Eva (15) in

Discussies

Door de scheiding van mijn ouders zie ik mijn vader bijna nooit en mijn moeder altijd. Mijn moeder is emotioneel relatief instabiel en ik weet vaak niet hoe ik op iets moet reageren. Dit veroorzaakt heel vaak discussies/ruzies en irriteer ik mij mateloos aan mijn moeder omdat we altijd op elkaars lip zitten. Iemand tips voor deze situatie?

4 reacties

  1. Lotte op 4 februari 2019 om 23:42

    Hoi Eva,

    Goed dat je een vraag stelt in het forum. Ik kan me goed voorstellen wat je doormaakt, ondanks dat ik niet precies mee heb gemaakt wat jij nu meemaakt.

    Heb je een eigen kamer of een plek waar je je kan terugtrekken in huis?
    Ik ben nu 21 en sinds kort uit huis, maar toen ik met mijn moeder alleen woonde en mijn vader weinig zag, bracht ik ook veel tijd met haar door samen in huis. Dat is inderdaad heel stressvol. Ik had wel een eigen kamer, maar niet het gevoel dat ik me echt terug kon trekken in mijn kamer. Ik was vooral met haar in de woonkamer. We konden het gelukkig wel goed met elkaar vinden, maar soms werd het teveel. Het is heel belangrijk om je eigen plekje te hebben in huis, waar niemand je kan storen.

    Een relatie tussen moeder en dochter is anders dan die tussen twee vriendinnen. Mijn moeder probeerde me ook te bemoederen en soms werd ik daar gek van.

    Een tip van mij is om de precieze frustratie naar haar uit te spreken.
    Probeer te bedenken wat je vervelend vind en schrijf het desnoods ook op voor jezelf.
    Ik weet niet hoe goed je het gevoel hebt met haar te kunnen communiceren, maar als je alleen elkaar hebt in huis, kun je moeilijk langs elkaar leven.
    Zeg tegen haar dat je het gevoel hebt dat jullie elkaar op de lip zitten. Zij heeft vast ook frustraties, die ze misschien op een chagrijnige manier heeft geuit. Als jullie een gesprek proberen te voeren over waar jullie mee zitten en zij ook kan zeggen, wat zij vervelend vindt, kunnen jullie elkaar beter begrijpen en hebben jullie minder ruzie. Vraag je moeder er eens een keer samen over te praten, omdat je het vervelend vindt dat jullie veel ruzie hebben. Vraag haar een kopje thee te zetten of zet zelf thee en ga samen met elkaar rustig op de bank zitten en de tijd nemen voor elkaar en luisteren naar waar jullie mee zitten. Bespreek bijvoorbeeld ook hoe jullie elkaar misschien meer ruimte kunnen geven in huis.

    Misschien kun je de indeling van de kamers zo maken dat jullie zo ver mogelijk uit elkaar liggen. (als ik in bed lag hoorde ik mijn moeder naar de wc gaan en zelfs dat irriteerde me. Later ben ik in de kamer van mijn broertje gaan slapen en hoorde ik haar niet meer en sliep ik rustiger en irriteerde me overdag ook minder aan haar.)

    Misschien kan ze ook af en toe een weekendje weg of ’s avonds naar vrienden/vriendinnen of partner. Als je zelf vaker met vrienden/vriendinnen buitenshuis afspreekt of gaat sporten of een hobby doet/ iets wat jij leuk vindt, kom je met positieve energie het huis in en zit je niet zo aan haar vast.

    Voor je moeder is het ook geen makkelijke situatie om alleen met een dochter te leven. Zo heeft zij het vast ook niet bedacht. Probeer er dus af en toe over te praten wat je vervelend vind, zonder elkaar uit te schelden, te kijken wat je eraan kan veranderen en plan af en toe een leuk uitje samen in. Samen naar de bioscoop of iets wat jullie samen leuk vinden om te doen. Dat verbetert ook de band.

    Ook helpt het (zoals ik eerder noemde) om dingen die je dwars zitten op te schrijven. Je hoeft niet de hele tijd alles met je moeder te bespreken. Nu deel je het op het forum en reageer ik erop. Je kan het ook voor jezelf opschrijven als er niemand is waarmee je wil of kan praten. Dat heb ik ook heel veel gedaan. Vooral schreef ik ook over het gemis van mijn vader, wat ik liever niet teveel uitsprak tegen mijn moeder, omdat zij daar ook gevoelens bij had. Als ik die gedachten uitsprak naar haar, kregen we daar vaak discussie over, terwijl ik het gewoon kwijt wilde bij iemand.
    Ik schreef dan gewoon de dingen op terwijl ik in bed lag voor het slapengaan.
    Dan was ik toch wat minder boos.
    En had zo ook minder snel irritaties naar haar toe.

    En probeer je af en toe te beseffen dat de situatie waarin jullie nu samen zitten tijdelijk is. Op een gegeven moment ga je het huis uit.
    Dus probeer er tot die tijd samen het beste van te maken, als een moeder-dochterteam.
    Die gedachte geeft misschien ook lucht…
    Ik hoop dat je wat hebt aan mijn hele verhaal en er wat dingen uit op hebt gepikt.
    Als je meer vragen hebt of iets erover wil zeggen, ben ik benieuwd naar je reactie.

    Succes!

    Groetjes,

    Lotte

  2. Hannah op 4 februari 2019 om 23:39

    Hooi Eva,
    Goed dat je geschreven hebt, ik ga je zo goed mogelijk proberen te helpen!

    Als ik het goed begrijp zou jij je vader vaker willen zien omdat je nu je moeder altijd ziet en ook doordat je je moeder zo veel ziet hebben jullie nu vaak ruzie.
    Vaak willen kinderen van gescheiden ouders vaak beide ouders zien, dat is vaak voor het kinds belang en als ik je bericht goed begrijp zou jij dit ook willen. Dit alleen is al genoeg reden om aan je moeder te vertellen dat je graag vaker naar je vader wilt.
    Maar daarnaast denk ik ook dat het voor de relatie tussen jou en je moeder van belang is dat jij meer vrijheid hebt zodat jullie minder op elkaars lippen zitten.
    In je bericht zeg je dat je moeder emotioneel relatief instabiel is en dat het daardoor misschien wel moeilijk is om met haar te praten over dit soort dingen.
    Ik wil wel graag benadrukken dat jij het kind bent en niet voor je moeder hoeft te zorgen. Je hoeft je ook niet door bochten te wringen om je moeder niet pijn te doen.
    Jou wensen zijn in een scheiding erg belangrijk en die staan voorop!

    Toen mijn ouders gingen scheiden was mijn vader een stuk emotioneler dan mijn moeder en vaak had ik het gevoel dat ik moest oppassen met wat ik zei om hem niet te kwetsen. Ook durfde ik niet te zeggen dat ik bijvoorbeeld een dag naar een vriend wilden in plaats van bij hem zijn. Uiteindelijk hebben we met elkaar gepraat en dat was echt al een hele opluchting, ook stond onze relatie minder onder druk hierdoor.

    Ik begrijp dat het misschien moeilijk is om met je moeder te praten vooral als de situatie zo gespannen is.
    In het gesprek zou ik proberen om jou wensen naar voren te laten komen (want dat mag!) en haar eerlijk te vertellen dat jij denkt dat het goed is als jullie elkaar iets minder zien (als dat is wat je wilt tenminste). Je kunt misschien benadrukken dat dit jullie onderlinge relatie ook goed doet!

    Ik hoop je hiermee een beetje te helpen!

    Liefs Hannah

  3. Charlotte op 4 februari 2019 om 19:48

    lieve Eva,
    wat stoer dat je je verhaal hier durft te delen en wat knap van je dat je zo om hulp vraagt. Ik lees meerdere onderdelen in je verhaal, en wil je graag helpen dus dat ga ik proberen. om te beginnen schrijf je dat je je vader bijna nooit ziet. Dit lijkt me erg lastig, zelf heb ik hele lange tijd mijn moeder niet gezien. Hier heb ik uiteindelijk zelf voor gekozen maar toch miste ik haar ontzettend. Wat ik niet weet is of jij hier ook voor gekozen heb of dat je ouders dit voor hebben besloten? Als je bijvoorbeeld je vader vaker zou zien zou je hierover in gesprek kunnen gaan met je ouders. Daarnaast schrijf je dat je niet zo goed weet hoe je met je moeder om moet gaan. ook dit lijkt me mega lastig voor n meisje van jou leeftijd. zeker als jij je vader ook al niet spreekt of ziet. wat je misschien kan helpen is het Villa Pinedo Buddy project. Dit Ijn jongeren net zoals jij en ik die er helemaal voor jou zijn en een paar keer in de week contact hebben en waar jij je verhaal kwijt kan als je t even niet meer weet. deze jongeren zijn er gewoon helemaal voor jou. https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ hier heb je wat meer informatie. Verder kan het misschien helpen om je regelmatig even terug te trekken op een plekje in huis. Bijvoorbeeld op je kamer, of een rondje lopen buiten. Zo zitten jullie minder op elkaars lip en hebben jullie misschien minder ruzie.

    Lieve Eva, ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb.
    Lieve groetjes, Charlotte

  4. Anne op 4 februari 2019 om 19:35

    Hallo Eva,

    Dankjewel voor jouw bericht!

    Wat vervelend dat jij je vader bijna niet meer ziet. Zou je dit graag willen veranderen? Ik heb bewust het contact met mijn vader verbroken, omdat het nooit goed tussen ons ging.

    Ik weet hoe het is om een gevoelige en emotionele moeder te hebben, aangezien zij lang depressief is geweest. Ik voel dus met jou mee en weet hoe dit voelt. Heel vervelend is zoiets he! Misschien zou je eens kunnen aangeven dat jij niet weet hoe je ermee moet omgaan? Dan hebben jullie misschien minder irritaties. Misschien is het ook goed om elkaar soms een beetje uit de weg te gaan, jij kunt bijvoorbeeld als je het gevoel hebt dat jullie op elkaars lip zitten, even naar buiten gaan of naar een vriend of vriendin gaan? Zo’n dingen hebben mij ook in het verleden wel geholpen.

    Ik wens je veel liefs,
    Anne

Laat een reactie achter