<em>Ista van Galen (18) schrijft een<a href="https://aparteouders.wordpress.com"> blog </a>over gescheiden ouders hebben. Zij interviewde onze hoofdredactrice Anna Brandt (19).</em>

Wanneer ouders gaan scheiden kan het goed zijn voor de kinderen om hierover te kunnen praten. Toch doen vele kinderen dit niet, omdat ze zich nog vaak schamen voor het feit dat hun ouders gescheiden zijn. Veel van die kinderen vinden het moeilijk om er met hun omgeving over te praten. Ze durven dit niet, zijn bang om raar of zielig gevonden te worden of schamen zich omdat ze door de scheiding bijvoorbeeld veel spullen zijn kwijtgeraakt.
Ikzelf merkte ook dat ik er in het begin moeite mee had om erover te praten met mijn omgeving, maar uiteindelijk merkte ik dat dit eigenlijk wel heel erg fijn was. Het hielp voor mij vooral om met mensen te praten die ook gescheiden ouders hadden. Zij begrepen precies wat ik meemaakte en ik kon vragen aan hen stellen over hoe bepaalde dingen bij hun waren gegaan of over hij zij bijvoorbeeld met de scheiding om gingen. Ik denk dat dit heel erg veel kan helpen voor ieder kind met gescheiden ouders.

Anna Brandt heeft zelf ook gescheiden ouders en is hierover gaan schrijven bij een platform genaamd Villa Pinedo. Dit is een platform waar kinderen met gescheiden ouders terecht kunnen. Kinderen en jongeren met gescheiden ouders vertellen hier hun verhaal, stellen vragen op een forum en vertellen ook aan ouderen hoe zij zich voelen en wat zij vinden. Er zijn zelfs jongeren die via Villa Pinedo <a href="http://www.villapinedo.nl//wat-doen-we-tijdens-een-workshop/" target="_blank" rel="noopener">workshops</a> geven aan onder andere ouders, advocaten, rechters en mensen van jeugdzorg. Sinds april is Anna hoofdredactrice.

“Ik ben bij Villa Pinedo gekomen via de oprichtster, Marsha Pinedo. Zij was een vriendin van mijn moeder en wist dat ik gescheiden ouders had. Toen ze begon met het oprichten van Villa Pinedo vroeg ze in het begin steeds aan mij of ik bepaalde dingen wel of niet leuk zou vinden, omdat ik een beetje de doelgroep was. Zo ben ik er heel erg betrokken bij geraakt en ben ik er uiteindelijk ook voor gaan schrijven. De verhalen die iedereen hier schrijft, zijn voornamelijk eigen ervaringen. Hier had ik in het begin wel moeite mee, omdat ik wist dat mijn ouders het ook allemaal lazen. Ik durfde bijvoorbeeld niets slechts over mijn ouders te schrijven, want ik was bang dat thuis dan de hel los zou breken. Nu ben ik hoofdredactrice en zorg ik dat andere mensen hun verhalen doen, desnoods onder een andere naam als ze dat liever hebben”, Anna begint te lachen, “ik denk dus dat ik het eigenlijk veel beter doe als hoofdredactrice.”

Toen Anna klein was had niemand in haar omgeving ook gescheiden ouders. Ze vertelde niet op school of aan haar vrienden dat ze het met bepaalde dingen moeilijk had, omdat niemand haar dan begreep. “Ik weet nog dat ik vroeger wel eens met vriendinnetjes wilde gaan logeren, en dat die ouders van haar dan eerst samen gingen overleggen of ze dat goed vonden. Daar was ik stiekem altijd wel heel jaloers op. Het mooie aan Villa Pinedo vind ik dan ook dat je hier allemaal mensen hebt die ongeveer hetzelfde als jij meemaken. Het zijn allemaal hele herkenbare dingen en kinderen zien hier dat ze niet de enigen zijn.”

Anna ziet op Villa Pinedo ook dat ieder kind anders reageert op de scheiding. Het ene kind klapt heel erg dicht en zegt bijvoorbeeld niks meer, terwijl het andere kind juist heel rebels gaat doen. Dit heeft ook te maken met de leeftijd en de mate waarin iemand last heeft van de scheiding. “Het enige algemene is dat iedereen er verdriet van heeft. Ieder kind heeft eigenlijk dezelfde pijn, want iedereen wilt wel dat zijn ouders gewoon nog bij elkaar zijn. Het is gewoon niet leuk, hoe goed je ouders het ook doen. Al doen ze een perfect co-ouderschap, zijn ze nog goed bevriend met elkaar of heb je een aardige stief- vader of moeder, je wilt het gewoon niet. Maar ergens denk ik ook wel dat je er een stuk sterker van wordt. Je hebt een klap gehad en daar ben je weer bovenop gekomen, wat je dus sterker maakt. Dat vind ook ik wel weer een positief effect.”

Bij Villa Pinedo komen tegenwoordig niet alleen de kinderen om te lezen en te praten over ervaringen, maar ook steeds vader ouders. “Ik merk dat er steeds meer ouders zijn die de site nog geweldiger vinden dan de kinderen. Die vinden het allemaal hartstikke interessant, omdat ze nu opeens zien hoe hun kinderen eigenlijk denken. Ouders denken vaak dat kinderen het bijvoorbeeld niet doorhebben als ze elkaar niet aankijken of niet met elkaar praten omdat ze anders ruzie krijgen. Maar op onze site schrijven kinderen vaak dat ze die spanningen juist wel merken en dat dat hartstikke veel pijn doet. Ouders zijn dan vaak echt een soort van geshockeerd doordat kinderen zoveel wel weten en voelen. Dit is voor hun dus eigenlijk een <em>wake up call</em>”

Op Villa Pinedo staan ook wel eens artikelen die tips geven aan ouders of kinderen. De beste tip van Anna zelf is om als gescheiden ouders zo dicht mogelijk bij elkaar te gaan wonen, voor de kinderen. Daarnaast moeten de ouders natuurlijk ook gewoon nog wel normaal met elkaar omgaan. “Naar mijn mening staat je kind op de eerste plaats en moet je even niet alleen maar naar jezelf kijken. Als je heel dicht bij elkaar in de buurt gaat wonen, zorg je er veel meer voor dat je kind geen twee gescheiden levens leidt, want dat is altijd het meest vervelende. Zelf heb ik ook een paar jaar gehad dat mijn ouders nog dicht bij elkaar woonden. Ik kon dan vroeger op mijn stepje naar mijn vader en dan ging ik daar even thee drinken. Dat was echt heel fijn en ik denk dat dat het allerbeste is voor alle kinderen.”

Voor vrijwilligers

Voor ouders

Voor professionals

Steun onze missie

Over Villa Pinedo

Interview met Anna "Blijf dichtbij elkaar wonen"

DEEL dit mediabericht MET ANDEREN

Meer mediaberichten voor jou

'Kerst bij pa of ma?' Buddycoördinator Rianne geeft tips in VROUW

Villa Pinedo in de Volkskrant Magazine

Vrijwilliger Sabine vertelt haar verhaal bij Kinderpostzegels

Contact

Socials