Begrijpen

Lieve anoniem, Toen ik je berichtje las herkende ik mezelf er helemaal in. Ik heb het op school ook best lang volgehouden om te doen alsof er niks aan de hand is, maar toch is het beter om te vertellen. Toen mijn ouders in scheiding lagen zat ik nog op de basisschool. Ik heb toen aan de juf gevraagd of ze er een momentje voor wilde maken in de kring en toen heb ik het verteld. Het lucht heel erg op vooral omdat het fijn is dat je klasgenoten er rekening mee kunnen houden. Sterkte en succes met het vertellen!

hii, Ik las je bericht en ik heb echt precies hetzelfde. Ik heb het nog steeds niet vertelt aan mijn klas. Maar ik denk dat ik dat snel wil doen. Bijna niemand weet het. Maar ik wil dat ze het weten. Ik ga het binnenkort zeggen. Hopelijk jij ook. xx

Hey lieve anoniempjes, Ik ben Laura, 21 jaar en mijn ouders zijn drie jaar geleden gescheiden. Zelf vond ik het ook heel moeilijk om het aan vriendinnetjes en klasgenootjes te vertellen. Het kan helpen om het eerst tegen je juf of meester te zeggen. Hij of zij kan jou dan helpen om het ook aam de andere jongens en meisjes in de klas te vertellen . Als je het verteld hebt lucht het wel heel erg op, ik had veel minder buikpijn. Ook ging ik vaak tekeningen maken of verhaaltjes schrijven, dan was het allemaal eventjes minder erg. Ik weet zeker dat niemand je zal uitlachen en dat iedereen het heel stoer van je vind als je het verteld. En kies een moment waarop jij het zelf echt wil zeggen, want er is inderdaad nooit een goed moment. Sterkte!