Skip to content

Ik kon niet over thuis praten

Sandhia
08 jun 2017

Huilend, alleen, angstig en sprakeloos. Veel van jullie zullen zich zo op meerdere momenten gevoeld hebben of nog steeds voelen. Ook ik heb mij ooit zo gevoeld en voel me soms nog steeds zo.
Praten over problemen is het beste wat je kunt doen om het uiteindelijk een plekje te kunnen geven. Helaas, gaat dit niet altijd zo makkelijk.

Tijdens de ruzieperiodes van mijn ouders, vond ik hierover praten met anderen heel moeilijk. Ik schaamde me en kon ook niet goed uitleggen wat er precies aan de hand was. Ik had het gevoel dat als ik hierover sprak, mensen snel medelijden met me zouden krijgen, dat ze slecht over mijn ouders zouden denken, of een ander beeld van mij zouden krijgen. Dit wilde ik absoluut niet. Ik wilde dat leuke, spontane, grappige meisje blijven zijn dat altijd vrolijk was en veel lachte. Toch gaf mijn gevoel wat anders aan. Ik was hetzelfde meisje niet meer, hoe graag ik het ook wilde.

Ik besefte dat praten over de ruzies voor mij niet zou lukken. Toch wilde ik het even kwijt. Dit deed ik door erover te schrijven in mijn dagboek. Hierbij een stukje uit mijn dagboek tijdens een van de ruzies:

Lief dagboek, ze hebben weer ruzie. Vandaag was het erger dan gister. Mama is nu gaan slapen en papa is bij mijn oom gaan slapen voor een paar dagen. Mijn broer, zus en broertje slapen nu ook. Het was weer een hectische avond voor ons allemaal. Ik voel me alleen en ben bang dat er ieder moment weer een ruzie zal uitbarsten. Wanneer gaat dit ophouden, wanneer worden we allemaal weer gelukkig?
Dankjewel voor het luisteren dagboek. Tot snel!

Toen ik voor het eerst in mijn dagboek schreef over de ruzies thuis, luchtte dit erg op. Het voelde alsof ik een vriend had gevonden die zonder oordeel naar mij aan het luisteren was. Een vriend waarbij ik eerlijk kon zijn over alles, en geen reactie terug hoefde te verwachten. Dit heb ik jarenlang gedaan, als het allemaal weer even teveel werd. Nog steeds doe ik dit, als ik wat kwijt wil en niemand anders het hoeft te weten.

Soms is het gewoon fijn om te weten dat je alles even kwijt kunt, zonder dat iemand je beoordeeld. Zonder dat anderen een slecht beeld krijgen over jou of je familie.

Sandhia, 22