Skip to content

Na jaren weer contact verstoten ouder

Didi
01 nov 2017

Het is nu bijna vier jaar geleden dat ik mijn vader weer terug kreeg in mijn leven. Mijn vader zocht contact omdat hij ernstig ziek is en hij na al die jaren graag zijn kinderen nog eens wilt zien en vasthouden.

Ik ontving berichten van mijn vader via YouTube waarop ik filmpjes plaatste van mijn huisdieren. In het begin reageerde ik er niet op, maar op een gegeven moment zette hij zijn telefoonnummer er ook bij. Ik stuurde hem toen een sms dat het niet slim is om je telefoonnummer zomaar ergens op internet te zetten. Een minuut later ging natuurlijk mijn telefoon. Vervolgens hebben we denk wel anderhalf uur met elkaar gesproken.

De dag dat hij belde was mijn moeder jarig en twijfelde ik of ik zou gaan. Ik vertelde mijn vader wat er allemaal gaande was in de familie. Hoe het contact met mijn moeder was en het contact met mijn zus en broertje. Tijdens dat eerste gesprek leek het alsof we nooit van elkaar gescheiden waren geweest en ik was blij hem eindelijk weer te spreken.

De dagen erop belde hij iedere dag om te vragen hoe het met me ging. Op een gegeven moment vond ik dat wel moeilijk. We hadden jaren geen contact gehad en nu belde hij ineens dagelijks. Via een mail heb ik toen aangegeven dat ik toch geen contact meer met hem wilde vanwege het verleden. Het duurde een paar dagen voordat mijn vader reageerde. Het was een mail die mijn leven op zijn kop zette. Op die dag, een paar weken voordat ik 29 jaar zou worden, kreeg ik te horen dat al de verhalen die mijn moeder over mijn vader had verteld waren gelogen.

 

De waarheid

De volgende dag ben ik naar mijn vader gegaan om verhaal te halen. Hij liet me papieren van de Raad van Kinderbescherming en Jeugdzorg zien die hij jarenlang had bewaard. In die papieren was duidelijk te zien dat mijn moeder ons heeft voorgelogen over onze vader.

In de jaren na de scheiding van mijn ouders wilde mijn vader gewoon contact met ons houden en stuurde hij altijd cadeautjes. De cadeautjes hebben we nooit ontvangen, die stuurde mijn moeder retour. Ook stuurde mijn vader brieven met geld, de brief ging retour en alleen het geld werd eruit gehaald door onze moeder.

Als ik de cadeautjes en brieven wel had gekregen had ik geweten dat onze vader wel van ons hield en er alles aan deed om contact met ons te krijgen.

 

Zondebok

In mijn jeugd groeide ik op zonder mijn vader. Ik had wel een stiefvader, maar van hem kan ik me niet veel herinneren. Het contact met mijn moeder heb ik als niet fijn ervaren. Ik was het mikpunt, de zondebok. Innerlijk lijk ik op mijn vader. Ik denk dat ik door mijn moeder daarom gezien werd als het zwarte schaap binnen het gezin.

Een paar weken voordat ik zeventien werd, werd ik ineens bij mijn vader gedumpt. Ik had mijn vader toen al meer dan tien jaar niet gezien. Mijn moeder vertelde ons jarenlang dat mijn vader agressief was en voor veel dingen in de gevangenis zou hebben gezeten. Rond mijn achtste jaar werd mij zelfs verteld dat mijn vader dood was. Ook zou hij ons willen vermoorden, want ‘als hij ons niet meer mocht zien dan zou niemand ons te zien krijgen’. Ik begreep er niets van. Mijn vader was toch agressief? Hij wilde ons toch vermoorden? Hij was toch dood? Hoe kun je dan je dochter ineens bij hem dumpen?

De periode die ik toen bij mijn vader doorbracht was heel kort. Hij was altijd aan het werk was en ik voelde mij niet fijn vanwege de verhalen van mijn moeder. De vriendin die mijn vader toen had sprak ook de Nederlandse taal niet. Uiteindelijk kwam ik in een kindertehuis terecht.

Waarom vertelde mijn vader toen de waarheid niet? Had hij het idee dat ik nog te jong was of was hij bang dat ik het niet zou geloven? Ik weet het nog steeds niet, maar wat ik wel weet is dat ik het liever toen al had gehoord.

 

Herkennen van ouderverstoting

De mail van mijn vader geloofde ik vrijwel meteen vanwege mijn jeugd en hoe ik die heb moeten ervaren met mijn moeder. Als ik een goede band zou hebben gehad met mijn moeder dan had ik de verhalen van mijn vader niet geloofd. Dan had ik ook nooit op mijn vader gereageerd. Ik denk dat veel kinderen niet inzien dat ze met ouderverstoting te maken hebben als ze een goeie band met de verzorgende ouder hebben.

Nu, vier jaar later en terugkijkend op dag dat ik de waarheid hoorde zie ik wel dingen die een ouder in deze situatie anders zou kunnen doen. Mijn vader belde bijvoorbeeld na het eerste contact meteen iedere dag en wilde dat ik twee keer per week langs zou komen om het contact te herstellen. Ik begrijp dat je als ouder je kind na al die jaren zo vaak mogelijk wil zien, maar voor het kind is het een hele verandering, die moet ook wennen en omschakelen. Als ouder ben je eigenlijk een vreemde voor je eigen kind en die band moet je op een rustige manier weer opbouwen. Het is belangrijk dat je je kind niet teveel pusht. Benader hem of haar op een rustige manier en als het teveel wordt, stop dan met het gesprek. Gun je kind de tijd om alles te verwerken als het achter de waarheid komt.

Ook probeerde mijn vader via mij contact te krijgen met zijn andere kinderen, dat moet je als ouder niet doen. In het begin wilde ik graag dat mijn zus en broertje contact kregen met hun vader, maar helaas blijven die de leugen van onze moeder geloven. Ik kreeg toen te horen dat ik probeerde iedereen uit elkaar te drijven, maar daar was ik helemaal niet op uit. Ik vond dat zij ook recht hadden op de waarheid, zodat ze het contact met hun vader konden herstellen als ze dat zouden willen. Maar mijn zus en broertje zijn bang dat ze dan het contact met onze moeder kwijt zullen raken en dat willen ze niet.

Inmiddels heb ik om de week contact met mijn vader via de telefoon. Dat gaat redelijk goed. We zien elkaar niet echt veel, maar eens in de twee maanden ga ik naar hem toe.

 

De omgeving

Vrienden, familie en buurtgenoten kunnen ook een verschil maken als ouders in een scheiding zitten en er sprake is van ouderverstoting. Je kunt de ouders erop aanspreken, zeggen dat waar ze mee bezig zijn niet goed is voor de kinderen. Iedereen weet dat kinderen beide ouders nodig hebben als ze opgroeien, dus geef dit door aan de ouders, maak een praatje met ze. Je kunt het verschil zijn…

Didi (30)