Bonus, plus of stiefmoeder?

Eva
01 mei 2018

Toen mijn ouders ongeveer een halfjaar gescheiden waren, kreeg mijn vader een nieuwe vriendin. Natuurlijk vond ik dat in het begin best een beetje gek en spannend, maar toen ik haar leerde kennen kwam ik erachter dat ze een hele aardige vrouw was (en is). Zo herinner ik me nog goed hoe ik haar voor het eerst leerde kennen. Mijn stiefmoeder kwam bij ons eten, sterker nog: we gingen frietjes halen! Ik vond het fijn om haar in een rustige en voor mij veilige omgeving te leren kennen.

Ook mijn moeder had geen enkel probleem met de nieuwe relatie van mijn vader. Geen vuiltje aan de lucht dus, zou je zeggen. Toch bleef ik het lastig vinden om te bepalen welke plek deze persoon in mijn leven zou krijgen.

Het woord ‘stiefmoeder’ vinden veel mensen door alle Disneyfilms altijd best angstaanjagend, dus omzeilen ze dat woord liever. Veel mensen uit mijn omgeving zonder gescheiden ouders spraken vaak gewoon over ‘je vader en je moeder’ als ze het over mijn vader en stiefmoeder hadden. Dit vond ik altijd erg vervelend, omdat ik me dan toch direct schuldig voelde tegenover mijn moeder. Als kind van gescheiden ouders heb je vaak te maken met het zogenaamde ‘loyaliteitsgevoel’: je wil de ene ouder niet het idee geven dat je meer van de andere ouder houdt, en al helemaal niet dat je meer van een stiefouder houdt. Het ouderschap is natuurlijk iets heel bijzonders, daarom is het als kind toch fijn om je stiefouders in een andere ‘categorie’ te plaatsen dan je echte ouders. Dus probeerden een aantal mensen uit mijn omgeving een nieuw woord te vinden, zoals ‘bonusmoeder’ of ‘tante-plus’. Waarschijnlijk met alle goede bedoelingen, maar deze woorden bleven in ons geval niet echt hangen.

Nu, heel wat jaren later, noem ik de vrouw van mijn vader gewoon mijn stiefmoeder (en spreek ik haar aan bij haar voornaam). Voor ons samengestelde gezin en onze omgeving hangt er totaal geen negatieve lading meer aan het woord stiefmoeder. Het doet ons enkel denken aan die bijzondere positie die partners van gescheiden ouders hebben. Zo heb ik ooit mijn stiefmoeder in paniek opgebeld toen ik alleen thuis was en me gebrand had aan kokend water, en heeft zij zo een halfuur lang via de telefoon me gerustgesteld. Mijn beide ouders waren op dat moment aan het werk, en ik was ontzettend blij dat ik iemand kon bereiken die had benadrukt dat ik altijd kan en mag bellen, ook voor kleine dingetjes. Zo zie je maar, het is soms toch best handig wat ‘bonussen en plussen’ achter de hand te hebben.

PS: Dit hele artikel gaat natuurlijk ook op voor stiefvaders!

Eva (19)