anoniem (13) in

Niet thuis voelen bij mijn vader

Ik voel me absoluut niet meer thuis bij mn vader. Het is vies en wordt niet schoongemaakt en het super rommelig en hij ruimt zelf helemaal niks op. Daardoor heb ik laatst gescheurde enkelbanden gehad omdat ik was gevallen over de spullen van hem. Ik heb een knal roze kamer (de muren) en super lelijke meubels. ik ben ondertussen 13 en ik wil gewoon niemand in me kamer hebben. we hebben ook een kat en hij is echt een van me beste maatjes ik wil hem echt niet kwijt raken. Maar er gebeuren super veel nare dingen die ik niemand gun. het doet ook zoveel pijn om te zien dat het me zusje en broertje echt raakt als me vader hun wat doet of als hij mij wat doet. Me moeder weet wat er gebeurd. Ik moet natuurlijk hulp zoeken met een professional en die kan mij helpen met het proces van niet meer naar mn vader gaan. Maar op een of andere manier denk ik ook n soort weet je boeie wat er gebeurd. maar het doet me allemaal echt heel erg veel pijn maar ik weet het niet, Ik wil me kat en me familie van die kant echt niet missen. Ook een nadeel is dat me opa en oma en tante en oom van die kant altijd super naar naar ons doen (me broetje en zusje en ik) ze praten altijd ober iedereen en alles en ze doen super vervelend naar ons. Me vader kan ook niet goed voor ons zorgen. Het voelt niet vertrouwd en niet veilig.

Op de hoogte blijven
Laat het mij weten wanneer er
guest

4 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
View all comments
Adriana
8 dagen geleden

Hoi,
Misschien kan je met je vader praten? Dat is spannend en soms vervelend maar als het helpt wel beter. Je zou samen kunnen opruimen. Zodat de rommel weg is en je er niet meer over valt want dat is heel vervelend. Ik heb ook bij mijn vader dat het er soms niet leuk is en dat ik ke er niet thuisvoel. Maar ik heb mijn kamer nu gezellig gemaakt en het voelt nu vertrouwder. Misschien kunnen jullie wat nieuwe meubels kopen? En je kamer een andere kleur geven?
Veel succes.
Doei.
Van Adriana.

anoniem
6 dagen geleden
Reply to  Adriana

hee adriana, Als ik met hem probeer te praten of vraag of ik moet helpen opruimen dan wordt die heel erg boos en gaat die gelijk gooien met spullen! Ik heb al wel eens gevraagd naar mn kamer maar hij verzint telkens weer wat anders.

Julia
8 dagen geleden

Hey! wat ongelofelijk naar om te lezen. Wat ik nu terugkijkend naar mijn situatie op jouw leeftijd zou doen is hulp zoeken bij een volwassenen waar je je veilig voelt, die het beste voor je willen maar voornamelijk die naar jou luisteren. Misschien is er een docent op school met wie je kan praten. Anyways, weet dat je dit niet verdient. dat dit niet oke is en dat je niet bang moet zijn mensen of dieren te verliezen als je er zelf onder lijdt. daar kan je echt een oplossing voor vinden, maar jij bent echt belangrijker <3

anoniem
6 dagen geleden
Reply to  Julia

Hoi julia! Wat een super lief berichtje!<3 Maar ik vindt het super eng om hulp te zoeken. Mn moeder heeft t ook al wel eens gezegd dat ik hulp moet zoeken. Ik heb pfeiffer en ben daarom al bijna het hele schooljaar niet op school. Ik ken mn mentor’s niet zo goed. (heb er 2) Maar ik praat al wel met een vrouw van villa pinedo!