Mijn verhaal

Lieve Loekie, Het is heel naar als je ouders ruzie hebben en het is nog vervelender als ze misschien gaan scheiden. Ik begrijp heel goed dat je hierom verdrietig bent. Het is fijn dat je er met vrienden over kunt praten. Zij kunnen je misschien geruststellen of opvrolijken omdat ze het ook hebben mee gemaakt. Blijf vooral praten met je vrienden over hoe je je voelt, maar ook met je ouders. Soms zijn ouders zo druk met dingen regelen dat het ze even ontgaat dat jij je verdrietig voelt. Je vertelde dat je je van binnen voelt alsof je heel hard huilt, maar dat niet werkelijk durf te doen. Maar Loekie, je mag best huilen als je je zo voelt. Het is juist belangrijk dat je je gevoelens toont en niet wegstopt. Ik wens je heel veel sterkte en steun toe in deze (nog onzekere) periode. Liefs, Lotte

Hoi Loekie, Wat fijn dat je je hele verhaal vertelt op ons forum. Volgens mij heb ik gisteren een reactie geplaatst op een eerder berichtje van je. Ik ben dan ook echt blij voor je dat je je al iets minder verdrietig voelt. Hopelijk kunnen wij je een beetje steunen in de verdrietige periode die je nu meemaakt. Ik vind het echt vervelend voor je dat je hebt gezien dat je ouders ruzie hadden. Ik kan me voorstellen dat het echt niet fijn is om te zien dat je ouders daar allebei zoveel verdriet van hebben. Bedenk wel dat het niet aan jou is om je ouders weer blij te maken, ook al voelt dat soms wel zo. Dat je je verhaal kwijt kunt bij vrienden is super belangrijk en dus ook echt goed van je dat je dat doet! Ik denk alleen wel dat je ook bij hen soms mag laten zien dat je echt verdrietig bent en dat je even kunt huilen. Dat is helemaal niet erg en ik denk dat ze het wel kunnen begrijpen dat je moet huilen als je ouders gaan scheiden. Heel veel sterkte! Liefs, Lynn.

Hi Loekie, Wat knap dat je je verhaal deelt op dit forum. Wat moet het schrikken zijn geweest toen jij hoorde dat jouw ouders gingen scheiden. En wat vervelend dat je hebt gezien hoe boos en verdrietig jouw vader was na de ruzie. Ik vind het erg knap van je dat je zelf naar je papa en mama bent gegaan om te vragen wat er aan de hand was, ik vind het ook erg knap dat je toen hebt besloten om even weg te gaan naar de ouders van jouw beste vriend. Gelukkig waren zij thuis en heb je samen met jouw zusje je hart kunnen luchten. Wat fijn om te horen dat je iets minder verdrietig bent dan 3 maanden geleden. Jouw lieve vrienden die jou nu troosten en helpen hebben hier vast een grote rol in gespeeld. Zoals Lynn en Lotte al zeggen is het belangrijk dat je je tranen laat gaan dus je mag best huilen Loekie! Dit zal zeker opluchten. Ook goed dat je nu alles hebt opgeschreven en weer een verhaal maakt als jouw papa en mama echt gaan scheiden. Ik vind het heel knap dat je dit deelt en zo schrijf je het misschien lekker van je af. Heel veel sterkte Loekie!! Liefs Celeste

bedankt

In het begin lijkt het altijd heel erg, maar na een tijdje valt het wel mee. Je hebt toch zelf ook liever dat je ouders gelukkig zijn in plaat van steeds ruzie maken.