Niet verdrietig

Hoi anoniem, Wat goed dat je hier een berichtje plaatst! Wat vervelend voor je dat je ouders uit elkaar gaan. Persoonlijk denk ik niet dat het niet zo gek is dat je niet verdrietig bent. Ik had dat zelf ook niet zo erg, ik vond het alleen maar heel erg om te verhuizen. Dat was het. Dat mijn ouders uit elkaar gingen, dat deed me niet zoveel. Dat kwam later pas. Ook als mensen steeds aan me vroegen: 'Goh Femke, gaat het wel?', dan dacht ik: 'Tsja, wat zou er moeten zijn?' en 'Waarom kijken jullie zo bezorgd?'. Het zou zomaar kunnen zijn dat het gewoon nog even op je in moet werken of misschien ben je wel iemand die het gewoon helemaal niet zo erg vindt. Dat kan allemaal en het is wel heel belangrijk dat je je dus niet 'verplicht' voelt om je verdrietig te voelen. Is niet nodig :-). Je kunt hier in ieder geval altijd terecht als je ergens mee zit (of dus juist niet ;-)). Veel succes de komende tijd! Liefs, Femke

Hallo, Het is heel begrijpelijk dat je verdrietig bent. Je weet niet eens hoezo je ouders gaan scheiden. Misschien moet je eens samen met mama en papa praten over de scheiding en vragen waarom ze uit elkaar gaan. Het zal allemaal goed komen. Na een tijdje wen je eraan dat je ouders gescheiden zijn. Soms is het gewoon beter als ouders uit elkaar gaan. Ze zullen er altijd voor je zijn, ook al woon je niet meer met beide samen. Ik wens je veel liefs. Anne

Hoihoi! Het is super normaal dat je kei verdrietig bent, mijn ouders zijn nou ongeveer twee maanden uit elkaar. Ik heb het ook kei zwaar gehad! Ik heb het na een paar dagen geaccepteerd omdat je er verder toch niks aan kan doen! Je moet het maar over je heen laten komen en de positieve kanten inzien! Zoals, misschien wel dubbel cadeautjes of lekker twee keer op vakantie! Het verhuizen is alleen even raar! En dat je je ouders niet beide dag en nacht kan zien! Succes! Liefs