Anoniem (17) in

Vertrouwenspersoon

Hoi, ik heb een docent van school die in de 2e klas mijn gymdocent was. Ik kon zo goed met haar praten en dat was zo fijn, voelde me bij haar heel erg op mijn gemak. In de 3e klas praatte ik ook nog wel eens met haar maar daarna zei ze plotseling dat ze er geen tijd meer voor heeft omdat ze mijn docent niet meer was en dat ik naar een counselor moest gaan op school. Die counselor beviel mij niet dus heb dat niet voortgezet. Nu heb ik sinds dat zij (die fijne docent) “het contact” verbrak met mij soort van wel nog af en toe een mailtje enzo maar geen fijne gesprekken meer, sindsdien voelde ik mij daardoor erg verdrietig en ik ben daar nog steeds niet overheen. Omdat ik haar zo fijne docent vind en fijn persoon en vertrouwde haar en ze begreep me gewoon met alles. Maar nu ga ik van school af over een paar weken want heb examens gedaan dus dat betekent dat ik haar nooit meer ga zien. vast wel ergens tegenkomen maar niet wekelijks zien. Als ik hier over nadenk dan word ik erg verdrietig en down, Kan iemand mij helpen om van dit gevoel af te komen? ik probeer het al 2 jaar te accepteren dat ik niet die fijne gesprekken met haar meer heb maar ik blijf er gewoon verdrietig over als ik er aan terug denk

Op de hoogte blijven
Laat het mij weten wanneer er
guest
4 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
View all comments
Dolores
12 dagen geleden

Hoi lieve Anoniem, Wat goed dat je een berichtje achterlaat! Ik snap heel goed dat dat lastig is. Met sommige mensen heb je meer een klik dan met anderen. Ik had ook een lange tijd niet iemand om mee te praten over wat me dwars zat. Ik had uiteindelijk wel een therapeut maar ik had niet het gevoel dat ze mij begreep en we klikten gewoon niet zo goed als ik zou willen. Ik ben een beetje van therapeut naar therapeut gegaan en kwam in die reis erachter dat met vrienden praten ook heel fijn is! Ik heb nu hele… Lees verder »

SolarSun
12 dagen geleden

Hey Anoniem, Ik begrijp en voel met je mee dat het moeilijk is om een vertrouwenspersoon los te laten. Ik weet niet of je iets herkent van mijn verhaal, maar ik zal je dit vertellen. Ik ben zelf vroeger ook vaak angstig geweest om dat wat vertrouwd en dus comfortabel is los te laten, met name als het ging om uit mijn comfortzone stappen in een nieuwe omgeving met onbekende mensen. Toch ben ik er sterker door geworden en is mijn zelfvertrouwen gegroeid. Dit komt doordat ik altijd heel bewust ben geweest van mezelf, waardoor ik doorheb dat ik snel… Lees verder »

Anoniem
12 dagen geleden
Reply to  SolarSun

Hoi bedankt voor jullie beide reacties!:). Maar ik heb 2 weken geleden een mailtje gestuurd naar haar en gezegd bedankt voor hoe u mij heeft geholpen en dat soort dingen maar daar heeft ze niet op gereageerd en dat gaat ze ook niet meer doen gok ik. Is het verstandig om nog een mailtje te sturen waarin ik nogmaals vertel bedankt etc en ik zal u missen iets in die richting?

SolarSun
11 dagen geleden
Reply to  Anoniem

Hey Anoniem, Wat goed dat je al een mailtje hebt gestuurd naar haar! Ik vind dat je je eigen bijdrage in ieder geval hebt gedaan en daar mag je trots op zijn. (: In dit soort situaties zou ik vaak juist dicht bij mezelf blijven en doen wat ik echt nodig heb/waar ik behoefte aan heb. Ik zou alleen een tweede mailtje erachteraan sturen voor het geval ze het te druk was om te lezen of dat het misschien per ongeluk in spam is beland of iets dergelijks. Verder lijkt het me overbodig om twee keer achter elkaar te bedanken.… Lees verder »