Geen vertrouwen

Lief gekwetst meisje, Wat vervelend dat jij foto’s hebt gezien op je vader zijn telefoon van hem met die vrouw. Helemaal als hij heeft gezegd dat hij geen contact meer zou hebben met haar. En dat hij niet eerlijk is geweest over Koninginnedag. Mijn ouders zijn ook gescheiden omdat mijn vader vreemd ging met een collega, ook ik heb weleens berichtjes gelezen die niet voor mij bedoeld waren, en daar kan je echt een rot gevoel van krijgen. Ik begrijp erg goed dat jij je vader op dit moment niet wil zien, hij heeft jou natuurlijk behoorlijk gekwetst. Misschien is het voor hem nog niet helemaal duidelijk hoe jij je voelt. Door een keer aan hem te laten weten dat jij tijd nodig hebt voor jezelf begrijpt hij dit misschien beter.. Je zou daarvoor toch een keer met hem kunnen praten, of hem een brief/bericht kunnen schrijven met daarin je gevoelens en dat je het niet fijn vindt dat hij berichtjes gericht aan jou aan je moeder stuurt. Dan snapt hij hopelijk beter dat jij even geen contact wil. En dat je gedachten in puin zijn snap ik ook heel erg goed, ik wist op een gegeven moment ook niet meer hoe ik moest denken over het contact met mijn vader en wat ik het beste kon doen (soms heb ik dat nog steeds). Daarom heb ik ook contact gehad met de vertrouwenspersoon van mijn school en uiteindelijk de maatschappelijk werkster op school, zij heeft mij geholpen weer een beetje vertrouwen te krijgen in mijn eigen gedachten en te doen wat voor mij goed voelt. Dus het is hartstikke fijn om te horen dat jij ook contact hebt met een vertrouwenspersoon en hopelijk kunnen zij je ook nog wat adviezen geven, die jou helpen. Ik ben heel erg blij dat jij een hele goede band hebt met je moeder, je broers en je zussen. Bij ons thuis is die band ook alleen maar sterker geworden en ik denk dat dat bij jou ook het geval is. Ik vind het heel knap dat jij duidelijk op papier kan zetten wat je voelt en dat je je gevoelens niet opkropt. Kies voor de manier die voor jou het beste voelt, als dat betekent dat jij (even) geen contact wil met je vader dan is dat helemaal goed, laat je daarin niet leiden door wat andere mensen vinden. Liefs, Isabel

Lieve Isabel, Bedankt dat je de tijd hebt genomen om mijn verhaal te lezen, ik heb mijn vader al meerdere keren duidelijk gemaakt dat geen contact met hem wil, maar hij luistert niet. Ik vind dat best wel vervelend. Het stomme is nu dat het uit is met dat vriendje :( want ik vond hem nog steeds leuk maar ik ben hem gelukkig aan het vergeten. Eerlijk gezegd heb ook niet veel aan mijn klas, het zijn alleen maar van die odinaire kinderen waar ik dus echt een bloed hekel aan heb maar ik laat dat niet merken ik doe gewoon of ik ze mag. Ik ben zelf aan het aftellen wanneer ik een nieuwe klas krijg klinkt wanhopig maar is het niet. Je kan niet altijd een leuke klas krijgen hopen dat in jaar 2 ik wel een leuke klas krijg. liefs een gekwetst meisje.

Lief gekwetst meisje, Hmm het is niet leuk dat je vader niet naar je luistert terwijl jij hem al duidelijk hebt gemaakt dat je geen contact met hem wil. Mijn zus heeft sinds de scheiding ook geen contact meer gehad met mijn vader omdat zij dat niet wil, dus wanneer zij dan berichtjes van hem kreeg negeerde ze die gewoon. Misschien is dat dan de enige optie? Het is niet leuk dat het zo moet gaan, maar voor nu weet ik even geen andere manier. Misschien kunnen je broers en zussen helpen om het nog één keer tegen je vader te zeggen? Dat het nu ook uit is met je vriendje is ook heel vervelend en lastig, goed dat jij nu het gevoel hebt dat je hem meer aan het vergeten bent. Dat maakt het wellicht ietsje makkelijker om het contact met je vader nog meer af te sluiten, hoewel het nooit leuk is dat het uit gaat met je vriendje. Dat je nu in een klas zit waar je het niet zo goed kunt vinden met je klasgenoten klinkt heel bekend. Ik heb dat ook weleens gehad, geen ruzie of vervelende dingen, maar echt goede leuke vriendschappen bij wie ik alles kon delen waren er ook niet. Wel heb ik in die tijd mijn vooroordelen wat meer aan de kant gezet, juist omdat ik niet met vriendinnen zat heb ik tijdens de lessen/projecten leren samenwerken met allemaal verschillende mensen. En achteraf waren ze dan altijd hartstikke aardig, ipv het beeld wat ik vooraf had, iedereen heeft andere dingen meegemaakt waar je van kunt leren. Mijn leraar op de basisschool zei altijd: Je hoeft niet met iedereen dikke vrienden te zijn, als je maar met elkaar door een deur past. Ik was echt blij met de pauzes wanneer ik wel met mijn vriendinnen kon zijn. Probeer die momenten te koesteren en dan is het jaartje met deze minder leuke klas goed te overleven. Wie weet zit je volgend jaar dan met je andere vriendjes/vriendinnetjes. Liefs, Isabel