Skip to content

Mijn ouders kunnen niet samen in een ruimte zijn, hoe ga ik hiermee om?

Marthe
06 mrt 2018

De vechtscheiding van mijn ouders had zo’n lange nasleep, dat ze tot op de dag van vandaag, 22 jaar na hun scheiding, nog steeds liever niet in een ruimte zijn. Ik herinner me nog goed hoe spannend het voor mij en mijn broertje was als mijn ouders samen ergens moesten zijn. De spanning liep zelfs zo hoog op dat ik in groep 5 aan de juf heb gevraagd of het misschien mogelijk was dat mijn ouders een apart 10-minutengesprek zouden krijgen op school. Maar of dit dé oplossing was?

Als je vader komt dan kom ik niet

Mijn broertje speelt al jaren toneel. Leuke hobby, maar ook behoorlijk problematisch als je ouders uit elkaar zijn. Als hij een toneelvoorstelling had, was wederom de spanning om te snijden. Niet vanwege de toneelzenuwen, maar vanwege de keuzestress die er ontstond als er maar één avondvoorstelling was. Ik hoor het mijn moeder nog zeggen: ‘Als je vader komt dan kom ik niet!’ Tot grote frustratie van mijn broertje.

Loyaliteitsconflict

Ergens snapte ik het ook wel. Ik stelde me voor hoe het zou voelen als je het besluit had genomen vegetariër te worden, en iemand toch ongevraagd elke avond een groot bord vlees voor je neus zette. Vanuit dit loyaliteitsconflict lieten we ons dan ook regelmatig op de hoek van de straat afzetten in plaats van bij de deur, zodat mijn moeder niet onnodig met mijn vader’s aanwezigheid geconfronteerd werd. Op den duur loog ik zelfs weleens over waar ik geweest was, om het onderwerp papa (of mama) te vermijden..

Rolverwarring

Ouders verwarren hun scheiding nogal eens met hun ouderschap. Dat ze afstand doen van hun huwelijk betekent namelijk niet dat ze afstand doen van hun rol als vader en moeder. Zelfs al worden er twee aparte 10-minutengesprekken gecreëerd, de rol van vader of moeder verandert niet. Sterker nog, je hebt tot ongeveer je 18e levensjaar als kind recht om een beroep te doen op deze ouderrol.

Samen in een zaal

Mijn broertje besloot tien jaar geleden dat het genoeg was. Toen mijn moeder voor de zoveelste keer zei dat ze niet zou komen als mijn vader in dezelfde zaal zat, knapte er iets in hem. ‘Als ik ooit doodga zullen jullie toch ook echt op dezelfde begrafenis moeten zitten, of kom je dan ook niet?’, zei hij. Sindsdien komt mijn moeder naar iedere theatervoorstelling, ook als mijn vader in de zaal zit. Hij zit dan linksvoor en zij rechtsachter, maar wel in dezelfde ruimte. Richt je bestaan dus niet in naar het probleem van je ouders, maar laat hen het zelf oplossen. Je kunt niet verwachten dat ze met Kerst en verjaardagen samen in een ruimte zitten als ze elkaar niet kunnen luchten of zien. Je mag wel verwachten dat ze op de belangrijke momenten hun ouderrol oppakken en er voor je zijn.

Marthe (25)