen. Heb jij iemand waar je mee kunt praten als je verdrietig bent? Als jij dit ook lastig vindt zal ik je zeker aanraden het eens te proberen. Het voelt echt als een opluchting en je voelt je meer begrepen. Heel veel kinderen voelen zich tijdens de scheiding verdrietig dat is ook helemaal niet zo gek want er veranderd heel veel. Yannick vertelt in zijn blog over zijn verdrietige periode: https://www.villapinedo.nl/blog/fase-2-verdriet-en-woede/. Lieve Faylon, ik hoop dat je hier iets aan hebt! Reageer gerust op mijn berichtje, dat vind ik alleen maar leuk (: Als je nog vragen hebt stel ze dan ook gerust, wij zijn er altijd om jou te helpen! Veel liefs, Sangita

Ik ben soms bang

Hey lieve Faylon, wat goed dat je een berichtje hebt geschreven! Ik was inderdaad heel erg verdrietig. Aan het begin niet echt, want toen had ik het nog niet echt door dat ze gescheiden waren en had ik mijn eindexamens van mijn middelbare school. Pas in de zomervakantie had ik echt door dat ze uit elkaar waren en was ik heel verdrietig :( Maar als ik me zo verdrietig voelde ging ik vaak schrijven, dat werkte altijd heel fijn bij me! Ik schreef dan gedichtjes of al mijn gedachtes op. Of ik ging naar liedjes luisteren die precies begrepen hoe ik me voelde, Hoe voel jij je, Faylon?:) Veel liefs, Dolores

Beste Faylon. Ik was 3 toen mijn ouders scheidden ik weet er niet veel meer van. wel weet ik dat mijn moeder een nieuwe vriend kreeg en toen die uit elkaar gingen en ik te jong was om te snappen waarom was ik heel verdrietig. Het scheiden zelf is meestal niet zo erg daarmee bedoel ik dat je het dan meestal nog niet helemaal beseft. ik hoop dat je er iets aan hebt groetjes filip

Ja ik was heel verdrietig en het is niet erg om verdrietig te zijn want het is ook niet leuk voor nieman maar ont houd dat ze er altijd voor jou zullen zijn(je ouders)