Skip to content

Mijn bonusmoeder

Esther
08 sep 2016

Het is alweer zes jaar geleden dat mijn ouders besloten dat ze niet langer samen wilden leven. Het had een grote impact op zowel mij als mijn zus. Ik ben altijd al een papa’s kindje geweest. We praatten veel, ook na de scheiding. Hij was er altijd als ik hem nodig had, mijn stoere, lieve papa. Op een avond hoorde ik het geluidje van zijn telefoon, hij had een berichtje. Ik moest lachen en grinnikend zei ik: ‘Oh pap, je bent populair! Is dat een berichtje van je nieuwe lover?!’ Het antwoord had ik niet zien aankomen: ‘Ja eigenlijk is dat wel de waarheid.’ Vanaf dat moment wist ik dat ik er een stiefmoeder bij zou krijgen. Direct dacht ik aan een blonde slanke vrouw met een paardenstaart en gemanicuurde nageltjes. Ik dacht aan hoe ze mijn moeder zou proberen te vervangen. Ik dacht aan hoe ze mijn vader van mij af zou pakken. Ik vond haar een heks nog voordat ik haar ontmoet had.

Nu, zes jaar later kan ik hier met een glimlach aan terugdenken. Ik begrijp wel waarom ik deze gedachtes had, ik voelde me alleen. Mijn vader was doorgegaan met zijn leven en ik was nog amper aan het idee gewend dat mijn vader en mijn moeder nooit meer bij elkaar zouden komen. In het begin wilde ik haar niet zien, maar uiteindelijk leek het me onvermijdelijk. Ze was nu onderdeel van mijn vaders leven en onze werelden zouden eens met elkaar moeten kruizen. Ik besloot in te stemmen met een kopje thee aan de keukentafel in het nieuwe huis van mijn vader. De aantrekkelijke vrouw met het blonde haar in een paardenstaart bleek een brunette met kort haar, stralende ogen en een aanstekelijke lach. Ze was niet gemeen en wilde ook mijn vader niet inpikken. Ze nam ons vanaf het begin op als haar eigen kinderen. Stukje bij beetje veroverde ze een plaatsje in mijn hart.

Natuurlijk heeft het proces van ‘een nieuw gezin vormen’ tijd nodig. Waarom moest er nu persé nog een vrouw bij komen die ik niet ken? Dan heeft die vrouw zelf ook nog kinderen! Waarom konden mijn ouders niet gewoon van elkaar blijven houden?! Nu weet ik dat het beter is geweest voor mij. Ik mag mijzelf gelukkig prijzen met een stiefmoeder, een stiefzusje en een stiefbroertje die aanvoelen als mijn eigen familie. Het woord stiefmoeder is ook direct uit ons woordenboekje verbannen. Het klinkt volgens ons veel te naar (mede door stiefmoeders uit de sprookjes). Mijn bonusmoeder is niet naar! Ze is een extra moeder voor mij, een cadeautje!

Esther, 20