Dilara (14 jaar) in

Ik mis mijn oude vader

hoi allemaal,
ik heb nu al een tijdje dit probleem en ik ben al bij verschillende therapeuten geweest maar die helpen niet meer.

toen ik 4 /5 was gingen mijn ouders scheiden,ik had er niet zoveel moeite mee omdat ik nog best klein was .mijn moeder kreeg een tijd steun van een vriend van haar en kreeg uiteindelijk ook en nieuwe vriend,mijn vader zo hetzelfde alleen was zijn vriendin heel anders dan ik had verwacht.in de eerste twee weken was ze aardig voor me en deden we alles samen .tot ze zwanger werd?! we moesten verhuizen omdat we zogenaamd te weinig plek hadden in het huidige huis ik was ee kapot van omdat ik mijn beste vriendinnen nu niet meer zoveel zou zien,en omdat het huidige huis mijn huis was waar ik 4/5 jaar was opgegroeid,voor mij was het zowie zo een klap toen er jaren daarna werd uitgelegd dat ze altijd “onvruchtbaar ” was.maar we moeten verhuizen en nog geen maand verder stonden we al in bet nieuwe huis,ik kreeg de kleinste kamer.het ging een tijdje afwisselend met mijn stiefmoeder,ik mocht nooit iets van der.en toen werd de baby geboren,ik vond het leuk omdat ik nu een broertje zou hebben .ik probeerde zo veel mogelijk te helpen maar ik mocht niet van mijn stiefmoeder.dus als ze weg was deed ik alles met mijn vader en mijn broertje.ik hield het wel omdat ik soms gewoon uit een brak(ik was nu 6) soms was mijn stiefmoeder zo gemeen met dingen zeggen tegen me dat ik maar mijn kamer rende en ging huilen,ook vond ik troost bij mijn hond de hond die net zo oud was als ik,waar ik mee was opgegroeid, helaas had hij iets in zijn darmen maar we hadden en medicijnen voor en het helpte. als ik mijn vader en mijn stiefmoeder buiten zag lopen leek het wel alsof ze(mijn stiefmoeder) hem (mijn hond)mishandelde ,die dag had ik in de honden mand bij hem geslapen ik vond het zo zielig voor hem.maar toen ik terug kwam van school was de mand leeg ,mijn stiefmoeder had besloten dat de dierenarts hem een spuitje zou moeten geven, dat had ze maar even alleen besloten. hier,op dat moment was mijn respect voor haar weg,ze wist hoeveel ik van mijn hond hield en ze deed dit ,met de dagen was ik meer alleen mijn vader en stiefmoeder altijd vroeg op het werk mijn broertje naar de opvang en ik in de vroege ochtend in het donker alleen in huis.ik was altijd zo blij als ik naar mijn moeder mocht zij staat al voor me klaar sinds het begin. vaak zei mijn stiefmoeder dingen over mijn moeder /slechte/ en dan zei ze dat ik dat zei oven mijn moeder en dat ze gewoon verteld was ik zei?,ze loog alles bij elkaar maar wat mij het meest zeerdoet is dat mijn vader altijd achter haar stond nooit achter mij,toen ik 7/8 was zei mijn vader gewoon tegen me : ja ik kan je stiefmoeder niet wegsturen dus dan ga jij maar ,en ik werd ik mijn moeder der auto geduwd. ik woon nu al jaren bij mijn moeder met soms contact met mijn vader .ik ging er soms wel eens heen totdat ze een tweede kind kregen ?! maarja.laatste belde ik mijn vader nog of ik een foto mocht van een van mij broertjes omdat ik hem natuurlijk wel veel heb meegemaakt maar hij schreeuwde zelf aan de telefoon.ik heb hem nog nooit zo gehoord,ik was zo vanslag dat ik naar mijn 6de therapeut moest om te praten.ik bel mijn opa en oma aan zijn kant wel,3 dagen geleden appte mijn vader nog alsof er niks was gebeurd, hij vroeg hoe het ging dus ik vertelde het dan maar,ik vetrelde dat ik een trauma heb door hun,dat ik zijn vrouw echt niet meer hoef te zien,dat ik door hun faal voor school omdat mijn focus weg is ,dat ik veel slaapproblemen heb omdat telkens als ik mijn ofen sluit hun zie. ik wil het niet meer zo ,ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen,ik ben zo bang als ik een auto zie die op die van hun lijkt,ik ben bang als ik iemand zie die op hun lijkt.ik kan het gewoon nief meer,ik faal school en heb dalijk geen mooie toekomst.ik mis mijn vader dan ook niet meer,ik mis mijn oude vader,de vader die hij was voor zijn nieuwe vrouw. ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet doen. want dit is nog niet eens alles wat ze me hebben aangedaan,hebben jullie misschien een tip voor me?….

Op de hoogte blijven
Laat het mij weten wanneer er
guest
5 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
View all comments
Senna
1 maand geleden

He lieve dilara supper knap dat je dit zo hebt kunnen vertellen probeer aan leuke dingen te denken Ik weet dat het moeilijk is maar probeer het een beetje als je in de avond in bed ligt denk dan aan iets dat je leuk vond aan die dag niet te snel opgeven met ik weet het niet of er was niets leuk maar goed nadenken wat je wel leuk vond…praat er met iemand over ik heb bevoordeeld me moeder soms lig ik dan in de avond om iets te huilen en ook al schaam ik me er voor vertel ik… Lees verder »

Suzanne
Forum Redactie
Suzanne
1 maand geleden

Lieve Dilara, Ik vind het super knap dat je jouw verhaal hier hebt verteld. Je hebt een hoop meegemaakt de afgelopen tijd en hebt ook met therapeuten gepraat. Wat stoer van je! Weet je hoe het komt het dat het niet meer helpt om met therapeuten te praten? Misschien is een buddy wel iets voor jou! Dat zijn namelijk geen therapeuten maar ervaringsdeskundige die dus dezelfde dingen hebben meegemaakt. Je kunt je hier voor een buddy aanmelden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Verder vertel je dat je veel steun had aan je hond. Dat herken ik ook zooooo erg. De hond die mijn moeder… Lees verder »

Dolores
1 maand geleden

Hey lieve Dilara, ten eerste wil ik even benoemen hoe sterk ik je wel niet vindt en dat ik trots op je ben. Wat je hebt meegemaakt is ontzettend moeilijk en zwaar en hier sta je dan. Je zoekt hulp bij een therapeut en je hebt je verhaal op onze website gezet! Daar mag je wel echt trots op zijn. Vroeger was ik beste maatjes met mijn vader. Hij veranderde niet door een nieuwe partner. Hij veranderde eigenlijk helemaal niet, maar toen ik ouder werd besefte ik me dat hij geen goede ouder was en dingen zei die een ouder… Lees verder »

Nicolien
1 maand geleden

Lieve Dilara, Wat dapper van je om je verhaal te delen op het Forum, wat knap dat je het verhaal zo hebt opgeschreven dat het toch nog duidelijk is! Wat heftig voor je dat je dit allemaal hebt moeten meemaken! Vervelend ook dat de therapeuten ook niet meer helpen, wel super goed dat je toch steeds weer de stap hebt gezet om naar een therapeut te gaan en nu ook weer je verhaal deelt bij Villa Pinedo! Hoe vond je het om je verhaal hier te delen? Wat vervelend dat de vriendin van je vader zo tegen jou heeft gedaan,… Lees verder »

Carmen
Carmen
1 maand geleden

Hi lieve dilara, Wat fijn dat je de weg naar het forum hebt gevonden en je verhaal wilt delen! Ik lees dat je het sinds de tijd dat je vader een nieuwe vriendin heeft het steeds minder goed met je vader kunt vinden en dat je je bij hem en zijn vriendin niet veilig voelt. Wat lijkt me dit vervelend voor je! Wat fijn om te horen dat je wel een goede band hebt met je moeder en dat je bij haar alles kwijt kan. Ook heel fijn dat je ook bij je opa en oma terecht kan. Heb je… Lees verder »