nienke (9 jaar) in

Op school

hoe zorg je ervoor dat je op school niet aan je ouders denkt

4 reacties

  1. Cathy op 12 februari 2019 om 17:17

    Ik praat er met mijn meester over en hij weet best veel van de situatie. Wat ik heb gedaan is: toen ik bij mijn vader was heb ik gevraagd of hij in mijn vriendenboek wou schrijven en of hij een paar dingen wat van hem is mee te geven, hij heeft toen in mijn vriendenboek geschreven, een pasfoto meegegeven en een T-shirt wat hij heeft gedragen. Dat kan jij ook bij jou mama doen. Met vriendinnen er over praten is ook heel fijn. Bij mij helpt het, echt waar. Ik hoop dat je het je wat helpt.
    Liefs Cathy

  2. Sandra op 4 februari 2019 om 19:44

    Hoihoi Nienke,

    Bedankt voor jouw berichtje op het forum. Vroeger zat ik zelf ook vaak op het schoolplein en dacht ik vaak aan mijn ouders. Ik werd daar vaak een beetje verdrietig van, is dit bij jou ook zo? Bij mij werkte het eigenlijk goed om er juist even over na te denken. Ik nam altijd 2 foto’s mee, eentje van mijn moeder en eentje van mijn vader. Als ik dan aan ze dacht, pakte ik de foto’s erbij. Zo kon ik toch eventjes aan ze denken, maar dan op een leuke manier door even naar ze te kijken, alsof ze wel bij mij waren. Als ik me dan weer wat beter voelde stopte ik de foto’s weer weg en ging de rest van de dag een stuk beter! Misschien kan jou dit ook helpen?

    Ik hoop dat je hier iets aan hebt gehad!
    Lieve groetjes,

    Sandra

  3. Dolores op 2 februari 2019 om 18:12

    Hey lieve Nienke, wat fijn dat je je vraag hier stelt. Ik vond dit ook heel moeilijk. Soms omdat ik papa en mama miste maar soms ook om de scheiding.
    Als ik heel verdrietig was ging ik altijd naar de toiletten en als er niemand was zong Ik een liedje dat ik samen met mama had bedacht. Een liedje dat ik niet op school aan ze hoef te denken. Het klinkt misschien gek, maar het maakte me altijd weer blij en het gaf me moed om weer naar de klas te gaan en gewoon te werken.
    Het kan ook erg fijn zijn om het tegen de juf te zeggen dat je veel aan ze denkt dan kan ze daar rekening mee houden of aan je beste vriendin.
    Ik vertelde het zelf aan niemand, maar als ik nu terugkijk had ik liever dat ik dat wel zei.

    Ik wens je alle liefde en geluk van de wereld toe

    Liefs, Dolores

  4. Evelien op 31 januari 2019 om 10:35

    Lieve Nienke,

    Wat knap van je dat je deze vraag durft te stellen op het forum. Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om de hele dag aan je ouders te denken.

    Na een scheiding is het oké dat jij vaak aan je ouders moet denken. Het is dus niet verkeerd om ook op school aan jouw ouders te denken!
    Toen mijn ouders gingen scheiden was ik 8, dus een jaartje jonger dan jij. In het begin miste ik ze heel erg als ik op school was en moest ik veel huilen. Ik dacht heel veel aan mijn ouders op school, en wilde graag dat ze weer samen waren als ik thuis kwam.

    Wat mij toen heeft geholpen is praten met iemand erover. Ik heb toen met mijn juf gepraat en verteld dat ik het moeilijk vond op school, omdat ik zo vaak aan mijn ouders moest denken.
    Ook praatte ik er met vriendinnen over en deed ik in de pauze leuke spelletjes met hen, zodat ik er even niet aan hoefde te denken.
    Heb jij al aan je juf of meester laten weten dat je vaak aan je ouders moet denken? Of heb je het al aan je vriendinnen verteld?
    Als je dit nog niet hebt gedaan, dan zou je dat eens kunnen proberen, misschien helpt het wel!

    Ik hoop dat je er iets aan hebt.
    Liefs,
    Evelien

Laat een reactie achter